Ca. XV NNico. de lyra¶ Iudicu

ta ſyndones: ⁊ eiuſdeꝫ numeri tunicas.Qui rn̄derūt ei: Propone ꝓbleuma vtaudiamꝰ. Dixitqꝫ eis: De comedēte exi/ gͦꝫuit cibꝰ: ⁊ de forti egreſſa ē dulcedo. Nec qpotuerūt ꝑ tres dies ꝓpoſitionem ſoluere. Cunqꝫ adeſſet dies ſeptimꝰ dixerunt dad vxorem ſamſon. Blādire viro tuo: etſuade ei vt indicet tibi qͥd ſignificet probleuma. Qd̓ ſi facere noluerꝭ: incēdemꝰte ⁊ domū patris tui. An idcirco vocaſtꝭnos ad nuptias vt ſpoliaretꝭ? Quę fundebat apud ſamſon lachrymas: et quęrebatur dicēs: Odis me: ⁊ nō diligis: idcirco ꝓbleuma qd̓ ꝓpoſuiſti filijs populi mei non vis mihi exponere? At ille reſpondit: Patri meo ⁊ matri nolui dicere: ⁊ tibi indicare potero? Septē igit̉ diebus cōuiuij flebat ante eū: tandēqꝫ die fſeptīo cū ei eſſet moleſta expoſuit. Quęſtatim indicauit ciuibꝰ ſuis. Et illi dixe­ srūt ei die ſeptimo an̄ ſolis occubituꝫ: qͥd hdulciꝰ melle: ⁊ qͥd fortiꝰ leone? Qui aitad eos: Si nō araſſetis ī vitula mea nō iinueniſſetis propoſitionem meā. Irruitkitaqꝫ in eū ſpūs dn̄i deſcēditqꝫ aſcalonē:et ꝑcuſſit ibi triginta viros: quorum ablatas veſtes dedit qͥ ꝓbleuma ſoluerāt.Iratuſqꝫ nimis aſcēdit in domum patrꝭ nſui: vxor aūt eiꝰ accepit maritū vnuꝫ deamicis eiꝰ ⁊ pronubis. ¶ Ca. XVOſt aliquātulū aūt tꝑis cū di­ nes triticeę meſſis inſtarēt: venitſamſon inuiſere volēs vxorē ſuam: ⁊ attulit ei hedū de capris. Cūqꝫ cu­ obiculum eius ſolito vellet intrare: prohibuit illum pater illius dicēs: Putaui ꝙodiſſes eā: ⁊ ideo tradidi illā amico tuo..Sꝫ habet ſororē q̨̄ iunior ⁊ pulchrior illaē ſit tibi ꝓ ea vxor. Cui ſamſon reſpōdit:Ab hac die nō erit culpa in me ꝯtra phi­ qliſteos. Faciam enim vobis mala. Per­ rrexitqꝫ et cepit trecētas vulpes: caudaſsqꝫ earum iunxit ad caudas: et faces ligauit in medio: quas igne ſuccendens dimiſit vt huc illucqꝫ diſcurrerēt. Quę ſtatim perrexerunt in ſegētes philiſtinorū.Quibus ſuccenſis et cōportatę iam fru­ vges ⁊ adhuc ſtantes in ſtipula cōcrematę ſunt: in tantū vt vineas quoqꝫ ⁊ oliueta flāma ꝯſumeret. Dixerūtqꝫ philiſtijmQuis fecit hanc rem? Quibꝰ dictuꝫ eſtSamſon gener thānatei qꝛ tulit vxoreꝫeius ⁊ alteri tradidit: hęc oꝑatus ē. Aſcēderūtqꝫ philiſtijm: ⁊ cōbuſſerūt tam mulierem qͣꝫ patrem eius. Quibus ait ſamſon: Licet hęc feceritis: tn̄ adhuc ex vo­ y

Dixitqꝫ eis. ꝓbleuma ſuū. b De comedēte exiuit cibꝰ ⁊ de fortiegreſſa ē dulcedo. ꝑ hͦ obſcure ꝓpoſuit ꝙ īuenerat mel ī cadauere leōisqꝛ mel ē dulce: ⁊ leo ē fortiſſimꝰ beſtiaꝝ. ⁊ ī illa ꝑte leonis inueīt mel qd̓eſt comeſtibile: q̄ ē inſtrumētū comeſtiōis .ſ. in ore. c Nec potuer̄t ꝑtres dies ꝓpoſitionē ſoluere: lꝫ multū cogitaſſent. d Cunqꝫ adeſſetdies ſeptimꝰ. nō ē intelligēdū ꝙ eēt dies ſeptimꝰ ꝯuiutij: īmo erat qͣrtꝰ.ſꝫ vocatꝰ ē ſeptimꝰ qꝛ erat ſabbatū occurres int̓ ꝯuiuiū nuptiaꝝ. ceterapatēt vſqꝫ ibi: e Septē igit̉ diebꝰ ꝯuiuij flebat .i. ꝓ maiori ꝑte ſeptēdieꝝ: qꝛ a qͣrta die incepit: vt ptꝫ ex p̄dictꝭ. f Tandēqꝫ die ſeptīo ⁊cͣ.Hic accipit̉ dies ſeptimꝰ ꝓ ſeptima die ꝯuiuij: nō ꝓ ſabbato. g Etilli dixerūt ei die ſeptimo ante ſolis occubitū. qꝛ ſi tardaſſent vſqꝫ pꝰ occaſum amiſiſſent: qꝛ finita fuiſſet dies ſeptima: qꝛ dies eſt latio ſolis ſuꝑterrā. h Quid dulciꝰ melle. ītellectꝰ ptꝫ ex p̄dictꝭ. i Si nō araſ.in vi. mea nō inue. ꝓpo. meā. ille qͥ arat īueſtigat terrā inferiꝰ: ita fecer̄tiſti qͥ ſolutionē quā inueīre nō poterāt īueſtigauerūt ꝑ vxorē ſamſonis:quā vocat vitulā ꝓpt̓ muliebre inſolētiā. k Irruit itaqꝫ ī eū ſpi. dn̄i.in vindictā iniurie ſibi facte. Tū qꝛ ꝓbleuma ꝑ ſeip̄os ſoluere debebātnō ꝑ aliā ꝑſonā: vt ptꝫ ex modo loquēdi. sͣ. poſito. vbi d̓r: Qd̓ ſi ſolueritis mihi ⁊cͣ. Tū qꝛ ꝑ mētū mortis incuſſū vxori ſue ⁊ amicis eiꝰ ſolutionē inquiſierāt. ſequit̉: Iratuſqꝫ nimis. ꝯͣ philiſteos ⁊ vxorē ſuaꝫeo ꝙ reuelauerat ſecretū ſuū. m Aſcendit in do. pa. ſui. ab vxore adMONAIL CF. igit̉ Samſon ⁊c̄. Per ſamſonē qͥ ꝑrexit ad aca ¶ Deſcēdit (tp̄s diſcēdēdo. Ca. XIIIIcipiēdū ſibi gētilē vxorē: allegorice ſignat̉ xp̄s qui in pͥmitiua eccl̓ia cōinxit ſibi ꝑ fidē ip̄am gētilitatē iudea ꝓ maiori ꝑte īcredula remanēte.Propt̓ qd̓ dixer̄t apl̓i iudeis Act̉. xiij. Vob̓ oportebat pͥmū loqui verbū dei: ſꝫ qm̄ repellitꝰ illud: ⁊ īdignos vos iudicatꝭ et̓ne vite: ecce ꝯu̓timur ad gētes: ſic em̄ p̄cepit nob̓ deꝰ. Et ꝑ illā p̄dicationē ꝯiūxerūt xp̄o⁊ nō ſibi gētilitatē ꝑ fidē: nō em̄ erāt ſpōſi ſꝫ eiꝰ ꝑanymphi. g Apparuit catulus leōis magnꝰ ſeuꝰ. ꝑ quē īpōt ſaulus xp̄m īpugnas.ꝓpt̓ qd̓ dixit ei Act̉. ix. Saule ſaule qͥdris? Per hͦ aūt ꝙ verboxp̄i ꝓſtratꝰ fuit ī terrā tanqͣꝫ mortupoterat eū lacerare ſic̄.ſamſon leonē occurrētē lacerauit. Per hͦ aūt ꝙ ī ore leonis mortui inuētū fuit fauū mellis: ſignificata fuit melliflua doctrina pauli mūdo mortui ſicut dicit Gal̓. vj. ca. Mihi autē abſit gloriari niſi in cruce domininr̄i ieſu chriſti .i. in eius doctrina dulci. ꝑ quē mihi mūdus crucifixꝰ eſtet ego mūdo. b De comedēte exiuit cibus ⁊ de forti egreſſa ē dulcedo. hoc aūt ꝓbleuma ſolui nō potuit niſi ꝑ vxorē ſamſonis: ꝑ qd̓ ſignificatū fuit ꝙ mutatio ſauli de perſecutore amariſſimo in dulciſſimū doctorē: nō poteſt intelligi niſi ꝑ eccl̓iam chriſti ſpōſam q̄ nouit virtutē ſpōſi potētis facere de perſecutore defenſorē: ⁊ de lupo paſtorē. Aliter ꝑ leonem laceratū poteſt intelligi corpꝰ chriſti flagellis ⁊ clauis plagatuꝫ.qd̓ ip̄emet ꝑ ſamſonē figuratus lacerauit inqͣꝫtuꝫ ad paſſionē volūtarieſe obtulit: ⁊ de eius corpore mortuo exiuit ſanguis ⁊ aqua ex quibꝰ virtutem habent eccleſie ſacramenta inter que pͥncipale ē euchariſtie ſacramentū in quo habemus dulciſſimū cibum. de quo figuraliter d̓r Sap̄.xvj. Pane paratuꝫ de celo p̄ſtitiſti eis ſine labore: omne delectamentūin ſe habentē: ⁊ omnis ſaporis ſuauitatem.Ca XVPoſt aliqͣntulū aut tꝑis. Hic ꝯſequēter ponit̉ ſecunda occaſio:pꝰeo ꝙ fuit ꝓhibitꝰ ab vxore ſua: ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓r: o Cūqꝫ cu. eiꝰſo. vel. intrare .i. modo ⁊ affectu maritali. pͥProhibuit illūpater il. di. putaui ꝙ odiſſes eā. in hͦ facta fuit ſamſoni iniuria: qꝛ nō repudiauerat vxorē ſꝫ tm̄ ad horā receſſerat ab ea: qd̓ erat ſibi licituꝫ. ⁊ iōfacta fuit ſibi iniuria: eo ꝙ ſine ſcitu ⁊ requiſitiōe eiꝰ alteri fuit data: etiō dixit: q Ab hac die nō erit cul. ī me ꝯͣ phi. īuadēdo .ſ. eos ꝓpt̓ infidelitates ⁊ īiurias mihi factas: ⁊ maxīe qꝛ dixerat angelꝰ de eo: ip̄e incipiet liberare iſrl̓ de manu philiſtinoꝝ. vt habet̉. sͣ. ca. xiij. rPerrexitqꝫ. Habita iuſta occaſiōe nocēdi philiſteis: vt pꝫ ex p̄dictis. Hic ꝯn̄rdeſcribit̉ eoꝝ īuaſio ⁊ debellatio. ⁊ pͥmo ī eoꝝ bonis. ſcd̓o ī ꝑſonis: ibi:Quibꝰ ait ſamſon. Circa pͥmū d̓r: Perrexitqꝫ ⁊ cepit trecētas vulpes.lꝫ eēt multū fortꝭ ⁊ agilis: tn̄ veriſil̓e eſt ꝙ ceꝑit eas auxilio aliqͦꝝ. ī illaem̄ terra abūdāt vulpes ⁊ cū retibꝰ ⁊ īgenijs pn̄t cito capi ī tāta ml̓titudine: ſic̄ ī terra iſta ī vna garena pn̄t cito capi trecēti cuniculi: maxīe perhomīes ad hoc ingenioſos. s Caudaſqꝫ eaꝝ iūxit ad caudas ⁊cͣ. qd̓ē ītelligēdū ꝙ ꝑ aliqͣ ligamina ad hͦ apta ligauit caudas duaꝝ adīuiceꝫ⁊ ligamīa erat ita lōga ꝙ ī medio poterāt ligari faces ardētes q̄ d̓ facili nō poſſēt extīgui: nec lederēt vulpes. t Que ſtatī ꝑ. ī. ſe. eo em̄ ꝙ ligate erāt mō p̄dicto n̄ poterāt currere ordīare ⁊ expedite ad occultādūſe ī nemoribꝰ vel foueis t̓re: ſꝫ cucurrer̄t ad illd̓ qd̓ erat magis ī ꝓmptiſcꝫ ad ſegetes ſtātes q̄ erāt deſiccate ⁊ ꝓpinq̄ meſſiōi. qd̓ ptꝫ ex hͦ ꝙ aliq̄iā erāt collecte. vn̄ ſubdit̉: v Et cōportate iā fruges. nō ad domosſꝫ ī cāꝑis vbi ꝑ aliqd̓ tp̄s dimittebant̉ ī magnis aceruis: ſic̄ fit in multꝭterris. cetera patent in littera. x Quibus ait ſamſon. Hic ꝯſequenter ponit̉ inuaſio in perſonis. ⁊ hec eſt duplex. ſecūda ponit̉ ibi: Igituraſcendentes. Circa primū dicit̉: y Licet hec feceritis tamen adhucex vobis expetā vltioneꝫ. hoc dixit ſamſon. Tum qꝛ philiſtei nō cōbuſſerant vxorem eius et patrem celo iuſticie ſed magis commoti paſſiōeire propter damnum eis illatum. Tum quia occaſione predicta habitaꝓuerra

D

A

B