VINico. de lyra III RegumINic o. de lyra.
Ixerūt aūt filij ꝓpheta Ca. VI2habitamꝰ corā te anguſtꝰ eſt nod Prū adheliſęū. Ecce locꝰ in quo §bis eamꝰ vſqꝫ ad iordanē: ⁊ tollāt ſinguli de ſilua materias ſingulas: vt edificemꝰ nobis ibi locū ad habitādū. Qui dixit: Ite. Et ait vnꝰ ex illis. Ueni gͦ ⁊ tu cūſeruis tuis. Rn̄dit: Ego veniā. Et abijtcū eis. Cūqꝫ veniſſent ad iordanē: cede 7a 5 Chriſtꝰ infructuoſos argūeret. F prauos īcreparet.a bāt lignā. Accidit aūt vt cū vnꝰ materia §deſcendit. b. Fꝑdit̉ intelligētia cordis diſſolutionegligētiec §ſpiritꝰ corporꝭ. § in ꝓfūdam ſuccidiſſet: cāderet ferꝝ ſecurꝭ ī aquā.Exclamauitqꝫ ille ⁊ ait: Heu heu heu do dymine mi: ⁊ hͦ ip̄ꝫ mutuo acceperā. Dixitaūt hō dei: Ubi cecidit? At ille monſtrauit ei locū. Pręcidit gͦ lignū ⁊ miſit illuc.a ſ redijt ad carnē ſpūs.Nātauitqꝫ ferrū. Et ait: Tolle. Qui ex fa § poteſtas terrena ſuꝑbe ſentiēs filios lucis ꝑſequitendit manū: ⁊ tulit illud. Rex aūt ſyrię spugnabat ꝯͣ iſrl̓. Cōſiliūqꝫ inijt cū ſeruisſuis dicēs: In loco illo ⁊ illo ponamꝰ īa § dn̄i nr̄i doctrina inſidie inimicoꝝ p̄cauent̉.ſidias. Miſit itaqꝫ vir dei ad regē iſrl̓ dicens: Caue ne trāſeas in locū illū: qꝛ ibiſyri in inſidijs ſunt. Miſit itaqꝫ rex iſraelad locū quē dixerat ei vir dei: ⁊ p̨̄occupa iuit eū: ⁊ obſeruauit ſe ibi: nō ſemel: neqꝫ kbis. Cōturbatūqꝫ eſt cor regis ſyrię prohac re. Et cōuocatꝭ ſeruis ſuis ait: Quare nō indicatis mihi quis ꝓditor mei ſitapud regē iſrl̓? Dixitqꝫ vn̄ᵉ ſeruorū eiꝰ:
ci ⁊ ſemini eiꝰ: ſic viciū ſimōie adheret iſti ⁊ ſuis ſeqͣcibꝰ.an ca. v. vbi dicit̉ in poſtil. Sed iſtud nō videt̉ cōuenienterdictū: primo qꝛ Naaman fuit neophitus ⁊cͣLicet Naaman nō fuiſſet conuerſus adAddl LlO. j. iudaiſmū neqꝫ circūciſus: fuit tamē neous: qꝛ de nouo cōuerſus ad legē nature: quā hactenꝰ nōceruabat: ẜm quā ē illicitū adorare idolū: ⁊ etiā ſimulare illāadorationē: ꝓut ip̄emet poſtil. aſſerit in hoc loco. d. ꝙ ſimulatio idolatrie eſt ꝑ ſe mala: ſed oīa que ſūt ꝑ ſe mala: illicita ſūtde iure nature: cuiꝰ principale principiū eſt ꝙ bonū eſt ꝓſequēdū ⁊ malū eſt vitandū vt cōiter tenet̉: Sed aduertendū eſtlicet idolatria ⁊ eiꝰ ſimulatio ſint illicita de iure nature: tn̄ illd̓qd̓ habet ſpeciē illius ſimulationis ſeu adoratiōis: ſi nō ſit ibiadoratio nec eiꝰ ſimulatio: nō videt̉ illicitū de iure nature: vtlote in p̄ſenti caſu. Si Naamā intrās phanū idoloꝝ: exercenſuū in ſuſtentādo dn̄m ſuum nō adoraret idolū neqꝫdoetiā ſimularet ſe adorare neqꝫ talē adorationē ſeu ſimulationeIntēderet: ad huc tamē eſt ibi ſpecies mali: qꝛ his qui talia nōhene diſcernūt: apparere poſſet ip̄m intrare cauſa adorandi: ſicut et dn̄s ſuus intrabat: qd̓ licet de iure nature nō ſit vhibitū: ꝑhibet̉ tn̄ de iure diuino: teſte apoſtolo prima ad Theſ. v.Ab omni ſpecie mala abſtinete vos. vn̄ declarationē huiꝰ videt̉ petere naamā. Et heliſeꝰ declarauit ſibi nō eſſe illicitū: ⁊ hͦnō diſpenſando: qꝛ heliſeus nō habebat poteſtatē diſpēſandigeneraliter: ſed hoc ſolū ſibi declarauit.ī eodē ca. v. vbi dicit̉ in poſtil. In hebreo habet̉ Iura .ſ.miſerit te heliſeusVerbū qd̓ hic ponit̉ in hebreo: frequēAddilio. lj. tat̉ in ſacra ſcriptura: ⁊ qn̄qꝫ in trāflavbi dicit. Incepittione noſtra interp̄tat̉ incipere: vtiurare. vt Exomoyſes exgē: ⁊ ī alijs qn̄aicā veritatēij. Iurauit moyſes habitare cū ietro: ſ¶ Glo. ordi.Ca. VIa Accidit aūt vt cū vnꝰma. ſuc. Rah. Cū īpios iudeos ꝑ corus oꝑata p̄ſentia xp̄i tanqͣꝫ infructuoſas arbores cederet: vnde. Ecce ſecūris ad radiceꝫ arboꝝ poſita eſt ab eisīteruerte paſſiōe corpus ipſum deſeruit ꝓfunda deſcēdit: qd̓ in ſepultura depoſitū: tanqͣꝫ ad manubriū ſpiritu redeūte reſurrexit. Rab. Curandū valde eſt: ne intellectꝰ ocio torpeat: ne in exercitatiōe operis vicio elationis euaneſcat. Grego. MoraliterFerrū in manubrio intellectꝰ eſt ī corde: hoc ligna cedunt̉ cū praue agentes increpant̉ qd̓ dū fluxe agit̉: dumlapſus vane glorie nō vitat̉. ferrū inaqua ꝑdit̉: qꝛ ex diſſoluto opere inteligentia faque ad hoc dat̉ vt dātis ante ocbona actione reſtituat̉. Vndeuit̉. Hoc ip̄m mutuoacceperā. Elvero ſi quādo offendunt: ad cor velociter redeūt: ⁊ culpālachrymnt̉. Unde heu heuheu ⁊Qui flentes cauteinſpioi que mala cōmiſerunt:ē ex accepto munereredderea debuerūt. Et hoc ē heuheu heu: et hocutuo acceperā ac ſidicat. Illud ꝑ diſſolutionē negligētieꝑdidi:vt ꝑ bona opera redderē exgratiartoris accepi: ſed nunqͣꝫdeus mentē deſerit: que in peccatis ſeveraciter agnoſcit. Vnde heliſeus lignū deorſumſit: ⁊ ferrū in ſuꝑficiēulit: qꝛ redēptor cor peccatoris humiliat: ⁊ eā quā amiſerat intelligētiāreformat. Vnde in alia trāſlatione d̓cit̉: ꝙ confregit lignū ⁊ iactauit: ⁊ ſiferrū ſgnū frāgere eſt cor abelationoterere: ad ima iactare: cogiactazitatione ꝓprie infirmitatis humiliare: ilico ferrum redit: quiaad vſum exercitationis priſtine intelligentia recurrit.☞ Qui ci
verbū iſtud vniuocū ē: nihil aliud ſignās vbicūqꝫ ponit̉ niſiactū volēdi: itaqꝫ cū d̓r: Incepit moyſes explanare: non dicitniſi voluit moyſes explanare. Similiter vbi dicit: Iurauit habitare: nil aliud dicit niſi voluit habitare: vnde ī hoc loco dicebat naamā gieci: ꝙ vellet accipere duo talenta: nec fit aliqͣmentio de iuramento.In ca. v. vbi poſtil. dicit Naamā ſyꝝ nōACPII. CA. cōuerſuꝫ fuiſſe ad iudaiſmū: ꝑ cōſequēsnō neophitū ſicut qͥdā dixerūt. Bur. obijcit dicēs: qͣꝫuis naͣaman nō fuerit cōuerſus ad iudaiſmū: tn̄ fuit cōuerſus ad legēnature quā hactenꝰ nō ſeruabat: iō debuit dici neophitꝰ: ſedaſſūptū videt̉ falſum: qꝛ ẜm apl̓m ad Ro. ij. ⁊ gentes ea q̄ lezis ſūt naturaliter faciūt: gͦ nō minꝰ naamā qͣꝫ aliꝰ. Nec ſeqͥt̉Ignorauit vnū verū deū et eiꝰ cultū quē nūc ꝓfeſſus eſt: igit̉nūc pͥmo ꝯuerſus ē ad legē nature: nā ip̄e ſicut ⁊ cetere gētesfacit oꝑa legꝭ nature: iuxta pͥncipia illiꝰ legis naturalit̓ īp̄ſſaqͣꝫuis nō ꝑfecte intellexit et fecit: vn̄ ſicut iudei legꝭ trāſgreſſores ⁊ xp̄iani mali ꝑ pnīam vel ꝑ p̄dicationē cōuerſi: nō dicūt̉neophiti: ſic nec naamā ⁊ alij ſub lege nature imꝑfecte viuentes. habuit eī naamā ex habitu illiꝰ legꝭ: ꝙ ſpecies mali ſit aboībꝰ naturalit̓ vitāda: ſi tn̄ cōmode vitari nō poſſet: eē culpāveniā dignā. intelligēs deniqꝫ ex miraculoſa cura circa eū innoīe dei iſrl̓ facta ſolū illū veꝝ deū eē: ⁊ nō ſolū adorādū: hācꝯcluſionē elicuit: ꝙ de cetero idola colere nollet: ſꝫ deū iſrl̓ inomni loco etiā in tēplo rēmon qn̄ iuxta ſuū officiū qd̓ ī lr̄a exprimit̉ intrare cū rege oporteret: qͥ ingreſſus: qꝛ ſpeciē mali p̄tēdere poſſet: venit expiādus. ſupplicauit igit̉ heliſeo vt ꝓ huiuſmodi expiatiōe deū dep̄cari vellet: ⁊ annuit heliſeꝰ dicēs:vade ī pace. Fruſtra igit̉ dic̄ Bur. ꝙ heliſeꝰ hͦ declarauerit: ꝙexercitiū ſui officij ſpēm mali hr̄et: qꝛ naamā hͦ ex lumīe naturali vidit: ⁊ qꝛ ab heliſeo petiuit ſolū or̄onē ꝓ ſe ad deū: n̄ diſpēſationē: ſic qͥdā dicūt: nec declarationē ſic̄ Bur. dicit.Nico. de lyraIxerūt aūt Ca. VIfilij ꝓphetaꝝ. Hic ponunt̉ miracula ad infideliū inſidiātiū rep̄ſſioneꝫ.primo tn̄ p̄mittit̉ miraculoſaferri natatio. ſcd̓o dicta rep̄ſio. ibi: Rex āt ſyrie. Circa pͥmū d̓r. b Ecce lo. ī qͦ ⁊cͣ. nota dicit hic Ra. Sa. ꝙ gieciqͥ erat cupiduſ: qn̄ erat cū heliſeo moleſtꝰ erat filijs ꝓphetaꝝ veniētibꝰ ad heliſeū: neexpēderent̉ ea q̄ dabāt̉ magiſtro ſuo: ⁊ iō ip̄o abiecto ꝓpter leprā plures venerūt adheliſeū: ⁊ iō nō ſufficiebat domꝰ ꝓ habitatione ip̄orū ppt̓qd̓ volebāt eā dilatare.c Tollāt ſin. de ſil. ma. ſin.id ē ligna q̄ ſūt materia ꝓ domibꝰ edificādis. d Heu domine mi: ⁊ hͦ ip̄m mu. ac. nechēo vn̄ reſtituā. ePrecidit gͦ lignū .i. fecit aliud manubriū: qꝛ pͥmū erat fractū:vt dicit Ra. Sa. f Natauitqꝫ fer. cōtra naturā ꝓpriāobediendo nature actori.Rex autē ſyrie. Hic cōſequenter deſcribit̉ inſidiantium repreſſio. Circa qd̓ primodeſcribit̉ inſidiatio eoruꝫ maligna. ſcd̓o eorum ꝑcuſſio digna. ibi: Porro heliſeuſ. tertio liberatio benigna. ibi:Dixitqꝫ rex. Circa primū ponitur inſidiatio ſyrorum cōtra regē iſrael: et patet litteravſqꝫ ibi: h Miſit itaqꝫ virdei ⁊cͣ. rex iſrael homines armatos in magna copia.i Et p̄occupauit eū .ſ. illasinſidias capiēdo. k Nonſemel neqꝫ bis: ſolū ſupple ſꝫmultotiēs
B
A
De ꝯſe. di.2. c. reuera.vltra medium.
B
C