¶ Glo. ordi. ¶ Ioſue Ca. XVI XVII Nico. de lyra
¶ CapitulumXVIEcidit qͦꝫ ſors fi acliorū ioſeph abiordāe ꝯtra hiericho ⁊ ad aqͣs eiꝰ ab oriēte ſolitudo q̨̄ aſcendit dehiericho ad mōtē bethel⁊ egredit̉ de bethel lucā: btrāſitqꝫ t̓minū archiatharoth ⁊ d̓ſcēdit ad occidētēiuxͣ t̓minū iefleti vſqꝫ adt̓mīos bethorō īferioris⁊ gager: finiūt̉qꝫ regiōeseiꝰ mari magno: poſſederūtqꝫ filij ioſeph manaſſes et effraim. Et factusē t̓minꝰ filioꝝ effraī ꝑ cognatiōes ſuas: et poſſeſſio eoꝝ ꝯtra orientē aſtaroth addar vſqꝫ bethorōſuꝑiorē: egrediunt̉qꝫ ꝯfinia ī marͣ. Machmethatꝟo aqͥlonē reſpicit ⁊ circūit t̓mīoſ ꝯͣ oriētē ī thanatſelo ⁊ ꝑtrāſit a torrēte ianoe: d̓ſcēditqꝫ de ianōe ī atharoth ⁊ noaratha et ꝑueīt ī hiericho: egredit̉qꝫ ad iordanē d̓ taphua ꝑtrāſitqꝫ ꝯͣ mare incvalleꝫ arūdineti: ſūtqꝫ e dgreſſus eius in mare ſalſiſſimum. Hęc ē poſſeſſiotribus filioruꝫ effraim ꝑfamilias ſuas: vrbeſqꝫ ſeeꝑate ſūt filijs effraī ī medio poſſeſſiōis filioꝝ manaſſe ⁊ villę eaꝝ. Et n̄ int̓ f§ qui in deo creſcūt ⁊ fructificantotū.ſ tēptationū.fecer̄t filij effraī chananęa ſ ī ꝯſtructiōe. b § ſepe vicia mīmaeẜuāt̉ vt virtutes maxīe ī hūilitateabeant̉ et vicia maxime premant̉.um qͥ hītabat ī ga̓ger: hāabitauitqꝫ chananęꝰ ī medio effrai vſqꝫ in diē hāctributariꝰ. XVIIEcidit autē ſors Stribui manaſſe:ip̄e .n. ē pͥmogeītꝰ ioſeph: hmachir prīogeīto manaſſe pr̄i galaad qui fuit virpugnator: habuitqꝫ poſſeſſionē galaad ⁊ baſā etreliquis filiorū manaſſeiuxta familias ſuas: filijs abiecer ⁊ filijs helech
g lxx. interpretes qͥ auctoritate ꝓp̄hetica ex ip̄a mirabili ꝯſenſiōe interp̄tādiperhibent̉ hec addidiſſe nō tanqͣꝫ futura p̄nunciantes: ſed quia illo tempore erant quo hec facta meminerāt:⁊ in libris regnorum legerant. Regūenim tꝑibus factuꝫ eſt quod ideo nobis credibilius viſum ē: qꝛ ex hac interpretatione que eſt ex hebreo nō inuenimus: ſicut nec illud de hierichoꝙ qui eam ſuſcitaret incurreret maledictū: qd̓ dixerat Ieſus: Sic em̄ ſcriptum eſt: ⁊ adiurauit Ieſus in die illa: Maledictus homo qui reſuſcitabit ciuitateꝫ illam. In pͥmogenito ſuofundabit eum: ⁊ in nouiſſimo imponet portas eius. Quod aūt ſequiturnon in littera noſtra eſt ⁊ ita fecit ocaqͥ ex bethel: in abiron primogenitofundauit eam. ⁊ iure ſaluato nouiſſimo impoſuit portas eius: hoc ibi nōlegitur. Vnde apparet a. lxx. interpoſitum qui factū eſſe nouerāt. a Uſqꝫ in diem hanc ⁊cͣ. Id eſt ſeculi eternitatem more ſcripture: ſed hoc ad litteram ſtare nō poteſt: quō em̄ iebuſeꝰhabitat cum filijs iuda in hieruſalemqͣꝫdiu durat hoc ſeculum cum nec filiiuda habitent ibi in ſeculum. ¶ Gregorius. Chananeus gētilis populusſcꝫ vicium ſignificat. Sepe in magnisvirtutibus terram ꝓmiſſionis ingredimur: qꝛ ſpe intima de eternitate roboramur: ſed dum inter alta et ſublimia quedam parua vicia retinemus:quaſi chananeum viuere in terra noſtra concedimus. Qui tamen tributarius efficitur: quia hoc ipſum viciumquod ſubigere non poſſumus ad vſūvtilitatis noſtre humiliter retorquemus: vt de ſe mens in ſūmis vilia ſentiat: que ſuis viribus contra parua q̄appetit nō expugnat. Unde bene rurſus ſcriptuꝫ eſt: hec ſunt gentes quasdominꝰ dereliquit: vt erudiret in eishieruſalem. Ad hoc enim quedaꝫ vicia minima retinentur vt ſe noſtra intentio ſollicitam ſemper in certamineexerceat: ne de victoria ſuperbiat: cuin ſe hoſtes viuere ſentiat: a quibꝰ adhuc vinci formidat. Iſrael vero reſeruatis gentibus eruditur cum in quihuſdam minimis vicijs elatio virturnoſtre comprimit̉: ⁊ in paruis ſibi reſiſtentibus diſcit ꝙ ex ſe maiora nō ſubigit. ¶Adaman. Effrem interpretatur fruetificatio. Qui enim fructificat ⁊ creſcit in fide nō poteſt exterminare chananeum: ſemen peſſimū: maledictum: mobile: incertum. hec em̄ interpretatur chananeus: ⁊ certū ē quiacum eo qui fructificat et creſcit ſemhabitat chananeus. Nūqͣꝫ enim temptationuꝫ motus ceſſant ab eo: ſed tiſi vere fructificas in deo et vides aliquem talem inquietum turbidū ⁊ mobilem: ſcito quia chananeus eſt: et ſinon potes eum eijcere de eccleſia: ſcito quia non potuerunt filij effrem expellere chananeos. ¶ Idem etiam inhis qui fructificant ſentienduꝫ eſt: qꝛfilij effrem nominantur. Chananeoenim vagas ſcꝫ ⁊ lubricas cogitationes ſemper debent eijcere de animabꝰſuis: potens eſt autem deꝰ iebuſeos ⁊chananeos ſubijcere nobis. ſicut ſcriptum eſt: Subiecit chananeos filij:effrem. Capitulum XVI
Ecidit quoqꝫ ſors filioꝝ io Ca. Xvjſeph. Hic ꝯſequēter deſcribit̉ aſſignatioerre filijs ioſeph. ⁊ pͥmo deſcribit̉ dictaaſſignatio. ſcd̓o aſſignatiōis dilatatio verſus finem .xvij. ca. ibi: Locutiqꝫ ſunt filij ioſeph. Prima ī duas: qꝛ pͥmo aſſignat̉ ſors tribui effraim.ſcd̓o dimidie tribui manaſſe: ī pͥncipio. xvij. ca. pͥma adhuc ī duas. qꝛ pͥmo ponit̉ ſortꝭ effraim deſcriptio. ſcd̓o p̄cepti dn̄i trāſgreſſio: ibi: Et nō īterfecerūt. Circa primū ſciēdū ꝙ deſcriptio iſtaꝝſortiū ꝑ determīata loca ⁊ ciuitates nō ē bn̄ ītelligibil̓ illis qͥ nō vider̄t terrā ꝓmiſſiōis vl̓ ſaltēeiꝰ deſcriptiōeꝫ depictā: verū tn̄ tales deſcriptiones ī pl̓ibꝰ deficiūt apud hebreos ⁊ latinos: ⁊ iōin deſcpͥtiōe iſtaꝝ ſortiū intēdo breuiꝰ ꝑtranſireexponendo aliqͣ vocabula. Legat̉ gͦ lr̄a vt iacetvſqꝫ ibi: b Et egredit̉ de bethel lucam. Eadē ciuitas luſa ⁊ bethel. vt d̓r infra. xviij. ca. quōergo fit egreſſus d̓ vna ī aliā. Dicēdū ꝙ pͥmo fuerūt due: poſtea ꝟo ſil̓ ꝯiūcte: qꝛ ꝓpinq̄ ⁊ parueerāt ita ꝙ in ꝑticulari retinebāt ſibi noīa ꝓpria:⁊ ſic erat egreſſus de vna in aliā ẜm ꝑtes. Sic̄ tota pariſius d̓r ciuitas pariſiēſis: ⁊ tn̄ ſpeciali nomine illud qd̓ ē intra duos pontes d̓r ciuitas reſpectu aliaꝝ partiū: qꝛ antiquitꝰ extra pōtes nihil erat: ⁊ ideo illi qui adhuc ſūt extra qn̄ vadūtintra pontes: dicūt eamꝰ ī ciuitatē: ⁊ eodem modo illi qui exeūt locū ꝯtentū intra pōtes dicunt̉egredi ciuitatem. c Pertrāſitqꝫ ꝯtra mare invallem arundineti: ſic aūt nomīat̉ vallis illa: qꝛibi creſcunt arundines in copia. d Suntqꝫ ēgreſſus eius in mare ſalſiſſimuꝫ: id eſt verſus locum illum vbi iordanis cadit in mare mortuuꝫ:quod etiam vocat̉ ſalſiſſimum: vt dictū ē ſupra.Sors effraim nō attingit vſqꝫ ad locū illuꝫ: īmoſunt alique ſortes inter medie: vt videbit̉ infra.Urbeſqꝫ ſeparate ſunt filijs effraim ī mediopoſſeſſionis filiorum manaſſe: hoc non eſt intelligendū ꝙ alique ciuitates effraim eſſent extra ſortem ſuaꝫ que eſſent ſite in ſorte manaſſe: ſed ſicutſupra dictum eſt ca. xv. linea diuidens inter duas ſortes non ſemꝑ procedebat ẜm rectitudinē:ſed aliquando flectebatur ad vnam partem velad aliam propter cauſas ſupradictas: ca. xv. Etideo aliquando contingebat ꝙ vna ſors ẜm aliquem ſui angulum ſubintrabat ſortem ſibi coniunctam: ita ꝙ in illo angulo erant alique ciuitates illius ſortis: et ciuitates alterius ſortis erant hinc et inde: et angulus dictus erat intermedius: ſicut accidit frequenter in ripa maris:ꝙ mare per modum cuiuſdā ſinus ſubintrat terram: ita ꝙ alique villule ſunt intra hinc et inde:et mare ſubintrans terrā eſt in medio: ⁊ hoc mōalique ciuitates effraim erant in medio manaſſe. f Et non interfecerunt filij effraim chananeum. Hic conſequenter ponitur tranſgreſſio p̄cepti: quia dominus preceperat illum populuminterfici a filijs iſrael propter peccata ſua: vt habetur Nu. .xxxiij. et in pluribus alijs locis: propter quod filij effraim peccauerunt dimittendoaliquos de illo populo habitare in ſorte ſua ſubtributo cupiditate ducti ad quā iudei erāt ꝓni.a 5 Cecidit Ca XVIMo2Allter. qꝫ ſors filioꝝ ioſeph abiordane ⁊cͣ. In hoc ca. nō occurrit mihi aliqͣ myſticatio notabil̓ ꝓpt̓ qd̓ ꝑtranſeo. ¶ Ca. XVIIEcidit aūt ſors. Hic ꝯſequenter deſcribi¶c tur ſors dimidie tribus manaſſe. et pͥmorepetitur ſors iam aſſignata prius vni medietati. ſcd̓o deſcribit̉ ſors que aſſignabatur alteri: ibi: Salphaad vero. Circa primū dicit̉: Cecidit autem ſors tribui manaſſe. h Ipſe enimeſt primogenitus ioſeph ſcꝫ ẜm etateꝫ: ſꝫ effraimfuit primogenitꝰ ẜm dignitatem: quia iacob benedicens eis prepoſuit effraim iuniorem ip̄i manaſſe: vt habet̉ Gen̄. xlviij. i Machir pͥmogenito manaſſe ⁊cͣ. ideo elegit ſibi partem in terraSalphaadprimo acquiſita per moyſen.
18
B
C
A