Nico. de lyra¶ Glo. ordi.Uoſue Ca. XVII
⁊ filijs heſriel et filijs ſichen ⁊ filijs epher ⁊ filijs ſemida. Iſti ſt̓filij manaſſe filij ioſeph: mareſ ꝑcognatiōes ſuas. Salphaad ve aro filio epher filij galaad filij machir filij manaſſe: non erāt filij ẜſolę filię: qͣꝝ iſta ſūt noīa: maala⁊ noā ⁊ egla ⁊ melcha et therſa.Uener̄tqꝫ ī ꝯſpectu eleazari ſacerdotis ⁊ ioſue filij nun ⁊ pͥncipū dicētes: dn̄s p̨̄cepit ꝑ manūmoyſi vt daret̉ nob̓ poſſeſſio inmedio fratꝝ nr̄oꝝ. Deditqꝫ eis τiuxͣ īperiū dn̄i poſſeſſionē in medio fratꝝ patrꝭ eaꝝ: ⁊ ceciderūt ꝑfuniculi manaſſe decē abſqꝫ t̓raqgalaad ⁊ baſan trās iordanem.Filię em̄ manaſſe poſſederūt he dreditatē ī medio filioꝝ eiꝰ. Terra aūt galaad cecidit ī ſortē filiorū manaſſe qͥ reliqͥ erāt. Fuitqꝫt̓minꝰ manaſſe ab aſer machmata q̨̄ reſpicit ſichem ⁊ egredit̉ addexterā iuxͣ hītatores fontꝭ thaphue. Etenī ī ſorte manaſſe ceciederat t̓ra thaphue̓: q̨̄ ē iuxͣ terminos manaſſe: ⁊ filioꝝ effraī. Deſcēditqꝫ t̓minꝰ valliſ arūdinēti īmeridiē torrētꝭ ciuitatū effrai: q̨̄ī medio ſūt vrbiū manaſſe. Terminꝰ manaſſe ab aqͥlone torrētis et exitꝰ eiꝰ ꝑgit ad mare: ita svt poſſeſſio effraī ſit ab auſtro⁊ ab aqͥlone manaſſe: ⁊ vtranqꝫclaudat mare ⁊ ꝯiūgāt̉ ſibi ī tribu aſer ab aqͥlonē: et ī tribu iſachar ab oriēte. Fuitqꝫ hereditaſᵏmanaſſe ī iſachar ⁊ ī aſer: berſan⁊ viculi eiꝰ: ⁊ iebblaan cū vicul̓ſuis: ⁊ hītatores dor cū oppidisſuis: hītatores qͦꝫ endor cū vicūlis ſuis: ſil̓iterqꝫ hītatores thenach cū vicul̓ ſuis: ⁊ hītatoresmageddo cū vicul̓ ſuis: ⁊ tertiaa ꝑs vrb̓ nophech. Nec potuerūtfilij manaſſe haſ ciuitates ſb̓uertere: ſꝫ cępit chananęꝰ hītare int̓ra ſua. Poſtqͣꝫ aūt ꝯualuerūt filij iſrl̓: ſb̓iecer̄t chana nęos ⁊ fecerūt ſibi tributarios: nec īterfecerūt eoſ. Locutiqꝫ ſt̓ ei filij ioſeph myad ioſue ⁊ dixer̄t: Quare dediſti nmihi terrā ī poſſeſſiōeꝫ ſortꝭ ⁊ funiculi vniꝰ: cū ſim tātę ml̓titudinis et bn̄dixerit mihi dominꝰ?Ad quos ioſue ait: Si populus a
a Nec potuer̄t filij. Adam̄. Chananei tertio dicunt̉ eē ī filijs effrem: ſꝫ obſeruādus ē ordo dictoꝝ ī ſingul̓. Primo gͦ dictū ē: qꝛ n̄ ꝑdider̄t filij effrem:chananeū qͥ hītabat in gacer: ſꝫ hītauit chananeꝰ in effrem vſqꝫ in hodiernū diē: ⁊ factꝰ ē ſub tributo ẜuꝰ vſqꝫ qͦaſcēdit pharao rex egypti ⁊ accepit ciuitatē ⁊ incēdit eaꝫ igni: ⁊ chananeos⁊ phereceos qͥ hītabant in gacer trucidauit: ⁊ dedit eā pharao in doteꝫ filieſue. Scd̓o. Et factū ē inquit qm̄ īnaluerūt filij iſrl̓ ſubuertētes chananeos:⁊ fecerūt chananeos ſubiectos: exterminatiōe aūt nō exterminauerūt eos.Tertio qn̄ ꝯͣdixer̄t viri d̓ tribū effremieſum volētes ſcd̓m nūeroſitatē ſuaꝫ:qꝛ plures erāt: ⁊ validior maiorē accipere ſortē. Et iubent̉ aſcendere ad ſaltu: ⁊ facere ſibi ampliorē locū: ⁊ vt poſint ampliora ſpacia occupare: iubenꝰextermīare chananeū. Uideamꝰ gͦ qͥſibi velit hec tripartita narratio. Primo chananeꝰ nobiſcū ē et ſub tributonō tn̄ obediēs: neqꝫ ẜuꝰ efficit̉ ⁊ obediens. Chananeū: hic carnē accipimꝰ vl̓ea q̄ carnis ſunt: hec pͥmo nobiſcū ē .i.anime iūcta: ſꝫ obediens nō eſt: niſi tm̄ꝙ tributa ſoluit: id ē miniſteriū agēdialiqͥd vel mouendi. Cōcupiſcit tn̄ aduerſus ſpiritū ⁊ nō ē obediens aīe. Sꝫvero aliquantū ꝓfecerimꝰ efficit̉ ẜuꝰ⁊ obediēs anime ⁊ volūtati. Et hic eſtaīe ꝓfectꝰ ſecūdus: cū carnē ſibi obedire fecerit ⁊ ſeruire. Tertiū vero ē qd̓ꝑfectū eſt. Si em̄ veniamꝰ ad ꝑfectuꝫ:etiā exterminādus nobis dicit̉ chaneus. vn̄: Mortificate mēbra vr̄a q̄ ſuntſuꝑ terrā: Fornicatiōem: īmūdiciā ⁊cͣ.⁊ alibi: Qui aūt ſūt chriſti carnē ſuamcrucifixerūt cum vicijs ⁊ ꝯcupiſcētijs⁊cͣ. Sic gͦ tertio .i. cū ad ꝑfectiōeꝫ venerimꝰ: et membra nr̄a mortificauerimꝰmortē xp̄i ī corꝑe nr̄o circūferētes: extermīari a nob̓ d̓r chananeꝰ. Orige.Illud quoqꝫ p̄tereūdū nō ē qd̓ d̓r pharao veniſſe ⁊ cepiſſe gacer in qͣ chananeus hītabat cū effrem ⁊ dediſſe eā indotem filie ſue. Gacer em̄ interp̄tat̉ cōſtrictio. Si corpus ⁊ aīa in vna cōſtrictionē habitēt ꝯiūcta ſibi ⁊ ſocia vt etaīa carnalit̓ viuat: nec ſibi carnē obedire faciat: verēdū ē ne veīat pharaoex egypto ⁊ captiuet aīaꝫ: ⁊ in dotē filie ſue tradat ea. Exurgit em̄ alia lexin mēbris nr̄is: ⁊ captiuat nos in legpctī: cui pharao .i. rex peccati aīamcarnalit̓ viuit ī dotē trāſcribit.hͦ vidēdū ē: ꝙ filij ioſeph maiorē ſortē reqͥrūt dicētes: Quare dediſti nob̓ſortē ⁊ p̄daturā vnā. Ego āt ppl̓s ml̓tus ſū: ⁊ dn̄s bn̄dixit me. Si gͦ nos populus multus ſumus ⁊ benedictꝰ: audiamus a domino ieſu: populus multus es aſcende in ſaltum ⁊ māda tibiipſi: et para locum in terra et expugnaphereceos et rapham. Eijciamus ergo phęreceos qui interpretātur fructificatio. Fructificatio auteꝫ alia bona:alia mala: quia arbor bona fructꝰ bonos facit vel affert: ⁊ mala malos. Expellamus ergo quicquid nō bene fructificat ⁊ fructum peccati: et purgemꝰfructum iuſticie. Raphaim inquitexpelle: vel potius expurga de te. Raphaim interpretatur reſolute matres.Eſt in anima noſtra virtus quedam q̄parit ſenſus velut mr̄ qͥ ꝓcedit ex no-
a Salphaad ꝟo. Hic deſcribit̉ ſorsdimidie tribꝰ manaſſe. ⁊ pͥmo qͣꝫtū admulieres. ſcd̓o qͣntū ad viros: ibi: Etceciderūt funiculi manaſſe. Circa primū ſciēdū ꝙ terra fuit diuiſa ẜm capita viroꝝ qui egreſſi ſūt de egypto: int̓qͦs fuit iſte ſalphaad: qui nō habebatfilios: ⁊ ideo ꝑs ſua fuit aſſignata filiabus ſuis de mandato dn̄i: vt habet̉Nu .xxvij. Et hic reꝑetit̉ idem p̄ceptūvt eis debita portio aſſignet̉. Deditqꝫeis iuxta imperium dn̄i poſſeſſionem.Ex qͦ ptꝫ ꝙ iſte filie ſalphaad habuer̄thereditate in terra ꝓmiſſiōis: qꝛ terrāaliā q̄ fuit acqͥſitaᵇ an̄ tranſitū iordāisdedit eis moyſes ī vita ſua: vt habet̉Nu .xxxij. b Et ceciderūt funiculimanaſſe. hic deſcribit̉ aſſignatio terretribui manaſſe qͣꝫtū ad viros. c Funiculi ma. de .ſ. ī terra ꝓmiſſiōis: ⁊ accipit̉ h̓ mēſurās ꝓ mēſurato. Funicūlus em̄ ē inſtrumētū mēſurādi terrā:decem gͦ funiculi terr ē ē terra mēſurata funiculo deciēs ꝑiecto vel ꝓtenſo.Filie em̄ man aſſe .i. filie ſalphaad:qͥ fuit de tribu man aſſe. e Etem̄ inſorte manaſſe ce cidit terra taphue ⁊cͣ.hͦ d̓r qꝛ. sͣ. xv. ca. dictuꝫ ē ꝙ ciuitas taphua fuit ī ſorte iude: ⁊ ꝑ ꝯſequēs terra q̄ erat intra ciuitatē illā erat verſusſorte iude: ſꝫ alia ꝑs terre ꝓpinque eidem ciuitati ex ꝑte oppoſita fuit de ſorte manaſſe. f Ciuitatū effraim q̄ inmēdio ſunt vrbiū manaſſe. hͦ expoſitūē ca. p̄cedenti. g Ita vt poſſeſſio effraim ſit ab auſtro .i. ī auſtrali ꝑte torrētis. h Et ab aqͥlone manaſſe: id ēillud quod eſt in aqͥlonari ꝑte torrentis pertinet ad poſſeſſionem manaſſe:quia poſſeſſio effraim fuit propinquior poſſeſſioni iude: vt ſupra dictuꝫ eſt:et ſors iude fuit in parte auſtrali terre ꝓmiſſionis: vt patꝫ ex ſupradictis.i Et vtrāqꝫ claudit mare .ſ. mediterraneū qꝛ claudit totā terrā ꝓmiſſiōisa ꝑte occidētꝭ: vt. sͣ. dictū ē. k Fuitqꝫ hereditas manaſſe in iſachar et inaſer: qꝛ ꝯiūgebat̉ ſortibꝰ eoꝝ: ⁊ ẜm aliqͦs angulos ſubintrabat ſortes illas:ſic̄ dictū ē ca. p̄cedēti d̓ ſortibꝰ effraim⁊ manaſſe. lPoſtqͣꝫ aūt ꝯualuer̄tfilij iſrl̓ ⁊cͣ. in hͦ peccauer̄t filij manaſſe: ſic̄ dictū ē de filijs effraim in fine p̄cedētis ca. m Locutiqꝫ ſūt filij ioſeph. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ poſſeſſiōis filiorū ioſeph dilatio: qd̓ nō ē ſic ītelligēdū ꝙ intrarent ſorte alteriꝰ tribꝰ: ſꝫ qꝛterrā ꝯtentā intra ſortē ſuā ab eis nōhabitatā ꝓpter ſiluas: vel ꝓpt̓ gētilesadhuc ibidē habitātes ad exhortationē ioſue acqͥſierūt ⁊ ptꝫ lr̄a: paucis exceptis. p̄mittit̉ tn̄ eoꝝ q̄rimonia: cū dicit̉: n Quare dediſti mihi terrā ⁊cͣ.id eſt modicam reſpectu multitudinismee: ⁊ ē modus loq̄ndi qn̄ notat̉ ꝑuitas alicuius rei nō em̄ pōt dici ꝙ filijioſeph haberent tm̄ vnū funiculū: adlr̄am: cum ſola dimidia tribꝰ manaſſehabuerit decē funiculos: vt dictum ē.o Et bn̄dixerit mihi dn̄s multiplicādo in prole. p Ad qͦs ioſue ait. exdictꝭ eoꝝ exhortādo eos ad dilatationē habitatioōis ſue. q Si ppl̓s ml̓tus es: aſcende in ſilua: ⁊ ſuccide tibi⁊cͣ. quaſi diceret: ſi tu habes magnaꝫmultitudinē populi: conſequenter debes habere magnam fortitudinē addilatandum poſſeſſionem tuam.re.
g
29
B
C
D
Cui re.