¶ Glo. ordi.¶ Iudicum Ca.INico. de lyra
eſt ei tributariꝰ. Fuit aūt t̓minꝰāmorręi ab aſcēſu ſcorpiōis petra ⁊ ſuꝑiora loca.¶ Ca. IIScēditqꝫ angelꝰ dn̄i de agalgalis ad locum flentium: ⁊ ait: Eduxi vos ꝑde ęgypto: ⁊ introduxi in terrāꝓ qua iuraui patribꝰ vr̄is: ⁊ pollicitus ſū vt nō facerē irritū pactū meū vobiſcū in ſempiternū:ita dūtaxat vt nō feriretis fędꝰ ccū habitatoribus terrę huiꝰ ⁊ aras eoꝝ ſb̓uerteretis: ⁊ noluiſtisdaudire vocē meā. Cur hͦ feciſtis:b Quāobrē nolui delere eos a facie vr̄a: vt habeatiſ hoſtes: ⁊ dijeeorū ſint vobis in ruinā. Cunqꝫ ⁊loqueret̉ angelꝰ dn̄i hęc verbaad oēs filios iſrael: eleuaueruntvocē ſuā ⁊ fleuerunt. Et vocatūeſt nomē loci illius locus flētiūſiue lachrymaꝝ: immolauer̄tqꝫ fibi hoſtias domīo. Dimiſit ergo stioſue populū ⁊ abierunt filij iſrl̓vnuſqͥſqꝫ ī poſſeſſionē ſuā vt oba¶ Beatꝰ qui ẜuit dn̄o in diebꝰ ieſu qͥ ꝟbo ⁊ ſapiētia eiꝰ illūiat̉: qͥ p̄ceptis eiꝰ et doctrina illuminatur. ¶ Bene placentes.dtinerēt eaꝫ: ſeruieruntqꝫ domīo
Scēditqꝫ angelꝰ d. Augꝰ. Et aſcēdit āgelꝰ dn̄i ſuꝑ clautīos mō Ca. IIa tē. Scriptor hoc nomīe appellauit locū: qꝛ poſtea ſcripſit. Qn̄ enī angeAlus domini ſuꝑ eū aſcēdit: nōdū ſic vocabat̉: a ploratiōe eī nomen accepit que grece clautinos d̓r. Ibi enī ppl̓us fleuit cū audiſſet ab angelo ꝟba domini vindicātis ī eos ꝙ īobediētes fuiſſent: qꝛ nō exterminauerūt ppl̓os ẜm p̄ceptū eius qͥbus p̄ualuer̄t: eligētes eos tributarios facere qͣꝫ ꝑdere: ſicut dn̄s iuſſerat. Qd̓ ſiue ꝯtēpto dei mādato ſiue timore fecerint (ne hoſtes ꝯtra ſe acriꝰ pugnarēt ꝓ ſalute obtinēda: qͣꝫ ꝓ tributo n̄ dādo) ſine dubiopeccauerūt: vl̓ ſpernēdo dei p̄ceptū: vl̓ nō p̄ſumendo ꝙeos poſſet qͥ p̄ceperat: adiuuare. Qd̓ ideo ꝑ ieſū noluiteis dicere: ſi tn̄ adhuc eo viuēte iā fieri p̄ceperat ⁊ nonpotius preoccupando memoratū fuerat: ꝙ illo mortuofieri cepit: qꝛ h̓ omnibꝰ voluit exprobrare ꝑ āgelū. Nōdū aūt oēs id fecerant viuēte ieſu: ⁊ ſi aliqͥ forte iā ceperant: credibiliꝰ eſt tn̄ nihil tale incepiſſe viuēte ieſu tantūqꝫ terraꝝ ſub illo tenuiſſe filios iſrael: qͣꝫtū eis ad cōſedēdum ſufficeret qͣꝫuis in ſortibus ſuis haberēt vndecreſcendo ⁊ ꝯualeſcēdo aduerſarios extermīarēt. Proinde poſt mortē ieſu: poſtqͣꝫ p̄ualuerūt maluerūt habere tributarios ẜm volūtatē ſuā qͣꝫ ꝑdere ẜm volūtatemdei. Ideo ad illos corripiēdos angelꝰ miſſus eſt. Qd̓vero memoratū eſt in libro ieſu magis puto p̄occupatūqͣꝫ poſt mortē ſuā factū: vl̓ futuꝝ ip̄e nouerat ꝓpheticoſpiritu: ſi ab illo liber ſcriptꝰ eſt: qͥ appellat̉ ieſus naue:vl̓ ſi ab illo iā factū eſſe ſciebat poſt mortē ieſu qd̓ ibi p̄occupādo memorauit. b Quāobrē nolui delere. Auguſti. Hinc ītelligimꝰ q̄dā ex ira dei venire peccatat: vtdij gentiū inter quas nō extermīatas iſraelite habitarevoluerūt eſſent eis in ſcādalū .i. facerēt eos ſcādalizariin deo ſuo: eo ꝙ offenſo viuere indignās cōminatꝰ ē deus qd̓ manifeſtū ē magnū eſſe pctm̄. e Dimiſit ergoioſue. Hoc ꝑ recapitulationē iterat̉. Nā ⁊ mors ieſu naͣue in hoc libro memorat̉: vt tāqͣꝫ ab exordio breuit̓ cuncta inſinuent̉ ex quo dedit eis dn̄s terrā: ⁊ quō ſub iudicibus vixerint: vel que ꝑpeſſi ſunt: ⁊ iterū redit̉ ad iudiciū ordinē ab eo ꝙ pͥmus eſt ꝯſtitutus. d Seruier̄tqꝫdn̄o. Adamā. Et ẜuiuit ppl̓us dn̄o oībꝰ diebꝰ ieſu: ⁊ omnibus diebus ſenioꝝ eoꝝ qͥ lōgioꝝ dieꝝ fuerūt poſt ieſum. Sciēdū eſt qꝛ q̄uiſqꝫ ſibi p̄ſtat vt in bonis diebusſit aut in malis ⁊ habeat dies ieſu vel iuſtoꝝ aut īpioꝝSi enī intelligamꝰ lumē veꝝ qd̓ illuminat oēm hominēveniētē in hūc mūdū: ⁊ p̄beamꝰ ei aīas nr̄as ad illuminandū: aut ſi oriat̉ nobis ſol iuſticie: ⁊ illuminet mūdūaīe nr̄e: habemˢ dies ieſu xp̄i dies ſalutis. Si qͥs vero receperit lucē qͣ extinguit̉ cōtraria veritati ⁊ ab ea illuminatus fuerit: habebit dies ſꝫ malos: ⁊ n̄ erit ī diebꝰ ieſuſed in diebꝰ manaſſe vl̓ pharaōis vl̓ cuiuſlibet peſſimi:Deniqꝫ ī diebꝰ achaę regis peſſimi nō potuit Eſaias videre dn̄m ſabaoth ſedētē ſuꝑ thronū excelſū: ſꝫ mortuo rege nequā cuiꝰ erāt dies mali: vidit viſionendei. Cū aūt d̓r in ſcripturis dies illiꝰ vl̓ illiꝰ nō ſignificat̉ tp̄s vite ipūis. Und̓:oriet̉ in diebꝰ eiꝰ iuſticia: ⁊ multitudo pacis: vel vſqꝫ quo extollat̉ luna. Qd̓ ſiaccipimꝰ: qꝛ in diebꝰ qͥbꝰ ſaluator morabat̉ in terris dies erāt iuſticie ⁊ pacis:quō ꝓbabimꝰ dies iuſticie ⁊ pacis ortos eſſe: his qͥ eū crucifixerūt: ⁊ aduētumciꝰ nō receperūt. Aut quō multitudo gētiū in diebꝰ eiꝰ fuit apd̓ eos qͥ eū in mortem falſis criminibꝰ tradiderūt. Quō hi dies pacis ⁊ iuſticie habuerūt: in qͦrūmētibꝰ tenebre iniqͥtatis ⁊ furoris verſabant̉. Deniqꝫ qꝛ nō ſūt nūc dies illi: nōorit̉ iuſticia nec multitudo pacꝭ xp̄i apd̓ fideles. Magis gͦ qͥſqꝫ ex ꝯuerſatiōe vite dies ſibi iniqͥtatis ⁊ belli: vl̓ iuſticie ⁊ pacis acqͥrit. vn̄: timentibꝰ nomē meū:oriet̉ ſol iuſticie vt faciat eis .ſ. dies iuſticie: dies ieſu. De īpijs āt d̓r: qꝛ occiditeis ſol iuſticie: in qͥbꝰ .ſ. iuſticia dormit ⁊ tenebre iniqͥtatꝰ oriunt̉: ⁊ alibi ecōtrario. Pax multa diligētibꝰ nomē tuū: ⁊ nō eſt illis ſcādalū. hn̄t ⁊ impij lucē ſuam: ex q̄ orunt̉ eis dies mali. Un̄: lux iuſtꝰ ſemꝑ: lux aūt īpioꝝ extinguet̉. Neſcio ſi tā īeptē qͥs ītelligat: vt putet eē aliquā ſubſtātialē lucē: aliā q̄ ip̄ioꝝ dicatur ⁊ aliā q̄ iuſtoꝝ: qd̓ fieri ſi pōt. Una eſt em̄ lux mūdi a deo facta q̄ oībꝰ cōiter⁊ equaliter lucet. ¶ Sed ſciēdū eſt ꝙ aīa nr̄a: aut vero lumīe illumīat̉ qd̓ nō extinguitur: id eſt chriſtꝰ. aut ſi non habet in ſe hoc lumen eternum: temporali ⁊extinguibili illuminatur .ſ. ab illo qui tranſfigurat ſe in angelum lucis: ⁊ falſaluce illuminat cor peccatoris vt videantur ei vera bona eſſe que caduca ſunt:hoc lumine illuminantur qui ſummū bonum voluptatem dicunt: qui diuitiashonores ſeculi ⁊ terrenā gloriā quaſi eternā querunt. Sunt ergo iſti in diebuslucis eius qui extinguitur. Quecunqꝫ enī agunt vel cupiunt extinguentur: hͦlumine Marcion illuminatꝰ deū legis iuſtū ſed non bonum dicit. Sunt ergodies ieſu de quibus dicitur: Seruiuit populus domino omnibus diebus ieſu.Qui enim habet in ſe dies ieſu ſeruit domino. Non enim poteſt ſeruire gabuloaut auaricie. Nec poteſt fieri vt qui illuminatur lumine veritatis ſeruiat mendacio. Oremus ergo vt chriſtus qui eſt lux vera ſemper faciat in nobis dies bonos ne vnqͣꝫ gabulo illumīante habeamus dies malos. de quibus dicitur: Re
¶ Scēditqꝫ angelus dn̄i. Hic Ca. IIcōſeq̄nter deſcribit̉ trāſgreſſiōis rehenſio: ⁊ dicunt hebrei ꝙ iſte angefuit phines. Tū quia angelꝰ interp̄tat̉ nucius. ip̄e aūt fuit miſſus a deo ad arguendūppl̓m de trāſgreſſiomandatoꝝ eiꝰ eo mōqui ſequitur. Tū qͥahebrei dicūt ip̄m fuiſſe angeluꝫ in corporehumano aſſūpto apparentē ſicut dictū fuit Ioſue. ij. Expoſitores autē catholici dicunt ꝙ nō fuit phinees: ſed angelus a deoſpecialiter miſſus: ⁊ hvidet̉ veriꝰ: qꝛ ꝙ phnees fuerit āgelꝰ: falſum ⁊ fictū videt̉: qͥaſcriptura vbiqꝫ de eo.loquit̉ ſicut de homīepuro ⁊ mortali. Qd̓āt ille qͥ apparuit hicfuerit hō purꝰ falſūvdet̉ vt magis appare/bit ex ſequētibus. Dicendū igit̉ ꝙ iſte fuitangelus ſpecialiter adeo miſſus: ad reprehendendū filios iſrl̓de trāſgreſſionibꝰ ſuis ⁊ apparuit ſic ꝙ eius apparitio fuit nota ppl̓o. Et pͥmo apparuit in galgalis: vbifilij iſrael fuerunt circūciſi poſt trāſitū iordanis: vt habet̉ Ioſue. v. ⁊ inde trāſtuliſe ad aliū locū qͥ d̓r h̓locus flentiū ꝑ anticipationē: qꝛ ſic vocatꝰē locus ille: ex hͦ ꝙ populꝰ poſt reprehenſionē angeli ibi fleuit vtpoſtea dicit̉: b Etait: Eduxi vos d̓ egypto ⁊cͣ Ex hͦ patet ꝙ fuit vere angelꝰ: qꝛ loq̄tur in ꝑſona dei ſicut angelꝰ loquebat̉ moyſi. qn̄ aūt homīes ſcī ⁊ ꝓphete denunciabātmandatū dei cōmuniter premittebant. Hecdicit dn̄s: vl̓ aliqͥd cōſimile: qd̓ nō fecit iſte:ſꝫ abſolute dixit: Eduxi vos de egypto. ⁊ ꝓpter hoc angelus ſic loquēs aliqn̄ deꝰ: aliqn̄angelꝰ nomīat̉: vt dictū fuit Exo. iij. ca. itadūtaxat: qꝛ ꝓmiſſiōes dei de bono futuro ītelligēde ſūt ſub cōditiōe ſi hoīes fidelit̓ ſeruiēt deo. c Vt nō feriretis fedꝰ ⁊cͣ. vt habet̉ Nu. xxxiij. ⁊ Deū. vij. d Et noluiſtisaudire vocē meā: vt patet ex dictꝭ ca. p̄cedē.e Vt habeatis hoſtes ⁊cͣ. li vt nō tenet̉ hiccauſalit̓ ſꝫ ꝯſecutiue tm̄: qꝛ ex hͦ ꝙ filij iſraeltrāſgreſſi ſūt p̄ceptū dn̄i: ꝯſecutū eſt illd̓ malū ſuꝑ eos. f Immolauerūtqꝫ ibi hoſtiasdn̄o. ex hͦ etiā apparet ꝙ fuit vere angelꝰ domini ille qui apparuit ibi: qꝛ ex quo fuit fixūtabernaculū dn̄i in ſylo: nō erat licitū filijsiſrael offerre hoſtias alibi: vt dictū fuit Ioſue. xxij. niſi ex ſpeciali reuelatiōe diuina vl̓apparitiōe augelica: ſic̄ manue obtulit ſacrificiū qn̄ angelꝰ ſibi apparuit: vt habet̉ .j. ca.xiij. g Dimiſit gͦ ioſue. Hic ꝯn̄ter pōit̉ materie huiꝰ libri breuis p̄libatio. vbi pͥmo pōitur federis ppl̓i ad deū ꝑ ioſue renouatio. ſecūdo renouati trāſgreſſio: ibi: Et ſurrexer̄t.tertio trāſgreſſionis punitio: ibi: Iratuſqꝫdn̄s. qͣrto punitionis ſubleuatio: ibi: Suſcitauitqꝫ dn̄s
A
Au jj.
npe .j.