¶ Ioſue Ca. XXGlo. ordi.XXI Nico. de lyra
I nō ip̄e p̄ſumpſit factꝰ oīm nouiſſimꝰ vt eēt oīm primꝰdere t̓rā ſingl̓is ꝑ tribꝰ ſuas deder̄t fi a§ ſctī. bFmuni cordis habitationem. c Fieſu chrid I in corde cuiuſqꝫ.lij iſrael poſſeſſionē iōſue filio nū ī me̓dio ſui iuxta p̄ceptū dn̄i: vrbem quā bpoſtulauit tānathſaraā in mōte effraīa I virtutibꝰ. b § aīam cuiuſqꝫ.Et ēdificauit ciuitateꝫ habitauitqꝫ inea. Hę ſunt poſſeſſiones quas ſorte diuiſerūt eleazar ſacerdos: ⁊ ioſue ſiliusnun: et principes familiarū ac tribuūfilioꝝ iſrl̓ in ſylo: corā dn̄o ad hoſtium dtabernaculi teſtimonij: ꝑtitiqꝫ ſūt t̓rā.T locutus eſt dn̄s ¶ Ca. XX eIad ioſue dicēs: Loq̄re filijs iſrael: et dic eis: Separate vr fabes fugitiuoꝝ de qͥbꝰ locutꝰ ſum advos ꝑ manū moyſi: vt ꝯfugiat ad easqͥcūqꝫ aīam ꝑcuſſerit neſcius: et poſſit geuadere irā ꝓximi qͥ vltor ē ſāguinis:cū ad vnā haꝝ ꝯfugerit ciuitatū. Sta hbitqꝫ an̄ portaꝫ cītatꝭ ⁊ loq̄t̉ ſenioribꝰ īvrbis illiꝰ ea q̨̄ ſe cōprobēt innocētē:ſicqꝫ ſuſcipiēt eum: ⁊ dabūt ei locū adhabitandū. Cūqꝫ vltor ſāguinis eū fu kerit ꝑſecutꝰ: nō tradēt in manꝰ eiꝰ: qꝛ īignorans ꝑcuſſit ꝓximū eiꝰ: nec antebiduū triduūve eiᵐ ꝓbat̉ inimicꝰ. Et ꝑhabitabit ī ciuitate illa donec ſtet ante iudiciū cām reddēs facti ſui ⁊ moriatur ſacerdos magnꝰ qͥ fuerit ī illo tēpore. Tunc reuertet̉ homicida: et ingrediet̉ ciuitatē et domū ſuaꝫ de quafugerat. Decreuerūtqꝫ cedes in gali olea mōtis neptalim: et ſychem ī mōteeffraim et cariatharbe: ipſa eſt ebronin mōte iuda: ⁊ trāſiordanē cōtra orientalē plagā hiericho ſtatuerūt boſorquę ſita eſt in cāpeſtri ſolitudine d̓ tribū ruben: et ramoth galaad de tribugad: et gaulon in baſan de tribu manaſſe. Hę ciuitates cōſtitutę ſūt cūctꝭfilijs iſrl̓ ⁊ aduenis qui habitabāt inter eos vt fugeret ad eas qͥ aīam neſcius ꝑcuſſiſſet: et non moreret̉ in manuꝓximi: effuſuꝫ ſanguinē vindicare cupientis donec ſtaret ante populuꝫ expoſiturus cauſam ſuā.¶ Ca. XXIEceſſerūtqꝫ principes fami ꝑliarū leui ad eleazaꝝ ſacerdoItem et ioſue filium nun: ⁊ adduces cognationū per ſingulas tribfiliorū iſrael: locutiqꝫ ſūt ad eos in ſylo terrę chanaan: atqꝫ dixerunt: Do ꝙminus p̨̄cepit per manū moyſi vt darentur nobis vrbes ad habitandum⁊ ſuburbana eaꝝ ad alenda iumēt
reẜuauit: ⁊ voluit eēoīm nouiſſimꝰ: vt eētoīm primꝰ: nec ſibi hereditatē p̄ſumit: ſed appl̓o accipit cui deduſꝫ hͦ figuralit̓ cōtingebāt ill̓ nobis ꝓpoſitavt illud p̄ceptū ſeruemꝰ: qd̓ iſte oꝑe cōpleuit. Quāto maior estāto magꝭ hūilia teret an̄ dn̄m īuenies gͣtiā: ⁊ alibi: Si te ducē ordīauerint ne extollarꝭ: ſꝫ eſto īter eosqͣſi vnꝰ ex ip̄is. Uidegͦ quō erat dux ppl̓i:eos introduxit ī t̓raſanctā ī t̓rā repromiſſiōis. Ip̄e erat ſucceſſor moyſi: nec ſibi ꝑmittit ſumere ſortē t̓re ſꝫ dux ppl̓i expectatvt a ppl̓o portiunculāaccipiat ⁊ edificat locū queꝫ accipit et extruit: vt vere faciat dignū mūere dei ⁊ herditate diuīa. Fortan ⁊ ppl̓s dat aliquāpartē dn̄o nr̄o ieſu etvelut habitationi eiꝰlocū diſtribuit. Quieī bonꝰ ē dat locū filio dei in ſe: quē locūacceptū ī aīa ih̓s edificat ⁊ ornat: et facit īeo muros inexpugnabiles et turres excelſas: vt edificet māſionē dignam ſibi: adonat qͦꝫ aīam ⁊ capacōſapientie et ſciētie ſuet rōnis ⁊ totiꝰ ſctītatis facit vt faciat prēꝫſecū intrare: ⁊ maſionē facere ⁊ cibos cenare quos ipſe donauerit. Quod vt conſequi mereamur preparemus cor mundūvt libenter dominusieſus introeat cordisnoſtri hoſpitiū.Ca LX. ICceſſer̄t pͥncipeſ. Adamā.Omnes filij iſrl̓ acceperūt ſortes ſuas ī terra. Leuitis in herectate ſolꝰ ſufficit deSed quia accipiuntdecimas et primitiasꝑ p̄ceptum dn̄i: oportet eos etiā de terra ⁊de habitaculis decimas accipere: hoc eſtenim de omnibus decimas accepiſſe. Id̓oaccedentes principesleuitarū ad eleazarūſacerdotē: et ad ieſuꝫfilium naue: et ad pͥrcipes tribuuꝫ dixer̄t:dn̄s p̄cepit ciuitatesdari nobis ad habitādū: ⁊ ſuburbana ea
lidētꝭ poſſeſſio .ſ. ioſue: q̄ ſic̄ fidel̓ diſpēſator alijst̓rā diſtribuit: nihil accipiēs ſibi ꝓpria auctoritate ſꝫ ppl̓i cōceſſionē. iō ſubdit̉. a Dederūt filijiſrl̓ poſſeſſionē ioſue: iuxͣ tn̄ ſuū bn̄placitū. ſic̄ eratiuſtu. iō ſubdit̉: b Urbē quā po. tānathſa. ī mō.effraī. erat eī d̓ illa tribu: vt hr̄ Nu. xiij. c Heſūt poſ. ⁊cͣ qͦ. sͣ. dicte ſūt. d Cora dn̄o ad oſtiūta .i. ī atrio an̄ oſtiū tab̓naculi: ⁊ d̓r tab̓ naculū teſtimonij: qꝛ ī illo erat arca ī qͣ erat lex q̄ teſtīoniūī pl̓ibꝰ locꝭ ve. te. vocat̉. ¶ Ca. XXC¶ T locutꝰ ē dn̄s ad ioſue. Poſtqͣꝫ actū eſtDe t̓re diuiſiōe: h̓ ꝯn̄r agit̉ de ciuitatū refugij ſeꝑatiōe: ⁊ pͥmo circa hͦ p̄ceptū dn̄i renouat̉. ſecūdo executiōi dat̉: ibi: Decreuer̄tqꝫ. Circa pͥmūd̓r: f Seꝑate vrbes fugitiuoꝝ. de qͥbꝰ locutꝰſū ad vos ꝑ manū moyſi Nu .xxxv. et Deū. xix.vbi iſta materia pleniꝰ ē tractata: ⁊ iō breuiꝰ ē hicꝑtrāſeūdū. g Quicūqꝫ aīam ꝑcuſ. neſciꝰ .i. caſualiter oīno. h Stabitqꝫ an̄ portas ciui .i. an̄iudices qͥ antiqͥtꝰ ſedebāt ī foribꝰ ciuitatū: vt qͥlibet poſſet ad eos accedere: iō ſubdit̉: i Et loquet̉ ſe. vr̄. il. ea q̄ ſe cō. īnocētē. ſnīa tn̄ finalis deſua īnocētia vl̓ de ꝯtrario nō dabat̉ ꝑ iudices ciuitatū refugij ſꝫ ꝑ iudices illiꝰ ciuitatꝭ ī cuiꝰ t̓minis homicidiū fuerat ꝑpetratū: ꝓut declaratū fuit Nu. xxxv. k Cūqꝫ vl .ſ. eū fu. ꝑ. i. ꝓximusocciſi ad quē ſpectat cām defūcti ꝓſeqͥ. l Nōtra. in ⁊cͣ. ⁊ ē ſnīa ſuſpēſiua vſqꝫ ibi: m Donecſtet an̄ iudiciū. ī ciuitate ī cuiꝰ terminis fuerat homicidiū ꝑpetratū: vbi dicebat̉ de ciuitate refugijcū ſecuritate: et ſnīa data de eiꝰ īnocentia reducebat̉ ad ciuitatē refugij ibidē ſaluādus. ſi aūt daret̉ ſnīa ꝯtra eū tradebat̉ amicis īterfecti occidēdus. Et nō moriat̉ qͥ īterfecit .ſ. a caſu. Donec moriat̉ ſacerdos: hͦ refert̉ ad illud p̄dictū. n Etha. ī ci. il. qꝛ d̓ cītate refugij n̄ pot̓at ad ꝓpriū locūredire donec moreret̉ ſūmꝰ ſacerdos: cuiꝰ cauſe aſſignate fuer̄t Nu. xxxv. o Decreuer̄tqꝫ. Hicponit̉ executio p̄dicti mādati: qꝛ ſeꝑauer̄t ſex cītates fugitiuoꝝ: tres circa iordanē ⁊ tres vltra: ẜmꝙ fuerat p̄ceptū a dn̄o Nu. xxxv. ⁊ ptꝫ lr̄a. Notādū tn̄ ꝙ oēs cītates refugij fuer̄t aſſignate leuitꝰput hr̄ ī ca. ſeq̄nti. ad d̓ſignādū ꝙ ī clericꝭ dꝫ eē refugiū totiꝰ ppl̓i. Moral̓r exponēdo: cītates fugitiuoꝝ deſignāt remedia pctōꝝ: fuer̄t āt tres vltraiordanē: ⁊ tres citra: ad denotādū ꝙ an̄ baptiſmū ⁊ pꝰ fuer̄t remedia ꝯͣ pctā. Per fluuiū eī iordanis ītelligit̉ baptiſmus. qꝛ ī eo xp̄s fuit baptizatꝰ cōferēs aqͣs ꝟtutē mūdādi tactu ſue ſacratiſſime carnis. Ante baptiſmū ꝟo fuer̄t tria remedia ꝯͣ pctā: fides parētal̓: oblatio legal̓: ⁊ circūciſio legal̓. Poſt baptiſmū ſil̓r ſūt tria remedia: ieiuniū ꝯͣ vitiā carnalia: or̄o ꝯͣ ſpūalia: elemoſynaq̄ ē opꝰ pietatꝭ valētis ad oīa. ¶ Ca. XXi Et locutꝰ ē dn̄s ⁊cͣ. SeMo2Allter. quit̉. ¶t Seꝑate vr. fuzi. Fuer̄t āt ſex cītates ad hͦ aſſignate: ſcꝫ tres vlrā lordanē ⁊ tres citra: ꝑ iordanē ꝟo ſignificat̉baptiſmꝰ eo ꝙ xp̄s ibi fuit baptizatꝰ ⁊ tūc tactu ſāctiſſime ſue carnis dedit vim regeneratiuā aqͥs.Per ciuitates aūt refugij ſignificant̉ remedia cōtra pctā ad que debēt peccatores refugere ꝓ ſalute. Ante vero baptiſmū ꝑ iordanē ſignificatū: fuerūt tria remedia ꝯ pctā: ſcꝫ fides parētal̓: poſteacircūciſio carnal̓ a tꝑe abrae: ⁊ oblatio legal̓ a tꝑelegis date: vt ptꝫ ī leuitico: vbi ꝓ varijs pctīs determinant̉ oblatiōes diuerſe. Poſt baptiſmū ꝟoīter alia remedia aſſignāt̉ tria: ſcꝫ ꝟa ꝯtritio: ītetra ꝯfeſſio: et debita ſatiſfactio. Vel alit̓ .ſ. ieiuniūꝯvicia carnalia: or̄o ꝯͣ pctā ſpūalia ⁊ elemoſyna q̄ē opꝰ pietatꝭ valētꝭ ad oīa. j. Thi. iiij. ¶ Ca. XXIEceſſer̄t pͥn. ⁊cͣ. Poſtqͣꝫ actū ē de cītatibꝰfugitiuoꝝ: hic ꝯn̄r agit̉ de cītatibꝰ leuitaArū. vbi pͥmo ponit eoꝝ petitio. ſcd̓o petitionis ꝯceſſio ibi: Deder̄tqꝫ filij iſrl̓. t̓tio cītatū eisꝯceſſaꝝ noīatio: ibi: De tribubꝰ filioꝝ iuda. qͣrtop̄dictoꝝ epilogatio ibi: Deditqꝫ dn̄s. Circa pͥmūleuite in ſua petitiōe allegāt p̄ceptū dn̄i dicentes:q Dn̄s p̄cepit ꝑ manū moyſi ⁊cͣ. iſtud p̄ceptū hr̄
P
A
al. c. ii.c. f.
pti
B
Z
A
na. 15. 1.