¶ Iudicum Ca. XIIINico. de lyrao ordli.

Quę cū vidiſſet āgelū: feſtinauit ⁊ cucurrit ad virū ſuuꝫ: nūciauitqꝫ ei dicens: Ecce apparuit mihi vir quē ante viderā.Qui ſurrexit ⁊ ſecutꝰ eſt vxorēſuā: venienſqꝫ ad virū dixit ei:Tu es qui locutꝰ es mulieri?Et ille rn̄dit: Ego ſuꝫ. Cui manue: quādo inquit ſermo tufuerit expletus: qͥd vis vt faciat puer: aut a quo ſe obſeruare debebit? Dixitqꝫ angelusdn̄i ad manue. Ab omnibus aquę locutus ſum vxori tuę abſtineat ſe: ⁊ quicquid ex vineanaſcit̉ nō comedat: vinum etficeram nō bibat: nullo veſcatur immūdo: ⁊ qd̓ ei p̨̄cepi impleat atqꝫ cuſtodiat. Dixit ita bqꝫ manue ad angelū domini:Obſecro te vt acquieſcas p̨̄cibus meis: ⁊ faciamus tibi he ᵍdū de capris. Cui reſpōdit angelus. Si me cogis nō comedam panes tuos: ſi auteꝫ vis sholocauſtuꝫ facere offer illud hdomino. Et neſciebat manueꝙ angelus domini eēt. Dixitqꝫ ad eū: Quod eſt tibi nomēvt ſi ſermo tuus fuerit expletꝰhonoremus te? Cui ille rn̄dit:Cur quęris nomē meū qd̓ eſt ka mirabile? Tulit itaqꝫ manuehedū de capris et libamēta: ⁊ inpoſuit ſuꝑ petrā offerēs domi nno qͥ facit mirabilia. Ipſe aūtet vxor eius intuebant̉. Cūqꝫoaſcenderet flamma altaris incelū: angelus dn̄i pariter ī flā­ pbma aſcēdit. Qd̓ cū vidiſſet manue et vxor eiꝰ: ꝓni ceciderūtin terrā: ⁊ vltra eis nō apꝑuitangelus dn̄i. Statimqꝫ ītellexit manue angelū dn̄i eē: ⁊ dixit ad vxorē ſuā. Morte morie ꝙmur qꝛ vidimꝰ dn̄m. Cui rn̄ditmulier: Si dn̄s nos vellet occidere: de manibꝰ nr̄is holocauſtū ⁊ libamenta nō ſuſcepiſſet:nec oſtēdiſſet nob̓ hec oīa: neqꝫ ea q̄ ſūt vētura dixiſſet. Peperit itaqꝫ filiū ⁊ vocauit nomē eiꝰ ſamſon. Creuitqꝫ puer: s⁊ benedixit ei dn̄s: cepitqꝫ ſpiritus dn̄i eſſe cū eo in caſtrisdan: inter ſaraa ⁊ eſthaol.

illi qͥ vocabāt̉ nacerei: certꝭ diebusobẜuabāt vouentes votūqꝫ reddētes. a Tulit itaqꝫ manue. Augꝰ.Ꝙ dicit ſcripturaigͦraſſe manue ꝙangelꝰ dn̄i ē manfeſtū ē: etiā vxoreꝫeiꝰ hoīeꝫ credidiſſe. Ꝙ gͦ ei dixit.vim faciamꝰ nunctibi: ⁊ faciamꝰ ī cōſpectu tuo hedumcapraꝝ tāqͣꝫ hoīeꝫīuitauit .ſ. vt hͦ cūillo epularet̉ qd̓ ſacrificiū feciſſꝫ. Nāfacere hedū n̄ ſolꝫdici: niſi cū ſacrificiū fit. Ille etiāitarn̄dit: ſi vim feceris mihi nō māducabo d̓ pānibꝰ tuis: vbi on̄dit ſe adepulas fuiſſe īuitatuꝫ: deinde addidit: ⁊ ſi fecerꝭ holocauſtum: dn̄o offereſ illd̓: qꝛ .ſ. ille dxerat: faciamꝰ ī cōſpectu tuo heducapraꝝ: n̄ aūt om̄ſacrificiū holocauſtū: nā d̓ holocauſto n̄ māducabat̉:qꝛ totū īcēdebat̉:⁊ iō vocabat̉ holocauſtū: ſꝫ angelusetiā nō māducaturus holocauſtumpotiꝰ fieri monuitnō tn̄ ſibi ſꝫ dn̄o:qꝛ .ſ. iſrl̓ ꝯſueueratillo tꝑe falſis dijsſacrificare: vnde ⁊tūc deū offēderatvt traderet̉ inimicis: ꝑ. xl. annos.b Qd̓ cū vidiſſꝫGrego. Quid ēad viſionē angelvir ē timidus: mulier audax: niſiceleſtia nobis mōſtrant̉: ſpūs qͥdempauore ſe ꝯcutit: ſꝫtamen ſpes preſumit. Inde em̄ ſpesad maiora videnda ſe erigit. vn̄ tuibatur ſpirituſ quiea que ſuꝑna ſuntprior videt: quiacum altiora ſecretorum celeſtiuꝫ ſicleuata mens conſpicit: cuncta humanarum viriumſoliditas contremiſcit.c Morte moriomur. Aug. Quiē ꝙ poſtqͣꝫ maniſſtatus ē mue: eixvxori eiꝰqͥ cuꝫ eis loc

a Ab oībus q̄ locutꝰ ſuꝫ vxori tue abſtineat ſe ⁊cͣ. qꝛ hec abſtinētia iniūcta erat mulieri rōne pueri: ⁊ iō multo fortiꝰ puererat a talibꝰ abſtinēdus: aliter tn̄ qͣꝫ mat̓: qꝛ cū eēt nazareus ꝑtotā vitā debebat ẜuare legē nazareorū oībꝰ diebus vite ſue:mater aūt vſqꝫ ad natiuitatē pueri tm̄. b Dixit itaqꝫ manue. Hic ꝯn̄r ponit̉ oblatio ſacrificij: manue em̄ credebat eū qͥei loq̄bat̉ eē hoīem: ⁊ iō voluit ei offerre prādiū dicens:c Faciamꝰ tihi .i. p̄paremꝰ tibi ad comedēdū. d Hedū decapris. ⁊ ꝑ hͦ intelligunt̉ alia ī prādio neceſſaria: vt panis ⁊ vinū ⁊ ſimilia. e Cui rn̄dit angelus: qꝛ cibo nō indigebat.f Si me cogis nō comedā .i. ſi velles me cogere nō comedere̓.g Si aūt vis holocauſtū facere .i. illa q̄ attuliſti ad honoreꝫdiuinū incēdere: h Offer illud dn̄o: ꝓ bn̄ficio qd̓ tibi exparte eiꝰ annunciaui. i Et neſciebat manue ꝙ angelus dn̄ieſſet. qꝛ talia nō obtuliſſet ei ad comedēdū: ſꝫ credebat ꝙ eſſetꝓpheta a deo miſſus: ⁊ iō nō peccauit offerēdo ſacrificiū extralocū tabernaculi d̓ p̄cepto vel ꝑſuaſiōe illiꝰ qͥ erat nūcius dei.ſequit̉: k Cur queris nomē meū qd̓ ē mirabile. In hebreohabet̉: qd̓ eſt celatū vel ignotū: qd̓ exponūt hebrei dicētes ꝙnoīa angeloꝝ qͥ mittunt̉ ī miniſteriū variant̉ ẜm legatiōes adquas mittūt̉. Un̄ Eſa. vj. Angelus qͥ miſſus ē ad purgādū labia Eſaie cū calculo ardenti noīat̉ ibi ſeraph: cū tn̄ nō eſſet deordine ſeraphico. Angeli aūt d̓ futurꝭ ad q̄ mittēdi ſūt: nō habēt p̄cognitionē niſi qn̄ deꝰ reuelat eis: q̄ reuelatio fit ẜm formā ſue volūtatis. ⁊ iō angelus dixit nomē ſuū eſſe occultū: qꝛneſciebat ad qͥd de futuro mittēdus erat. Alio mō pōt exponiqꝛ ſecreta dei ⁊ angelorū nō ſūt hoībꝰ reuelāda niſi quātū deoplacet. l Tulit itaqꝫ manue hedū d̓ capris ⁊ libamēta .i. liqͥda q̄ cū carnibꝰ holocauſtorū offerri ſolet: ꝓut hr̄ Nu. xv.m Et poſuit ſuꝑ petrā: vtēs ea ꝓ altari. n Offerēs dn̄o qͥfacit mirabilia. In hebreo hr̄: Offerēs dn̄o ⁊ mirabili vel occulto ad faciēdū: qꝛ manue nō erat de genere ſacerdotali: ⁊ iōad eū nō ꝑtinebat offerre ſacrificiū ſed obtulit materiā ſacrificij ei qͥ ſibi loquebat̉ ī noīe dei qͥ dixerat nomē ſuū eē mirabilevel occultū vt ex illa materia faceret deo ſacrificiū: qꝛ ꝓpheteloquētes in noīe dn̄i poterāt offerre auctoritate eiꝰ ſicut ⁊ ſacerdotes. ſicut patet de helia. iij. Regū. xviij. Manue aūt credebat cū qͥ ſibi apparebat eē ꝓphetā dn̄i: erat etiā plus qͣꝫ ꝓpheta .ſ. angelus. o Cūqꝫ aſcēderet flāmā altaris: ex hͦ videt̉ ꝙ ex illo lapide ꝓceſſit ignis cōſumēs holocauſtū ī ſignūdiuine acceptationis. p Angelus dn̄i pariter in flamma aſcendit: volens oſtēdere ꝙ ipſe eſſet vere dei angelus ad certificationē verbi eius. q Morte moriemur: quia vidimꝰ doHic cōſequēter deſcribit̉ natiuitas pueri ⁊ eiꝰ Poeberit itaqꝫ.minū: exponat̉ ſicut. sͣ. vj. de gedeone. reducatio: cū dr̄:g Creuitqꝫ puer et benedixit ei dominꝰ: cōferēdo ei donumfortitudinis ⁊ forte cū hoc gratie gratū faciētis. Vn̄ ſequit̉:illa tribus habitabat in tentorijs.Cepitqꝫ ſpiritus domini eſſe cū eo in caſtris dan: qꝛ ꝓ tūcCa. XIIIRurſumqꝫ filij iſrl̓ fecerūt maluꝫ.MONAlILCT. ⁊c. In hoc capitulo agit̉ de cōceptione ſamſonis ⁊ eiꝰ natiuitate ad liberandū ppl̓m iſrael de manu philiſtinorū. Per ſamſonē vero qui interp̄tat̉ ſol eorū: ſignificari poteſt dominꝰ noſter ieſus chriſtus: de quo ſcribiturMalachie. iiij. Oriet̉ vobis timētibꝰ deū ſol iuſticie. Et ſicutcōceptus ſamſonis ortus ⁊ viuēdi modus fuit ꝑ angelū denūciatus. vt dicit̉ in hoc capitulo: ita fuit de dn̄o noſtro ieſu chriſto: vt habet̉ Luce .j. Per hoc aūt ꝙ ſamſon vxorē nō accepitde filijs iſrael ſed de gētilibꝰ ſignificatū fuit ꝙ chriſtꝰ accepturus erat de gētilibꝰ eccleſiā ſibi ſponſam relictis iudeis: paucis tn̄ exceptis qͥ ſibi adheſerunt: qd̓ aūt modicū eſt frequēternō cōputat̉. ꝓpter quod Oſee .j. dixit dominus de gētilitate:Uocabo non dilectam meam. Et Malachie .j. Ab ortu ſolisvſqꝫ ad occaſum magnū eſt nomē meū in gentibꝰ. Et hoc diffuſe tractat apoſtolus Ro. ix. Moraliter aūt per ſamſonē ſignatur bonus doctor vel p̄latus vita ⁊ doctrina ſicut ſol illuminās eccleſiā: ⁊ ſicut de ſamſone dicit̉: ꝙ non comedat aliqͥdimmūdū. ſic talis doctor vel p̄latus nō incorporat ſibi mortale peccatū. Similiter ſicut d̓ ſamſone p̄cipit̉ ꝙ nō bibat aliqͥdinebriatiuū: ſic doctor vel p̄latus nō debet aliqͥd agere qd̓ ſitexͣ menſurā rōnis recte. Ebrietas em̄ d̓r ab e qd̓ ē extra ⁊ briaqd̓ eſt mēſura. Samſon etiā accepit vxorē de filiabꝰ philiſtinorū vt ꝑ hoc ſibi daret̉ occaſio pugnādi cōtra eos: vt habet̉ intextu. Sic bonꝰ doctor vel p̄latꝰ accipit ſibi ſapientiā gentiliūphiloſophorū q̄ dici pōt eiꝰ vxor. Nā de ſapiētia d̓r Sapiētieviij. Hāc q̄ſiui mihi ſponſam aſſumere: ⁊ ꝑ ip̄am hꝫ occaſionepugnādi ꝯͣ infideles ⁊ hereticos: qͥ rōnibꝰ ſophiſticꝭ īuoluūtcatholicos ſimplices ſapīam philoſophicā ignorātes.Deſcendit

Cẜ

l. 32. g.

D