Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XXVIII INico. de lyraGlo. ordi. Regū Ca.

Quęrite mihi mulierē hn̄tē phi atōneꝫ ⁊ vadā ad eā ⁊ ſciſcitaborꝑ illā. Et dixer̄t ẜui eiꝰ ad eū. Eſtml̓ier hn̄s phitonē īendor. Mu btauit gͦ hītū ſuū: veſtituſqꝫ ē aliis veſtim̄tꝭ ⁊ abijt ip̄e ⁊ duo viricū eo: vener̄tqꝫ ad ml̓ierē nocte. q⁊ ait illi: Diuīa mihi ī phitōe: et dſuſcita mihi quē dixero tibi. Etait mulier ad euꝫ: Ecce tu noſtiqͣnta fecerit ſaul: ⁊ quō eraſerita magos ⁊ ariolos d̓ terra. Quare gͦ īſidiarꝭ aīę meę vt occidar?Et iurauit ei ſaul in dn̄o dicēs:Uiuit dn̄s: qꝛ n̄ euēiet tibi qͥcqͣꝫmali ꝓpt̓ hāc rē. Dixitqꝫ ei ml̓ierb Quem ſuſcitabo tibi? Qui ait:Suſcita ſamueleꝫ mihi. Cūqꝫ āt evidiſſet ml̓ier ſamuelē exclama­ fuit voce magna ⁊ dixit ad ſaul:Quare īpoſuſti mihi? tu es em̄ſaul. Dixitqͣꝫ ei rex: Nolite timere. Quid vidiſti? Et ait ml̓ier ada § plurale ꝓ ſingulare.ſaul: Deoſ vidi aſcēdētes d̓ t̓ra. gDixitqꝫ ei: Qual̓ eſt forma eiꝰ? hQuę ait: Uir ſenex aſcēdit: ⁊ ip̄eamictꝰ ē pallio. Et ītellexit ſaul iꝙ ſamuel eſſet. Et īclīauit ſe ſuꝑfaciē ſuā ī terra ⁊ adorauit. Dixitqꝫ ſamuel ad ſaul: Quare inqͥetaſti me vt ſuſcitarer? Et ait kſaul: Coartor nimis. Siqͥdē philiſtū pugnāt adu̓ſū me ⁊ deꝰ receſſit a me: ⁊ exaudire me noluit: neqꝫ ī māu ꝓph̓aꝝ neqꝫ ꝑ ſōnia. Uocaui gͦ te vt on̄deres mihi qͥd faciā? Et ait ſāuel: Quidīterrogas me cū dn̄s receſſerit ate: ⁊ trāſierit ad ęmulū tuū? Faciet eī tibi dn̄s ſic̄ locutꝰ ē ī māumea: ⁊ ſcīdꝫ r̄gnū tuū d̓ māu tua⁊ dabit illd̓ ꝓxīo tuo dd̓: qꝛ n̄ o­ 1bediſti voci dn̄i: neqꝫ feciſti iraꝫ

Pagos ⁊ ario. ⁊cͣ. Dagivtunt̉ ſanguīe hūano: ⁊ cōtaactu mortuoꝝ in maleficijs ⁊ diArioli ſol̓ ꝟbis .i.3. 1itiꝰ d̓rtināt.iciꝝ artium cultor: aAlle. .i. dīni. hos ſaul qͣſi: qꝛ (vt aiūt) acelo lpͥmōibꝰ coacti dd̓ regē eē futup̄conabāt̉. b Quē ſuſcitabo. Augꝰ. ad ſimplicianuꝫQuerꝭ ptrū potuerit maligniſpūs excitare aīaꝫ iuſti: vt videret̉ ⁊ loq̄ret̉ cū ſaul? Nōne⁊ magꝭ mirādū ē: ꝙ ſathanasdn̄m aſſūpſit: ⁊ ꝯſtituit ſuprapinnā tēpli. Quō em̄ fecerit.factū ē. niſi qͥs dicat: faciliorēdiabolo fuiſſe licētiā ad dn̄mviuū vn̄ voluit aſſumēdum ⁊vbi voluit ad ꝯſtituēdū qͣꝫ adſamuel̓ ſpūm excitādū. Si aūthͦ nō ꝯturbat: qꝛ voluit dn̄s ⁊ꝑmiſit nll̓a diminutiōe ſue poteſtatꝭ ⁊ dīnitatꝭ id fieri: ſic̄ aiudeis ſe crucifigi ⁊ īterfici paſſus ē. nō ē abſurdū credere aliqua diſpēſatiōe ꝑmiſſū fuiſſe:vt n̄ dn̄ante magica arte vl̓ potētia: ſꝫ diſpēſatōe occl̓ta q̄ phtoniſſā ⁊ ſaulē latebat: ſe oſtēderet ſpūs iuſti aſpectibꝰ redīna eū ſnīa ꝑcuſſurꝰ. Ul̓ n̄ ꝟeſpūs ſamuel̓ a reqͥe ſua excitatus ē: ſꝫ aliqd̓ fātaſma ⁊ illuſiogīaria diaboli machīationibꝰ facta: quā ꝓph̓a ſamuelēappellaēt imagīes reꝝſellari: ſic̄ pictuj. Sic̄ chem̄ti de metallne rei ſnificāgr̄a cherubin vocabāt̉: cuꝫſint celeſt.cheru2ribin d̓let ſōniū īni:ū eo tꝑeqn̄ aliqͦraret ausͦ ſe vigͦ nōeſ. Fortel̓ ꝑ fictamachīamētaguratſe ī āt mōet qua map̄dctā ſt̓.Poderi miꝝ: ꝙ d̓moīm: quē iudei n̄agͥſcebāt. cū eī vult deꝰ ēt īfirmnoſſp̄s aliqͣ ꝟa cogͦſce̓ (tꝑaliadūtaxat ad iſtā mortalitatētinētia) facilelec incōgruūvt op̄s ⁊ iuſtꝰad ebꝰ iſta p̄diqd̓ īminet an̄qͣꝫ vēiat parꝑꝑatu videlicet myſteriotl̓ibꝰ ſpiritibusaliqͥd diuīatiōivt qd̓ audiūtab āgel̓ p̄nTm̄ āt audiunt: qͣꝫtuitor dn̄s iubetvl̓ ſinit.itōis ī actibꝰ apoſtoloꝝ pauſtat̉: ⁊ euangeliſtā eē ꝯcionMiſcēt tn̄ fallacias ⁊veꝝ n̄ docēdi ſꝫ decipiēdi fine ꝓnūciant. Hīc forte illa imago dixit ſecumſaulē futuꝝ: qd̓ falſū ē. Int̓ bonos eī⁊ malos pꝰ mortē chaos magnū firmatū ē. Ul̓ ꝓpterea dixit: mecū eris:vt ad parē ꝯditiōeꝫ mortꝭ referat̉ qd̓vterqꝫ hō fuerit ⁊ mori potuerit: ianmortuꝰ mortē viuo p̄nūcauit. I

defūctoꝝ: nec plus ſonat auctoritas: qꝛ ſi ſonaret ſtatū ſctōꝝ: eadē rōne adduceret̉ ad oppoſitū: qꝛ dixit ſauli: Cras tu ⁊ filij tui eritꝭ mecū.Ionathas aūt ibidē īterfectꝰ erat valde bonꝰvir ⁊ ꝑfectꝰ: vt patet ex ſupradictꝭ in pl̓ibꝰ locis: ꝓpter qd̓ tenendū eſt ꝙ receptꝰ fuit in ꝑteſanctoꝝ: ⁊ ideo ſi ex ſaule arguit̉ apparuiſſe demonē: eadē rōne ex ionatha arguit̉ ip̄m fuiſſeſamuelē. Ad quintū dicēdū ꝙ ſamuel fuit adductꝰ ꝟtute diuīa: nō in fauorē artꝭ magice: ſꝫmagis ī īpedim̄tū: vt patet ex dictꝭ ī q̄ſtiōe. Uerū qꝛ Augꝰ. magꝭ videt̉ declīare ad aliū dicendi modū: vt dictū ē. iō ſil̓r ſoluēda ſūt argumēta in ꝯͣriū facta. Ad pͥmū dicēdū ꝙ reꝝ ſil̓itudines ī ſacra ſcriptura freq̄nt̉ nomīant̉ nōibꝰreruꝫ: vt ptꝫ Gen̄. xlj. vbi d̓r ꝙ pharao vidit ſeptē ſpicas ⁊ ſeptē boues: ⁊ tn̄ certū ē ꝙ n̄ viditniſi eaꝝ ſil̓itudīes: ⁊ eodē mō ſic̄ dic̄ Augꝰ. effigies ſamuel̓ ꝑ demonē rep̄ſentata: h̓ vocat̉ nomine ipſiꝰ ẜm iſtū dicēdi modū. Nec ex hͦ ſcriptura inducit aliqͥd falſū: ſic̄ nec Gen̄. xlj. vbiſil̓itudīes boū vocat boues: ſꝫ dat ſtudioſis occaſionē q̄rēdi ſanum intellectū ex circūſtātijsfacti ⁊ alijs locꝭ ſcripture. nec ꝓpt̓ hͦ fct̄ā ē irreuerētia ſctō: qꝛ talis denomīatio ē eqͥuoca: vtptꝫ. Et eodē mō ſoluit̉ illd̓ qd̓ īductū fuit d̓ eccleſiaſtico. Ad alid̓ dicēdū ꝙ nō ē īcōueniensdemones p̄dicere veracit̉ aliqͣ futura cōtingētia q̄ habēt ꝑ reuelatiōeꝫ a ſct̄īs āgel̓ ẜm diuinā ordinationē nobis occultā: ⁊ aliqn̄ cogunt̉ad hͦ: ſic̄ ptꝫ in mltis locꝭ. Et pōt dici ꝙ ſic fuitin ꝓpoſito ad denūciādū ſnīam diuina ip̄i ſauli: eo ꝙ nō erat dignꝰ ꝙ ſibi reſpōderet̉ ꝑ angelos ſctōs vl̓ ꝓph̓as. His dictꝭ reuertamur adlr̄am exponēdā de cōſultatiōe phitōniſſe. vbipͥmo pōit̉ eiꝰ īquiſitio. cū d̓r: a Querite mihi mu. ⁊cͣ. Dicūt hebrei ꝙ hͦ dixit ſaul duobꝰ ſibi familiaribꝰ ⁊ ſecretꝭ .ſ. abner ⁊ amaſe. ſcd̓oad eā ꝑuētio. cū d̓r: b Mutauit gͦ habitū .ſ.Ne ab ea cognoſceret̉: qꝛ tūc nō fuiſſet auſa ſuam artē exercere. Itē qꝛ ſaul volebat alios latere ꝙ ꝯſuleret phitōiſſā. ⁊ ꝓpt̓ iſtas duas cauſas ſubdit̉: c Venerūtqꝫ ad mu. vt eiꝰ negociū eſſet occultū. tertio pōit̉ eiꝰ ꝯſultatio. cū dicit̉: d Diuīa mi. ⁊cͣ. Illa aūt timēte hͦ facereſaul eā aſſecurauit etiā iuramēto. ⁊ tūc illa cōſenſit dicēs: Quē ſuſcitabo tibi ⁊cͣ. e Cūqꝫāt vi. mu. ſa. ẜm ꝟitatē. iuxta pͥmū modū dicēdi ſuꝑiꝰ poſitū. vl̓ demonē ī effigie ſamuel̓ iuxͣſcd̓m. f Exclamauit vo. mag. p̄ timore ſaul̓quē tūc ſciuit eē p̄ſentē. Si āt q̄rat̉ quō ſciuit?Rn̄dēt hebrei cōiter ꝙ hͦ fuit: qꝛ qn̄ aliꝰ a regepetebat aliquē ſuſcitari ꝑ artē phitonicā: pͥmoapparebat ex ꝑte pēdū. qn̄ āt rex hͦ faciebat. pͥmo apparebat ex ꝑte capitꝭ: ꝓpt̓ reuerētiā regAlij dicūt ⁊ videt̉ veriꝰ ꝙ ille qͥ apparuit hͦ ſibi dixit: g Deos vidi ⁊cͣ .i. hoīes diuīos: vtdicūt hebrei. dicētes: ꝙ duo fuer̄t .ſ. ſamuel etmoyſes. Cuiꝰ rōnē aſſignāt: qꝛ ſamuel timuitvocari ad diuinū iudiciū. iō adduxit ſecū moyſen vt eſſet ſibi teſtꝭ ꝙ legē ītegralit̓ obſeruaſſꝫſed hͦ videt̉ ficticiū: qꝛ ꝓph̓a ſamuel an̄ tp̄s iudicij ſciebat xp̄m venturū: videt̉ ēt textui ꝯͣriū: qꝛ ſtatī ſb̓dit̉: h Qual̓ ē forma eiꝰ inſingl̓ari: ⁊ ita ē ī hebreo: ⁊ iō dicēdum ꝙ ſolꝰ ſamuel apparuit: ⁊ pōit̉ h̓ deos in pl̓ali ꝓdeū: ſic Exo. xxxij. Iſti ſūt dij tui iſrl̓: ⁊ tn̄ erat ibi tm̄ vnū idolū. i Et intellexit ſaul.ẜm veritatē vl̓ ẜm apparentiā ẜm duos modos ſupra dictos. ⁊ ita intelligat̉ iſtud nomen hic ⁊ in alijs. fuerat eī ſaul ī ſepultura ſamuel̓: ꝓut dictū fuit. sͣ. xv. ca. ⁊ vidit eūſepeliri in habitu ſuo ſic̄ religioſū: qꝛ pͥmo ꝯgregauit hoīes religioſe viuētes ſb̓ ip̄o: vtpatet ex ſuꝑioribꝰ. ⁊ ideo ex figura et etate ⁊ habitu ſibi relatis ꝑ phitoniſſā ſaul cōiecturauit ꝙ eſſet ſamuel: patet etiā ex hͦ ꝙ licet ſaul audiret ꝟba ſamuelis: nō tn̄ eū vidit: nec alij qui erāt cū eo ſꝫ ſolū phitōniſſa: Dicūt etiā hebrei ꝙ ſolꝰ ſaul audiuit ꝟbaſamuelis cū eo loquētꝭ. ⁊ hͦ ſatꝭ videt̉ ex circūſtātia lr̄e. tū: qꝛ mulier illa rogauit eū comedere. tum: quia nec ipſa nec illi qui erant cū eo ſuaſerunt ſibi abſentare ſe a periculo vel a prelio futuro: vbi erat moriturus: videtur tamē probabiliter ꝙ hoc feciſſent ſiverba ſamuelis audiſſent. Cetera patent ex dictis. k Et ait ſaul ⁊cͣ. Hic conſequēter ponitur ſamuelis reſponſio. Et patet littera ex predictis vſqꝫ ibi: l Et dabit illud ꝓximo ſuo. Quia propter peccatū principis bene puniunt̉ ſubditi pena tēporali⁊ etiā morte corporali ⁊ maxime quia multi erant fautores ſaulis ⁊ conſentanei in malis ſuis.Cras autem

Ifufil̓exinedit̉

j. io

B

C

a. 15.1.

n 2