Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.Nico. de lyraIndicū Ca. V

Maritus delbore qui ⁊ lapibārach filiꝰ abinoemdoth traditur. Lapidoth interlgor. Barach fulmepretaturlia antz vlciiſceret.riſrael q̄ilgor reſplendebat96⁊ preroIfiexcutiens nocatus eſtvltꝰ eſoſmē:id eſt ꝑin illo die dicentes:Qui ſpōte obtuliſtis ade iſrrael aīas veſtrasad ꝑiculum: bn̄diciteʰa F īterioribꝰ auribꝰ. b F regesvocat qͦs ad audiēdū ꝟbū ⁊uo cat.cI exterioribua dn̄o. Audite re̓ges au da Lxx. ſatrape.ribꝰ ꝑcipite prīcipe̓s. Adam̄. Dox iuſti ille qͥdē eſtEgo ſum ego ſum: q̨̄ eocixz ⁊ ſinceremētis.canorēdiuinū delectat auilentū qͥ oīno nō habet in ſe raucctī ſonū ⁊ nihil offenſiōis ī linua: nihil craſſitudinis ī ſpiritudn̄o canā: pſallaꝫ dn̄oa Fexiſſe dicitur dominꝰd̓o iſrl̓. Domīe cū exi­ gde ſeir: ⁊ tranſiſſe per edom: quiaidumēis legem reciꝑe nolētibusdedit eā iudeis in monte ſina.res de ſeir: ⁊ tranſiresa § mōs ſina .ſ.ꝑ regiōes edō: t̓rā mo ha facie dn̄i celi pauētes ſudaſet aquis ſtillaſſe dicunt̉.ta eſt: cęliqꝫ ac nubesſtillauer̄t aquis. Mōa F contremuittes fluxer̄t a fācie do­ iet fumauit. ſubaudis.mini ⁊ ſinai a facie dobmini dei iſrl̓. In diebꝰ ka § vel enaph vel ſanaph.ſangar filij anath: ī diF iahel .ſ. īterēpto ſyſara: aꝑtebus iahel quieuerūtſunt vie et abſqꝫ vllo timore ibātſemite: ⁊ qui ingredie min domum dn̄i: non ſicut ante ꝑbātur per eas: ambu­ ncalles deuios.lauerūt per calles de§ defuerūt. b § legēuios. Ceſſauerunt forpredicatores.tes in iſrael et quieuea § que predicādo et exhortādorūt donec ſurgerꝫ deldoceret: et conſiliando ab hoſtibus liberaret.bora: ſurgeret materquia inermesin iſrael. Noua bellaofortes fecit et triumphales.elegit dn̄s: ⁊ portashoſtium ipſe ſubuera §quia nec clypeus nec haſtatit. Clypeus ⁊ haſta ſi pinueniri poterat in iſrl̓: qꝛ iabinrex chanaā abſtulerat eis arma.apparuer̄t ī qͣdragīta

capiēda ſūt: pͥncipes āt iſrael .i. ppl̓i chriſtiani: angelos accipiēdos puto. de qͥbꝰdicit̉: Angeli eoꝝ ſemꝑ vidēt faciē patrꝭqͥ ī cel̓ ē. ꝟbi gr̄a. Si eat qͥs puer ad ſcholā a magiſtro qͣſi diſcipulꝰ ſuſcipit̉: ſꝫ n̄ ſtatim ab ip̄o diſcēdi ſumit exordiū: ſꝫ cū abeo pͥma tm̄ elementa ſuſceꝑit: tradit̉ alijserudiēdꝰ: qͣſi ſchole ip̄iuſ pͥncipibꝰ: vt cūab illis qͣꝫtū in ip̄is ē fuerit edoctus tandē ipſius doctoris ꝑfectiora p̄cepta ſuſcipiat. Inſtitutionū ergo noſtraꝝ initia repetēs ꝓphetia dicit: ꝙ cū a pͥncipio ceperint pͥncipeſ operari in nobis: deīde nosvolūtate ⁊ ꝓpoſito ꝓſequamur: ⁊ aucͣtiꝓfectibus iā ad benedicēdū ip̄m deū veniamꝰ. In incipiēdo inquit: principes iniſrael. Initia ſūt que iuuari a principibꝰdicunt̉. Poſt hec iam volūtate ꝓpria: etꝓpoſito nitendum eſt vt benedicere dominum mereamur. populus em̄ iſrael cūinciperet exire de egypto ⁊ tranſire mare rubrum: nihil ipſius proprio labore: ſꝫtotū ꝑ principes: id eſt per angelos agebatur. Vnde: vos tacebitꝭ ⁊ dn̄s pugnabit pro vobis. Uaſtator angelꝰ ꝓ eis pugnauit: qui egyptiorum primogenita interemit. Iſraelitarū nec pecus mutire fecit. Non autē expectandū eſt ſemꝑ: vt angeli pugnent pro nobis: ſed in principiotm̄ ab his principibꝰ iuuamur: ſed proceſſu tēporꝭ oportet noſipſos etiaꝫ armatosexire ad prelium. Ante enī qͣꝫ bella diſcamus: anteqͣꝫ pugnas domini pugnare meditemur: a principibus angelis ſubleuamur: anteqͣꝫ panis celeſtis annonā conſequamur: ⁊ agni immaculati carnibus ſatiemur. anteqͣꝫ vere vitis q̄ aſcēdit de radice dauid ſanguine inebriemur dū paruuli ſumus ⁊ lacte alimur: vt initioꝝ chriſti ẜmonē teneamus tanqͣꝫ ꝑuuli ſub procuratoribus ⁊ actoribus angelis agimꝰ.Poſtea vero dicit̉ nobis: Induite vosarmaturam dei: vt poſſitʸ ſtare aduerſusīſidias diaboli. Nō patit̉ nos vltra apoſtolus ſub alis lactatiū latitare. Inuitatnoſ ad certaminū cāpos. Vides quō oīaꝑ ordinē fiūt in ppl̓o dei: in īcipiēdo principes iuuāt. Cū adiutꝰ fuerꝭ ab eis ⁊ eruditꝰ iā tibiipſe ſpōte: que didiciſti a pͥncipibus gere. Recte em̄ decoctis principiis depoſitiſqꝫ rudimentis cōmittitur nr̄evoluntati: vt vel laus merito ſit noſtra qͣſi noſtra virtute queſita: vel culpa queper noſtrā venit ignauiā. a Audite reges. Adam̄. Auribꝰ ꝑcipite oēs ſatrape.Sic̄ inferiores ſūt regibꝰ ſatrape: ita ⁊ auribꝰ ꝑcipere īferiꝰ videt̉ eē qͣꝫ audire. audire eī ad īteriorē ꝑtinet hoīeꝫ. vn̄: Quihabet aures audiēdi audiat. Auribꝰ ꝟoꝑciꝑe ad exteriorē ⁊ corꝑalē auditū. Id̓ohi qͥ audire debēt reges dicūt̉. Qui veroauribꝰ ꝑciꝑe ſatrape. Adamā. Exultappl̓e dei: audi tue nobilitatis īſignia: vocaris ad audiēdū ꝟbū dei: nō vt plebs ſꝫvt rex: tu es em̄ genꝰ regale ⁊ ſacerdotale. vnde: Chriſtꝰ rex veſter d̓r rex regū etdn̄s dominātiū. ſꝫ ſi exultas de nobilitatis titulo: diſcē qͥd agēdo quiſqꝫ fiat rex.Regē te omniū eſſe facis: ſi regnet xp̄s inte. Rex enī a regēdo dictus eſt. Si ergo īte animus regnat ⁊ corpꝰ obtēperat: ſi vitia ſobrietatꝭ p̄mas freno: merito rex vocarꝭ: qꝛ recte regꝭ ⁊ effectꝰ tal̓ digne vt rexad audiēda ba diuīa vocaberꝭ. b Indiebꝰ ſangar. Quieuiſſe dicūt̉ ſemite: q̄ īdiebꝰ ſāgar ducꝭ iſrl̓ preoccupate erāt abhoſtibꝰ ⁊ nō audebāt ī domū dn̄i ad orationē aſcēdere a qͥbꝰ nō ſcribit̉ ſāgar plene liberaſſe.

hoſtiū debellatio. Hic ꝯſequenter deſcribit̉ gratiarūactio: ſicut rationabiliter et iuſte conſuetūeſt fieri. in qͣ qͥdē gratiaꝝactiōe: q̄ vocat̉ cāticuꝫdelbore. delbora pͥmo ſe ⁊ alios ad diuinas laudes incitat. ſcd̓o audaciā filioꝝ iſrl̓ ⁊ ignauiā recitat. ibi: De machir. tertio cui attribuēda ſit victoria explicat ibi: De celo ⁊cͣ. qͣrto ip̄aꝫ iahel cōmēdat. ibi: Bn̄dicta int̓ mulieres iahel. Primain duas: qꝛ pͥmo excitat ſe ⁊ alios ad diuinā laudē. ſcd̓o ad hͦ īducit triplicē rationē. ibi: Dn̄ cūexires. Primo igit̉ īcitat alios dicēs: a Quiſpōte obtuliſtis de iſrl̓ aīas vr̄as .i. vitas vr̄as:vt ſic liceat loqͥ. b Ad periculū. ẜm hūanumiudiciū: qꝛ pauci ⁊ inermes: vt poſtea videbiturvolūtarie ⁊ ꝓmpte iuerūt ad pugnādū ꝯtra ml̓tos ⁊ bn̄ armatos. tn̄ ẜm veritate ibi nō erat periculū: qꝛ aſſiſtebat eis diuinū p̄ſidiū: vt patꝫ exp̄dictis ca. iiij. c Benedicite dn̄o. de tāto eiꝰbeneficio. ⁊ alloquit̉ delbora illos qͥ fuerāt in p̄lio. d Audite reges auribꝰ ꝑcipite pͥncipes.id eſt intelligite diuina bn̄ficia ſuꝑ illos qͥ cōfidunt in eo. Conſequēter excitat ſeip̄am dicens:e Ego ſum ego ſum. ⁊ fit duplicatio ad denotādum duplice laudem .ſ. oris que notatur. ibi:f Que dn̄o canā. ⁊ cordis. ibi: Pſallā dn̄o d̓oiſrl̓. ſequit̉: g Dn̄e cū exires. Hic ad ꝓpoſituꝫīducit d̓lbora triplicē rationē. ſcd̓a ibi: In diebꝰſangar. tertia ibi: Noua bella. Prīa ratio inducēſ ad diuinā laudē accipit̉ ex bn̄ficio legis datea deo q̄ notat̉. cū d̓r: Dn̄e cū exires ſeir ⁊c̄. Dicūhebrei ꝙ dn̄s pͥmo obtulit legē filijs eſau habitātibꝰ in mōte ſeir: ſꝫ ip̄i noluerūt eā reciꝑe: ⁊ tuncdedit eā filijs iſrl̓ in mōte ſinai. ⁊ ſic exponūt litterā iſtā. Cū exires de ſeir ⁊cͣ. eo ꝙ recuſaſſēt legē ſibi oblatā: ſꝫ hoc dictū videt̉ ficticiū: ꝓut declaratū fuit pleniꝰ Deut̓. xxxiij. Id̓o expoſitoresnr̄i ſic exponūt cōiter: Dn̄e cum exires de ſeir ⁊cͣ.ppl̓um illū relinquēdo in erroribus ſuis iudiciotuo iuſto licꝫ nobiſ occulto: ⁊ applicares tibi populū iſrael legē dādo. ẜm illd̓ Malach̓. j. Iacobdilexi: Eſau aūt odio habui. qd̓ d̓r nō tm̄ de ꝑſonis iacob ⁊ eſau: ſed etiā de ſucceſſoribꝰ eoꝝ .ſ. iudeis ⁊ d̓ idumeis. h Terra mota eſt ⁊cͣ. In hebreo nō habet̉ ⁊. Ex quo patet ꝙ li ⁊ ponit̉ h̓ ꝓi. ita ꝙ tota iſta lr̄a Terra mota eſt ⁊cͣ. refert̉ adſinai: qꝛ cū lex daret̉ ſuꝑ montē ſinai a dn̄o: ceperunt audire tonitrua ⁊ micare fulgura ⁊ nubesdenſiſſima oꝑuit monteꝫ: vt habet Exo. ix. ⁊ deiſtis mons videbat̉ tremere ⁊ forſitā realiter tremuit: vt dicit̉ hic: Et ex nube dēſa fluxer̄t aquequoꝝ cā ſubdit̉. cū d̓r: i A facie dn̄i dei iſrl̓. qꝛdn̄s deſcēdit ſuꝑ mōtē illū: vt d̓r ibidē: ⁊ iſta fiebāt in creaturis irrationabilibus: vt ꝑ hͦ oſtēderet̉ ꝙ creatura rōnalis debet deū timere ⁊ reuereri ⁊ corā eo tremere timore filiali. k In diebus ſangar. Hic ponit̉ ſcd̓a rō ex ppl̓i defenſiōe:qꝛ in diebꝰ ſangar qͣꝫuis nō legat̉ magnꝰ exercitus veniſſe ꝯtra filios iſrael: tn̄ terrā eoꝝ ſubintrabāt aliqͥ latrūculi maxime de philiſteiſ: a qͥbꝰdefendit eos ſangar: nō tn̄ p̄buit ppl̓o plenā ſecuritatē ꝓpter latrūculos ſubintrates. ⁊ hͦ ē qd̓ſubditur: l Quieuer̄t ſemite. qꝛ nō audebāthebrei ire ꝑ vias philiſteis ꝓpinquas niſi in ſufficienti ſocietate ad ſe defendēdū: qd̓ nō fit de facili ⁊ frequenter. m Et qui ingrediebant̉ pereas in parua comitiua vel ſolitarij. n Ambulauerunt per calles deuios. diuertendo a rectavia ne inciderent in predictos latrunculos. Qd̓aūt fit hic mētio de diebus iahel nō eſt referēdūad tp̄s poſtqͣꝫ ꝑcuſſerat ſyſarā ſꝫ ad tp̄s p̄cedēs.o Noua bella. Hic ponit̉ tertia ratio que accipit̉ ex hoſtiū mirabili debellatiōe: vbi primo deſcribitur debellatio hoſtium p̄ſens. ſcd̓o preterita ⁊ futurā. ibi: Dn̄s in fortibꝰ. Circa primū d̓r:Noua bel. i. nouū modum debellandi hoſtes ⁊eoꝝ ciuitates: que nouitas exponit̉. cum dicit̉:p Clypeꝰ ⁊ haſta. In hebreo habet̉ In iſrl̓. itaꝙ li. xl. milibꝰ nō iungit̉. cū iſrl̓. ⁊ hͦ videt̉ ex eoqd̓ dictū