¶ Glo. ordi.Indicū Ca. IIII INico. de lyra

⁊ de filijs gabulō. Ego āt adducā ad te inloco torrētꝭ cyſon ſyſarā principē exercitꝰiabin ⁊ currꝰ eius atqꝫ omneꝫ multitudinē ⁊ tradaꝫ eos in manu tua. Dixitqꝫ adᵇaſ ꝓphetiā.d Iexcuſab5 ppl̓us prior. c 5 ꝓmiſſio falſa.tio vera.a eam ba̓rach. Si venis mecū: vadā: ſi nolueris venire mecū: nō pergā. Que dixita§ oſtendit primatū victorie palmā nō eē apd̓ ppl̓um illumad eū. Ibo quidē tecū: ſed in hāc vice via Fiahel.ctoria nō reputabit̉ tibi: qꝛ in manu mulieris tradet̉ ſyſara. Surrexit itaqꝫ delbora ⁊ ꝑrexit cū barach in cedes. Qui accerſitis zabulon ⁊ neptalim aſcēdit cū deceꝫmilibꝰ pugnatoꝝ: habēs delboraꝫ ī comitatu ſuo. Aber aūt cyneus receſſerat quōedam a cęteris cyneis fratribus ſuis filijsobab cognati moyſi: ⁊ tētenderat tabernacula vſqꝫ ad vallē quę vocat̉ ſennim:et erat iuxta cedes. Nunciatūqꝫ eſt ſyſaręꝙ aſcendiſſet barach filius abinoē in mōtem thabor cū delbora. Et congregauitnongentos falcatos currus: ⁊ omnē exercitū de aroſeth gētiū ad torrētē cyſon.Dixitqꝫ delbora ad barach: Surge: heceſt enī dies in qua tradidit dn̄s ſyſarā inmanus tuas. En ipſe ductor eſt tuus. Deſcendit itaqꝫ barach de monte thabor eta Augꝰ. Ecce quō cōmendat ſcriptura agere deū in cordidecē milia pugnatoꝝ cuꝫ eo. Perterruitkbus hominum vt det exitū rebus que conſtituit. Pauefecitenim ſyſaram vt traderet eum.qꝫ dn̄s ſyſaraꝫ ⁊ omnes currus eius: vniuerſamqꝫ multitudinē in ore gladij ad cōſpectū barach intantū vt ſyſara de currudeſiliens: pedibus fugeret: ⁊ barach ꝑſequeretur fugientes currus et exercitumvſqꝫ ad aroſeth gentiū: ⁊ omnis hoſtium 1ml̓titudo vſqꝫ ad īternitionē caderet. Syſara autē fugiens ꝑuenit ad tentoriuꝫ iahel vxoris aber cynei. Erat autem pax in inter iabin regem aſor: ⁊ domū aber cynei.a ſmulier alienigena q̄ prius cū eo amicitie fedus habueratb Egreſſa igitur iahel in occurſū ſyſarę: dixit ad eū: Intra ad me domine mi: ne ti­ nmeas. Qui ingreſſus tabernaculum eiꝰ:Lxx. pellibus.c ⁊ opertus ab ea pallio: dixit ad eam: Damihi obſecro paululuꝫ aque: qꝛ ſitio vala ſ moralis doctrine qͣ cōuenit paruulis.d de. Quę aperuit vtrē lactis ⁊ dedit ei bia §animalis homo.bere: et operuit illū: Dixitqꝫ ſyſāra ad eā:Sta āte hoſtiū tabernaculi: ⁊ cū veneritaliqͥs īterrogās te ⁊ dicēs: Nūqͥd h̓ ē aliqͥs: rn̄deb̓: Nullꝰ ē. Tulit itaqꝫ iahel vxora Lxx. palmā .i. crucꝭ lignū: cuiꝰ acumīe ⁊ ꝟtute eccl̓ia diabolū int̓fec̄: qd̓ barach .i. pͥor ppl̓s ꝑ legꝭ p̄ce. facere n̄ potuit.aber clauū tabernacl̓i aſſumēs ꝑit̓ ⁊ mal-

dextra dei ſedens. Illuc nos hortat̉ aſcēdere: illuc diſcipulos ſuos mollit̉ mouere ꝓphetia. a Si venis. Augꝰ. Quidē qd̓ reſpondēs barach delbore ait: Siibis mecū ibo: ⁊ ſi nō ieris mecū nō ibo:qm̄ neſcio diē in quo ꝓſperat angelū dominꝰ mecū. Quaſi a ꝓphetiſſa diē audire n̄ potuerit: nec illa diē rn̄dit: ſꝫ ꝑrexitcū illo. ⁊ qͥd eſt qd̓ ꝓſperat angelū dn̄smecū? an hͦ demōſtratū eſt: qꝛ ⁊ angeloꝝactꝰ ꝓſperant̉ .i. adiuuant̉ a dn̄o vt feliciter cedāt. an locutiōis eſt? ꝓſperat angelū mecū .i. facit mecū ꝓſpera ꝑ āgelū.¶ Adam̄. Nō aſcēdā niſi tu aſcenderismecū: vides quō illis pͥoribꝰ ꝓphetia detulit eloquia dei: ⁊ illis dicit data eſſe p̄cepta vt aſcēdāt in montē ſꝫ excuſāt ⁊ dicūt. Nō aſcēdā niſi tu aſcēderis mecū: ⁊de excuſatione qͥdē veꝝ eſt: de ꝓmiſſiōefalſū. Nō eī aſcēdūt in mōtē dn̄i. Quodaūt pollicent̉ ſe aſcēdere cū ꝓphetia falſum eſt. Nō em̄ ſecuti ſunt ꝓphetiam: vtcrederēt xp̄o: de quo oīs ꝓphetia ē. Dic̄ergo ei delbora: Ibo tecū: ſed nō erit pͥmatus in hac vice tuus. In manu mulieris tradet dn̄s ſyſarā ⁊cͣ. aꝑte oſtēdit: qꝛnō erat apd̓ populū illū primatꝰ: nec victorie palma: ſed in manu mulierꝭ cui nomeniahel traditur ſyſara. b Egreſſaigitur iahel ī occur. Adamā. Iahel mulier alienigena eccl̓iam ſignificat: que exalienis gentibus congregata eſt. Interpretatur em̄ iahel aſcenſio: qꝛ nō eſt aliaaſcenſio ad celū: niſi per eccleſiā ml̓tiformis ſapientie dei. Ipſa ergo dū a corporalibus ad ſpiritualia: ⁊ a terrenis aſcēdit ad celeſtia īterficit ſyſarā: qui carnalium vitiorum ⁊ animalis hominis formam tenet. Quia ſyſara viſio equi int̓pretatur. de quo dicit̉: Nolite fieri ſicutequus ⁊ mulus quibus nō eſt intellectꝰ.Palo ergo eū interficit: id eſt ligni crucis acumīe ⁊ virtute ⁊ bene maxillas eiꝰpalo tranſuerberaſſe dicitur. Os enī qd̓de carnalibus loquebetur: ⁊ doctrina q̄carnis gloriam preferebat: que in delitiis ⁊ voluptate viuendum. ſapientibꝰ ſeculi perſuadebat: ⁊ luxurie adulatiōe deceperat ligno crucis confodit̉: quia viāquā philoſophia latā ⁊ ſpacioſā p̄dicauerat voluptatis: hāc chriſtus artam etanguſtam nobis ſalutis viam oſtendit.Sic ergo iahel: id eſt eccleſia vitioꝝ principem ſyſarā tectū pellibus: id eſt membrorum mortificatione ſopitum eternotradidit ſomno. c Da mihi obſecro.Adamā. Syſara aquā petijt. iahel verolac tribuit. Lactis cibus dicitur in ſcripturis ſāctis doctrīa: q̄ īcipiētibꝰ velutꝑuulis tradit̉. Nō em̄ ſtatiꝫ diſcipul̓ ꝓfunda ⁊ ſecretiora tradēda ſūt ſacramenta: ſꝫ morū correctio ⁊ diſcipline emendatio: religioſe cōuerſatiōis: ⁊ ſimplicꝭ fid̓ipͥma elemēta hͦ eſt eccl̓ie lac. hͨ īcipiētiuꝫꝑuuloꝝ pͥma elementa. Sed iſte cibꝰ hisqͥ ad bonū tēdūt vitā tribuit ⁊ ſalutem:his vero quibus cōtraria placent: qͥbusluxuria: libido: auaricia ⁊ omnis impietas cordi ē necē. Ex eiſdē gͦ cib̓ alūt̉ bōi:ſuffocāt̉ mali: ⁊ vbi pijſ vitā: īpijs mors.ſic̄ vinū ſanos iuuat: ⁊ cor hōis ſani dūtaxat letificat: febriētibꝰ ꝟo ꝑnitiē parit. Sic ītelligēdū ē ſyſarā aīalē hoīeꝫ: ⁊vitioꝝ pͥncipe ꝑ doctrinā eccl̓ie quā n̄ exfide ſuſcepit extīctū. d̉ Que aꝑuit. Adam̄. Unaqueqꝫ aīa hͦ lacte euāgelico ⁊apl̓ico ſyſaram in ſe ſopiat ⁊ extinguat.Si em̄ per hoc quis edoctus mortificauerit mēbra ſua que ſunt ſuꝑ terrā. aua.

thabor. ī quo trāſfiguratꝰfuit dn̄s ieſuſ xp̄s corā petro: iacobo ⁊ iohanne. de qͣtrāſfiguratiōe hr̄ Matth̓.xvij. a Ego aūt adducāad te in loco torrētis cyſonſyſarā. īmittēdo ei volūtatē p̄liandi ꝯtra te. b Dixitqꝫ ad eā barach. Si vēiſmecū vadā. qͣſi dicat: tu habes ſpūm ꝓphetie nō ego.⁊ ideo poteris ſcire tp̄s ethorā bellādi. c In manu mulieris tradet̉ ſyſara.vt patet ī ſequētibꝰ poſtea.d Qui accerſitʸ. Hic ponit̉ ꝯgregatio ppl̓i adbellādū. ⁊ pͥmo ex ꝑte barach.cū d̓r: Qui accerſitis zabujlon ⁊ neptalim aſcēdit ⁊cͣ.Aber aut cyneꝰ. hͦ int̓pōit̉hic. eo ꝙ iahel vxor aber īterfecit ſyſarā. Iſte āt ab erd̓r cyneꝰ: eo ꝙ deſcēdit d̓ ietro qͥ vocatꝰ fuit eyn vl̓ cyneus ⁊ obab. ſicut dictū fuit. sͣ. j. ca. ⁊ Nu. x. vnde qd̓ſb̓dit̉: Cognati moyſi. Inhebreo habet̉: ſoceri moyſie Receſſerat quōdā a ceteris cyneis: qͥ habitabāt īſorte iud̓. vt dictū ē. sͣ. j. ca.ſcd̓o deſcribit̉ congregatioppl̓i ad p̄liuꝫ ex ꝑte ſyſare.cū d̓r: f Nūciatūqꝫ ē ſyſare ⁊cͣ. ⁊ ptꝫ lr̄a. g Dixitqꝫ delbora. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ hoſtiū debellatio: ⁊ſcd̓o ducꝭ int̓fectio. ibi: Syſara āt. Circa pͥmū d̓r: Dixitqꝫ delbora ad barach. ꝑreuelatiōꝫ dīnā. hͨ Surge. ad pugnā. i Hec ē eīdieſ ⁊cͣ. vr̄ ꝙ ꝯͣriū dicat̉. sͣ.In manu ml̓ierʸ tradet̉ ſyſara. Dicēdū ꝙ vtrūqꝫ verū ē: qꝛ fuit traditꝰ ī manubarach ad debellādū ⁊ fugādū. ⁊ in manu mulierisad interficiēdū. k Perterruitqꝫ dn̄s ſyſarā ⁊cͣ. qꝛfulgura ⁊ coruſcatiōes ⁊ lapides grādinis īmēſe magnitudīs cecider̄t ſuꝑ exercitū eiꝰ: ita ꝙ nō poterāt ſuſtinere ſꝫ multi mortui ſūt.⁊ alij fugerūt ⁊ in fugiēdoocciſi ſt̓. id̓o ſb̓dit̉: l Etoīſ hoſtiū ⁊cͣ. Hic ꝯn̄r d̓ſcribit̉ ducꝭ īterfectio ꝑ modūqͥ ſeqͥt̉. cū d̓r: Syſara āt fugiēs ꝑuēit ad tētoriū iahelvxor aber cynei. cuiꝰ cā ſb̓dit̉: m Erat aūt pax ⁊cͣ.⁊ ideo illuc diuertit ſecuriꝰ⁊ maxīe: qꝛ iahel īuitabateū dicēſ: n Intra ad medn̄e mi. Iſte āt modꝰ loq̄ndi .ſ. īgreſſus viri ad mulierē frequēter accipit̉ in ſcriptura ꝓ cōcubitu carnali:nō tn̄ ſemꝑ: ſed hic accipit̉ꝓ ſecuritate refugij.o Que aperuit vtrē lactꝭpetenti aquaꝫ dedit lac adbibendum: quia potus lactis aggrauat corpꝰ hoīs ⁊inducit ſōnū. cetera patentvſqꝫ ibi

B

C

D

a 4