¶ Ca. XIII.NNico. de lyra¶ Glo. ordi.
īimi. tu. ſca. pe. t.a ſti ⁊ lōgeuꝰ es: terrāqꝫ alatiſſima d̓relicta ē: q̨̄necdū ſorte diuiſa eſt:omnis videlicet gali blea philiſtijm ⁊ vniuerſa geſſuri: a fluuio turbido qui irrigat ęgyptuꝫ vſqꝫ ad termīosaccharō cōtra aqͥlonēt̓ra chanaan q̨̄ in quīqꝫ regl̓os philiſtijm diuidit̉: gaceos ⁊ azotios aſcalonitas: getheos: ⁊ accharōitas. Admerediē vero ſt̓ euęi:oīs t̓ra chanaā: ⁊ maara ſidōiorū vſqꝫ afeca ⁊ t̓minos āmorręieiuſqꝫ ꝯfinia: libani qͦꝫregio ꝯtra oriētē a baalgad ſub monte hermon donec ingrediaris emath. Oīum quihabitabāt in mōte alibāo vſqꝫ ad aqͣs maſſerephot vniuerſiqꝫ ſibdonij. Ego ſum qͥ deledI ſidōios .i. venatores d̓ qͥbꝰ d̓r:Aīa nr̄a ſic̄ paſſer ere. ē d̓ la. ve.bo eos a facie filioruꝫiſrl̓. Ueniat ergo ī ꝑtēehereditatꝭ iſrl̓: ſicut p̨̄cepit tibi. Et nunc di fuide terrā in poſſeſſionē nouē tribubuſ ⁊ di gmidię tribui manaſſe:cum qua ruben ⁊ gad hpoſſider̄t t̓rā quaꝫ tradidit eiſ moyſes famulus dn̄i trās fluēta iordanis ad oriētalē plagā ab aroer quę ſita ēin ripa torrentiſ arnō⁊ in vallis medio: vniuerſaqꝫ cāpeſtria medaba vſqꝫ dibon: ⁊ cūctas ciuitates ſeon regis ammorręi qui regnauit ī eſebō vſqꝫ adtermīos filioꝝ āmō ⁊galaad ac t̓minū geſſuri ⁊ machati et oēmmōtē hermō ⁊ vniuerſā baſan vſqꝫ ſalecha:om̄e regnū og in baſāqͥ regnauit ī aſtaroth
niores: nō ꝓ lōgēna vita dicunt̉: ſꝫ ꝓ maturitate ſēſus ⁊ grauitate vite venerāda: maxīe cū addit̉: plenus dieꝝ. Si enim vlixitate p̄ſbyter quis vel ſeniordiceretur: primus Adam vel Matuſalem vl̓ Nōequi pluſqͣꝫ ceteri vixerūt hoc nomine cēſerent̉. Sedabraaꝫ qui minus vixit: primus in ſcripturis preſbyter vel ſenior appellatur. Dixit eī dn̄s moyſi: Eligetibi ab omni populo p̄ſbyteros qͦs tuipſe noſti: quiap̄ſbyteri ſūt Obẜua etiā ſicubi īuener pctōrē aliquēvocari ſeniorē ⁊ plenū dieꝝ. Nūc gͦ ſpūſſcī ē vox ꝓnūciātis ieſū p̄ſbyteꝝ vl̓ ſeniorē ⁊ ꝓuectū in diebus:qd̓ de pctōribꝰ dici nō pōt: qꝛ pctor nō ē ꝓuectꝰ diexNō em̄ ſe extēdit ī anteriora: ſꝫ ſꝑ retro ꝯuertit̉ advomitū ſuū: ⁊ ideo nō eſt aptus regno celorū. Nō exgo de etate ſenili dicebat dn̄s ad ieſum qd̓ oēs videhāt ⁊ nouerāt: ſꝫ ꝑ hoc dat̉ magnū myſterij teſtimoniū filio naue. Sicut em̄ ſol iſte dies facit huic mundo: ita ſol iuſticie dies facit ſpirituales qͥ fulgore veritatis ⁊ ſcientie illuſtrant̉. Si quis ergo in p̄ceptisdei hanc vitā p̄ſentē quā ſicut iacob dicit paucoꝝ etmaloꝝ dieꝝ eſt tranſegerit ⁊ īmaculatū ſe ab hͦ mundo cuſtodierit: ⁊ omnes hoſtes ſuos ſpirituales ſb̓egerit ab iſtis paucis ⁊ malis diebus ꝑuehit̉ ad dies eternos: eterni ſolis luce ſignatos. Sic ergo ieſuſdiuino reſponſo ꝓuectus dieꝝ dicitur. Quis autem ita preſbyter et ſenior ꝓuectꝰ dieꝝ vt Ieſus chriſtus qui eſt principiū ⁊ pͥmogenitꝰ omnis creature̓?Ideo forſitan ipſe ſolus vere preſbyter dicitur antequem nemo eſt. Etſi ſunt qui dicant̉ preſbyteri vl̓ ſeniores vl̓ pontifices: ipſe tn̄ ſicut in pontificibꝰ pontificū princeps eſt: ita in p̄ſbyteris vl̓ ſenioribꝰ princeps preſbyteroꝝ eſt: ſicut in omnibus princeps eſt:qꝛ caput omniū ē. a Terraqꝫ latiſſima derelicta.Alia littera. Et terra relicta eſt valde multa. Superius dictum eſt quia ceſſauit terra a bellis: ⁊ qꝛ Ieſus cepit omnem terrā: non tamen putandū eſt contrariam ſibi eſſe ſcripturam. In intelligentia em̄ ſpirituali nihil inuenies contrariū. Intuere ſaluatorisnoſtri primū aduentum cū venit ſeminare ſemen vl̓verbū ſuum: cepit em̄ omnē terrā ſolo ſeminis iactuet contrarias poteſtates que gentilium mentes obſederant effugauit: ⁊ verbū ſeminauit: eccl̓ias ꝓpagauit. hec eſt prima eius totiꝰ terre poſſeſſio. Uidequomodo etiā ſecūdo capiat terraꝫ: que nunc dicit̉multa eſſe derelicta. Paulꝰ em̄ de eo dicit: Oporteteum regnare: donec ponat inimicos ſcabellū pe. ⁊cͣ.hec eſt terra que nūc dicitur derelicta eſſe donec omnes omnino ſubdant̉ ſub pedibus eius. Hec eſt terra que derelicta eſt. Omnes fines philiſtijm ⁊ alique ſequunt̉. Multa ſuꝑſūt q̄ videmꝰ nōdū ſb̓iecta:qͥ neceſſe eſt om̄ia ſubijci. Non em̄ finis eē poterit:niſi cuncta fuerint ſubiecta ei: vn̄ omnes gentes ſeruient ei. In ſecundo ergo aduētu hanc multā terrāobtinebit ieſus. Sed illi beati ſunt qui primo aduitu eius obtenti ſunt. Iſti enī vere in gratiā erunt: qͥmultis aduerſarijs reſiſtentibꝰ bello ⁊ armis hereditatē terre ꝓmiſſiōis accipiūt. Qui vero ex neceſſitate ſubijciet cū nouiſſimꝰ inimicus deſtruet̉ morsnō erit ī gr̄a. b Uniuerſiqꝫ ſidonij. Ego ſū. Adaman. Cū plurimas gentes enumeraſſet ieſus de ſolis ſidonijs dixit: ⁊ omnes ſidonios ego exterminabo a facie filioꝝ iſrael. Sidonij interpretant̉ venatores. Hi ſunt demones de quibus dicit ꝓpheta: Laqueos parauerūt pedibꝰ meis. Iſtos exterminat dominus: vt nō ſit qui laquēos tendat ⁊ retia ad decipiendas aīas ⁊ requieſcat vnuſquiſqꝫ ſub vite ſua:⁊ ſub ficu ſua. c Et nūc diuide. Poſt hoc autemlegit̉ qꝛ moyſes dedit hereditateꝫ qͥbuſdā: ⁊ poſteaieſus ẜm preceptū dn̄i diſtribuit hereditatem. Permoyſen legē intellige: qui ẜm legē vixerūt primi hereditatē acceperūt: ſꝫ extra terrā ꝓmiſſionis. Cūqꝫeā accepiſſent: nō eā poſſidēt neqꝫ diuidūt inter ſe: ſꝫexpectat vſqꝫquo eis ꝑ ieſū diſtribuat̉ in ſortē. Hincapl̓us ait: Hi omnes teſtimoniū habētes ꝑ fidē nōdum conſecuti ſūt repromiſſiones deo pro nobis aliquid melius ꝓuidēte: ne ſine nobis cōſūmarentur.Habent igitur iam ꝓmiſſionē ſuā ⁊ requieuerūt digni iudicati ꝑ moyſen capere hereditatem ſuā: ſec
de terre diuiſiōe: ⁊ pͥmo ꝑtes determinate ſingul̓ tribubꝰ aſſignant̉. ſcd̓o ciuitates ꝓ fugitiuis ſeparāt̉. ca. xx. tertio ciuitates ⁊ ſuburbana leuitis dantur. ca. xxj. Circa pͥmum pͥmo agit̉ deterre limitibꝰ. ſcd̓o de ꝑſonis diuidentibus. xiiij. ca. tertio d̓ determīatꝭ tribuū ꝑtibꝰ. xv. ca. Prima in duas: qͥapͥmo deſcribunt̉ termini terre diuidēde. ſcd̓o t̓re iā diuiſe: ibi: Et nūc diuidē t̓rā. Circa pͥmū dicit̉: Ioſue ſenexꝓuecteqꝫ etatis erat. q. d. ſcriptura:ꝙ tp̄s erat diuidēdi terrā: qꝛ dn̄s dixerat ei ꝙ ipſe diuideret eā: vt habet̉sͣ. j. ca. a Terraqꝫ latiſſima derelicta eſt. cuiꝰ maior ꝑs erat acqͥſita ⁊ aliqua ꝑs acqͥrēda ꝓut ſb̓dit̉: b Omnis videlꝫ galilea philiſtijm. In heb̓.habet̉. Oēs t̓mini philiſtijm. galileacī eſt ī oppoſita ꝑte tre ꝓmiſſiōis. Cōtra. al̓s ꝟſus aqͥlonē ⁊cͣ. pl̓es em̄ terre ⁊ ciuitates in t̓ra ꝓmiſſiōis remāſerūt aduerſarijs filioꝝ iſrl̓ ꝑ magnū tēpus pl̓ibꝰ de cauſis. Una fuit: qꝛ filijiſrael nō erāt adhuc in tanto numeroꝙ poſſent totā terrā ſufficient̉ ppl̓are:⁊ iō ſi ſubito fuiſſent adu̓ſarij eorū deleti poſſent ꝯͣ eos ml̓tiplicari ferocesbeſtie: q̄ magis noceret eis qͣꝫ hoīes⁊ hͦ cā aſſignat̉ Exo. xxiij. in fine: vbid̓r ſic: Non eijciā eos a facie tua annovno: ne terra in ſolitudinē redigat̉: etcreſcāt qͦttidie ꝯtra te beſtie ⁊cͣ. Scd̓acā fuit: vt filij iſrl̓ habētes aduerſarios ꝓpe ſe exercerent̉ in p̄lio ⁊ nō fierēt ignaui: ſic̄ ſolēt hoīes in lōga pacefieri. Tertia cā fuit: vt eēt hoīes ſolliciti ẜuare mādata dei: qꝛ qn̄ ea trāſgrediebant̉ ab aduerſarijs ſibi ꝓpinqͥs affligebant̉: ⁊ qn̄ ẜuabāt eis dn̄abātur: vt patet ex decurſu libri Iudi.⁊ iſte due cāe tangunt̉ Iudic̄. iij. ca. inpͥncipio: vbi d̓r ſic: Ho ſūt gētes qͣs dominꝰ dereliqͥt: vt erudiret in eis iſraelē. ſequit̉: Vt diſcerēt filij iſrl̓ certarecū hoſtibꝰ ⁊ habere cōſuetudinē p̄liādi. ⁊ ſubdit̉ ibidē: Dimiſitqꝫ eos vt inipſis experiret̉ iſraelē ⁊ vtrū audirentmādata dn̄i q̄ p̄ceperat patribꝰ eoruꝫꝑ manū moyſi an nō. Igit̉ enumerathic pl̓es ciuitates ⁊ loca q̄ nō erāt adhuc acqͥſita fiiſrael ex cauſis p̄dictis: ⁊ patet lixcepto qd̓ ſequit̉:A fluuioirbido qui irrigat ⁊cͣ.hic eſt nilus qui irrigat terrā egypti:⁊ inde ita contrahit admixtionem terre ex quo fit turbidus: concludit tamen de habitatoribus iſtorum locorūet ciuitatum. d Ego ſum qui delebo eos a facie filiorum iſrael: ſicut deleui habitatores ciuitatum et locoruꝫiam acquiſitorum: vt patet ex ſupradictis. e Ueniat ergo in partem hereditatis iſrael: ita ꝙ diuidatur tribubus: ſicut illa que eſt acquiſita.f Et nunc diuide terraꝫ in poſſeſſionem nouem tribubus. Hic conſequēter deſcribuntur termini terre iam diuiſe per moyſen anteqͣꝫ filij iſrael trāſirēt iordane: ⁊ pͥmo deſcribunt̉ in generali. ſcd̓o ī ſpeciali applicādo ad tribus: ibi: Dedit gͦ moyſes. Circa pͥmāꝑtē pͥmo ꝯtinuat dicta dicēdis dicēs:Et nūc diuide t̓rā .ſ. immediate ſupraſcriptā. g Nouē tribubꝰ ⁊ di. tri. qͥadhuc nō acceꝑant poſſeſſiōes det̓mnatas. hͨ Cū qͣ .ſ. tribu manaſſe qͣꝫtū ad alterā medietatē: Ruben ⁊ gadpoſſederunt
B