Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. IIII Regū Ca. IX VNico. de lyra

Foīa. Abijt igit̉ qͥ aſcēderat currū in occurſū eiꝰ. ⁊ ait:Hec dicit rex: Pacata ſūt oīa? Dixit ei iehu: Quid ti gͦhi ⁊ paci? Trāſi ⁊ ſeq̄re me. Nūciauit qͦꝫ ſpecl̓ator dicēs: Uenit nūciꝰ ad eos: ⁊ nō reu̓tit̉. Miſit etiā curꝝ deqꝝ ſcd̓m. Uenitqꝫ ad eos. ⁊ ait: Hęcdicit rex: Nūqͥdpaxē? Et ait iehu: Quid tibi ⁊ paci? Tranſi et ſeq̄reme. Nūciauit aūt ſpecl̓ator dicēs: Uenit vſqꝫ ad eosn̄ nō reu̓tit̉. Eſt aūt īceſſus qͣſi inceſſus iehū filij nāſi.Preceps eī gͣdit̉. Et ait iorā: Iungite currū. Iunxerūtqꝫ curꝝ eiꝰ. Et egreſſus eſt iorā rex iſrl̓ ⁊ ochociasrex iuda: ſinguli ī curribꝰ ſuis. Egreſſiqꝫ ſūt ī occurſūīehu: ⁊ īuener̄t eū ī agro naboth iegrahelitę. Cūqꝫ vidiſſet iorā iehū dixit: Pax ē iehu? Et ille rn̄dit: Quępax. Adhuc fornicatiōes iezabel mr̄is tuę: ⁊ veneficia eiꝰ multa vigēt. Cōu̓tit aūt iorā manū ſuā ⁊ fugiens: ait ad ochociā. Inſidię ochocia. Porro iehū tetēdit arcū manu ⁊ ꝑcuſſit iorā īter ſcapulaſ: ⁊ egreſſaſagitta ꝑ cor eiꝰ. Statīqꝫ corruit ī curru ſuo. Dixitqꝫiehū ad badacher ducē Tolle ꝓijce eū ī agro nabothiecrahelitę. Memini em̄ qn̄ ego et tu ſedētes in curru ſeq̄bamur achab patrē huiꝰ: ꝙ dn̄s onꝰ hoc leuauerit ſuꝑ eū dicēs: Si nō ꝓ ſanguine naboth: ⁊ ꝓ ſanguine filiorū eius quē vidi heri ait dn̄s: reddā tibi īagro iſto dicit dn̄s. Nūc igit̉ tolle ꝓijce eū ī agro iuxta verbū dn̄i: Ochocias aūt rex iuda videns hoc: fu igit ꝑ viam domus horti. Perſecūtuſqꝫ eſt eum iehuket ait: Etiam huc ꝑcutite in curru ſuo. Et ꝑcuſſerunteum in aſcenſu gaber qui eſt iuxta ieblaam. Qui fu­ 1git in maggedo: ⁊ mortuus eſt ibi: Et impoſnerunteū ſerui eiꝰ ſuꝑ currū ſuū et tulerūt in hierl̓m: ſepelierūtqꝫ eū in ſepulchro cū patribus ſuis in ciuitate dauid. Anno vndecimo iorā filij achaba regis iſrl̓ regnauit ochocias ſuꝑ iudāUenit iehū ī iegrahel. Porro iezabel 8ītroitu eiꝰ audito: depīxit ocl̓os ſuosſtibio: ⁊ ornauit caput ſuū ⁊ reſpexit ꝑꝑ feneſtrā īgrediētē iehuꝑ portā. ⁊ aitAūqͥd pax pōt eē zāri qͥ int̓fecit dn̄m ꝙſuū. Leuauitqꝫ iehū faciē ſuā ad feneſtrā. ⁊ ait: Quę ē iſta? Et īclinauerūt sͣſe ad eū duo vel tres eunuchi. ⁊ dixerūt: Hęc ē illa iezabel. At illa dixit eisPręcipitate eā deorſū. Et p̨̄cipitaue­ trūt eā. Aſꝑſuſqꝫ ē ſāguīe paries ⁊ eqͦꝝvngulę ꝯculcauer̄t eā. Cūqꝫ ītrogreſſus eēt vt cōederet biberetqꝫ. ait: Ite⁊ videte maledictā illā: ⁊ ſepelite eā:qꝛ filia regꝭ ē. Cūqꝫ iſſēt vt ſepelirēt eān̄ īuener̄t niſi caluariā ⁊ pedeſ ⁊ ſūmaſmanꝰ. Reu̓ſiqꝫ nūciauerūt ei. Et ait iehu: Sermo dn̄i ē quē locutꝰ ē ꝑ ẜuū ſuvum heliā theſbitē dicēſ. In agro iecrahel cōedent canes carnes iezabel. Eterūt carnes iezabel ſic̄ ſtercꝰ ſuꝑ faciēterrę ī agro ieręahel: ita vt p̨̄tereūtesdicāt: heccine eſt illa iezabel?

a Regnauitochocias ſia. Rab. Dcit̉ de ochociaꝙ. xlij. annoꝫerat cū regnare cepit: ⁊ vnanno regnauitNaater etioram diciturocto annis regnaſſe enta vixiſſeita eſt d̓ct.ixit: ⁊I plſump.

globū .i. multitudinē armatorū et ordimatorū ad īuadendū a Pacata ſūt oīa? vtpote ſi aduerſarij ſūt debellati: vel treuge eis date. b Quid tibi ⁊ pa. qꝛ tunō es rex nec pͥnceps exercitꝰ. c Trāſi. vſqꝫ ad fineꝫcunei mei: ⁊ tūc ſequere me. d Uenit nūciꝰ ad eos etnō reuer .ſ. ad aliqͥd renūciādū: licet reuerteret̉ ī caudaglobi ip̄iꝰ iehu. Cetera patēt vſqꝫ ibi: e Preceps eīgradit̉: qꝛ feſtinabat ne iorā ad reſiſtēdū muniret̉.f Et egreſ. qꝛ iā fere cōualuerat et ſtatū exercitꝰ ſui ſcire deſiderabat: fuit volūtas dn̄i: vt ſic īterficeret̉ iuxtaagrū naboth: ⁊ ibi ꝓijceret̉ vt ibidē ſanguis eiꝰ a canſbꝰ lingeret̉: ſicut p̄dictū fuerat ꝑ heliā. sͣ. iij. li. ca. xxj.qꝛ ſāguis eiꝰ erat qͦdāmō ſanguis pr̄is ſui achab vt ibidē fuit expoſitū. gQue pax ⁊cͣ .i. idolatrie qͣs īduxit mater tua. hͨ Et venefi. qꝛ intoxicāt ſpūaliter: ⁊ iōnō pōt eē bona pax in ppl̓o iſrl̓ qͣꝫdiu iſta vigēt. Ceterapatent ex dictis. i Ochocias aūt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉mors ochocie regis iude. cū d̓r: Ochocias aūt rex iuda vidēs hͦ fugit: dū em̄ erāt intēti ad mortē iorā ⁊ ꝓictionē eiꝰ ī agrū naboth ochocias fugit ī iecrahel et timēs ꝙ nō poſſet ibi ſaluari: fugit ꝑ viā occultā .ſ.k Per viā do. vt hic d̓r: ⁊ fugit in ſamariā q̄ erat ciuitas fortis ⁊ munita: credēs ſe poſſe ibi ſaluari: ſꝫ poſteaīuētꝰ ē ibi latēs ⁊ adductꝰ ad iehū: ⁊ ꝑcuſſus gladio:vt hr̄. ij. Paral̓. ca. xxij. In aſcēſu ga. ī loco illo fuit adductꝰ ip̄i iehū: ⁊ p̄cuſſus ⁊ ſic vulneratꝰ fugit ī mageddo: ⁊ ibi fuit mortuꝰ vt hic d̓r: m Anno. xj. io. fi.⁊cͣ. dicēdū ꝙ iorā pater huiꝰ ochocie circa finē vite fuit ꝑcuſſus alui dolore inſanabili. vt hr̄. ij. Paral̓. xxj. ⁊ſic viuēte pr̄e regnauit ꝑ annū: ⁊ iō qn̄ d̓r h̓ ꝙ cepit repit regnare anno. .xj. regꝭ iorā: ītelligit̉ d̓ regno eiꝰ viuēte pr̄e. Qd̓ aūt dr̄.s. ꝙ cepit regnare anno. xij. ītelligēdū eſt de regno eiꝰ poſt mortē patris. n Uenitqꝫ iehuin iecrahel. Hic deſcribit̉ occiſio iezabel regine cū d̓r.o Porro ie. ītroitu ⁊cͣ .i. faciē ſuā phucauit. p Et ornauit ca. ſu. vt eēt gratioſior ī ꝯſpectu iehu. q Nunqͥd pax pōt eē ⁊cͣ. qd̓ exponūt doctores nr̄i cōiter negatiue .i. ſicut ille nō habuit pacem: nec tu habebis: ſꝫ hecexpoſitio nō cōcordat lr̄e p̄cedēti: qꝛ ornauerat ſe vt inueniret gratiā apud eū: ⁊ iō nō ē veriſil̓e ꝙ diceret ſibiꝟbū pungitiuū: ⁊ iō hebrei ſic exponūt: Nūqͥd pax eſt⁊ ibi fit punctꝰ: ⁊ eſt ſenſus: rogo vt habeas pacē mecūEt ſequit̉: Tamri īterfecit dn̄m ſuū. q. d. iſtud nō eſt nouū ꝙ interfeciſti iorā dn̄m tuū: qꝛ amri ſil̓r fecit: ⁊ tuncregnauit ī pace ⁊ poſt eū filiꝰ eiꝰ achab. q. d. ſic̄ poteriteē tibi. r Que ē iſta. In hebreo hr̄: Quis mecū .i. deꝑte mea. s Et incli. ſe. ad eū d. eu. facto oſtēdētes ꝙvellēt obedire ei. t Precipitate eā: qꝛ fuerat cā ⁊ origo oīm malorū ꝓpter q̄ domꝰ achab erat exterminādav Sermo dn̄i ē. q. ⁊cͣ. vt hr̄. sͣ. iij. li. ca. xxj. x Heccine ē il. ie. admirātes eiꝰ deiectionē ⁊ punitionē. Ca. IXMO2ALICEr. uit vnū de filijs ꝓphetarū ⁊c̄.Heliſeus aūt ꝓphetes vocaPer iehu ꝓmotū in regē de mādato dn̄i ad puniendūhomicidas .ſ. achab et iezabel ⁊ ſemē eoꝝ: allegorice ſignificatꝰ fuit princeps romanꝰ cū ſuo exercitu venienscōtra hierl̓m q̄ occidit ꝓphetas dn̄i et tandē dn̄m ꝓphetarū. Et egreſſus eſt iorā rex iſrl̓ ⁊ ochocias rex iuda ⁊cͣ. Per hoc aūt ꝙ iſti occurrerūt iehu ī curribꝰ ſuis: ſignificatū fuit ꝙ iudei reſiſterēt quātū poſſent romanis: ſicut diffuſe ſcribit Ioſephꝰ in lib. d̓ iudaico bello: ſꝫ ſicut iorā ⁊ ochocias ꝑ iehu fuerūt interfecti ſic iudei ꝑ romanos partim fuerūt occiſi ⁊ partī captiuati.Moraliter aūt ꝑ iehu pͥncipē pōt ſpūs deſignari quicarni debet dominari: ꝑ iezabel aūt ⁊ eiꝰ filiū ſignificatur caro ⁊ ornatꝰ curioſus qͣſi inſeꝑabilit̓ ſibi iunctꝰ.Un̄ infra eodem ca. d̓r ꝙ iezabel pinxit oculos ſuos ſtihio .i. ſe fardauit. Per bellū igit̉ iehu ꝯͣ iezabel et eiꝰ filiū ſignificat̉ bellū ſpūs cōtra carnē et opera eius q̄ ponunt̉ Gal̓. v. ſic. Manifeſta aūt ſūt oꝑa carnis q̄ ſūt fornicatio: īmūdicia: impudicitia: luxuria: idolorū ſeruitꝰveneficia inimicitie: cōtentiōes: emulationes: ire: rixe:diſſenſiones: ſecte īuidie: homicidia: ebrietates: comerationes ⁊ his ſil̓ia. Spūs em̄ mouet p̄lia ꝯtra iſta.In ca. ix. vbi dicit̉ in poſtil. Et ideo hebrei ſic exponūt. Nunquid pax eſt: ⁊ ibi fit punctus ⁊cͣ.In hebreo habet̉: Nunqͥd pax camAdditio. bri qui interfecit dn̄m ſuū. An̄ attēdendum

E

S

G

De. pe. di.3. c. Achabin. gloſa.

3 4