Blo. ordi.UoſueCa. XINico. de lyra
ridianam: terrāqꝫ goſen ⁊ planiciē: ⁊ occidētalē plagā: montēqꝫiſrl̓ ⁊ cāpeſtria eiꝰ ⁊ ꝑtē mōtis q̨̄aſcēdit ſeyr vſqꝫ baalgath ꝑ planiciē libani ſb̓ter mōtē hermō.I peccati .ſ. vt nō regnet peccatū in nobis.Oēs reges eoꝝ cepit ꝑcuſſit etoccidit. Ml̓to tꝑe pugnauit io aa ſue ꝯtra reges iſtos. Nō fuit ci puitas q̨̄ ſe non traderet filijs iſrl̓p̨̄ter eueū qͥ hītabat in gabaon:§ ꝑmittūt̉ em̄ a dn̄o vel potiꝰ excitant̉ demōꝯͣ nos veīre ī p̄liū: vt nos vīcamꝰ ⁊ illi intereāoēs em̄ bellando cepit. Dn̄i em̄ſnīa fuerat: vt īdurarent̉ cordaeoꝝ ⁊ pugnarēt cōtra iſrl̓: ⁊ caderēt ⁊ nō mererent̉ vllā clemētiā: ac ꝑirent ſic̄ pręceperat dn̄smoyſi. In tꝑe illo venit ioſue ⁊ dinterfecit enachim d̓ montanis eebron ⁊ dabir ⁊ anab: ⁊ de om̄imōte iuda et iſrl̓. Urbeſqꝫ eorūdeleuit. Nō reliqͥt vllū de ſtirpeenachim in terra filiorum iſrael abſqꝫ ciuitatibꝰ gaza et gethet azoto: in quibus ſolū relictiNō filius naue qui ſolam iudeam tenuit: ſedſus chriſtus ad quem ex omni terra et ex om̄iationi cōcurrit multitudo credentiunſunt. Cepit ergo ioſue omnemterrā ſic̄ locutꝰ eſt dn̄s ad moyſen. ⁊ tradidit eā in poſſeſſionēfilijs iſrael ſcd̓m partes et tri-
traditis dimiſit ieſus: qꝛ deus hec iuſſerat. Qui aūt hic exiſtimāt ip̄m deū fuiſſe crudelē: ⁊ ideo veteris teſta. verū deumfuiſſe auctorē credere volūt: tam ꝑuerſe de oꝑibus dei: qͣꝫ depeccatis hoīm iudicāt neſcientes quouſqꝫ dignꝰ ſit: ⁊ magnūputantes malum cum caſuri deijciunt̉ ⁊ mortales moriunt̉.a Nō fuit ciuitas que ſe nō tra. fili.iſrl̓. Augꝰ. Querit̉ quō hoc veruꝫ ſit:cū nec poſtea tꝑe iudicū nec regū: oēsoīno illaꝝ ſeptē gentiū ciuitates capere potuerint hebrei. Sꝫ aūt ſic intelligendū eſt: ꝙ ad nullā ciuitatē bellando acceſſit ieſus quam nō ceperit: autcerte nulla eaꝝ capta ē: ſꝫ eaꝝ que in regionibꝰ ſupra memoratꝰ fuerūt: Enumerate ſūt em̄ regiōes ī qͥbꝰ fuerūt ciuitates: de quibꝰ facta ē iſta ꝯcluſio: ⁊oēs cepit bello. Adam̄. Et accepit ieſus oēs ī bello qͥ exierāt ad bellū. Superior em̄ oībꝰ ē ieſus qꝛ ꝑ deū factumvt ꝯfortaret̉ cor eoꝝ ⁊ occurrerēt ꝯtraiſrl̓ ī p̄liū. Nō dixit qꝛ aliqͦs accepit ieſus ī bello ⁊ aliqͦs nō: ſꝫ cepit oēs ⁊ pemit. Oēs eī ſpēs pctī purgauit dn̄s ieſus oēſqꝫ deſtruxit. Oēs eī eramꝰ īſenſati: īcreduli errātes: ſeruiētes varijsdeſiderijs: ⁊ quibuſlibet peccatꝭ. Oēsergo occidit ieſus qui exierāt ad bellum: ſuperior em̄ omibus eſt ieſus deiverbum ⁊ ſapientia patris. vn̄ Paulus ait: Et hec quidē fuiſtis: ſꝫ ablutieſtis ſꝫ iuſtificati eſtʸ in noīe dn̄i noſtriieſu chiſti. Sic ergo oēs cepit ⁊ ꝑemit:qꝛ ꝑ dn̄m factū eſt: vt inualeſceret coreoꝝ ⁊ occurrerēt ī p̄liū ꝯtra iſrl̓ vt exterminarent̉: dū em̄ nō veniūt inimiceꝟtutes q̄ peccato oꝑant̉ in nob̓: nec ꝓuocāt ad pugnādū vel ad dimicāduꝫīterfici nō pn̄t nec extermīari. Ideo d̓rdeꝰ ꝑmittere īmo incitare ꝓpe moduꝫadu̓ſarias ꝟtutes: vt veniat ꝯͣ nos ī p̄liū vt vincamꝰ ⁊ ille ꝑ eāt: vn̄ mihi videt̉ īfinitꝰ eē numerꝰ eaꝝ: qꝛ ꝑ ſingl̓ospene hoīeſ aliqͥ ſūt ſpūs: qͥ diuſa pctōꝝgenera moliūt̉. Eſt ſpūs fornicatiōis:ē ſpūs ire: ē aliꝰ auaricie: ē aliꝰ ſuꝑbie:⁊ ſi eueniat aliquē eſſe qͥ his oībꝰ malis vel etiā pl̓ibꝰ agitet̉: omnes hos vl̓etiā plures in ſe hr̄e ſpūs putādus ē:vn̄ ⁊ ꝑ ſingl̓os plures eē credēdi ſunt:qꝛ nō ſingl̓a ſingl̓i hoīes hn̄t vicia ſedplura. ¶ Nec putādū ē ꝙ vnꝰ fornicatiōis ſpūs ſeducat eū: qͥ ī britānijs fornicat̉ ⁊ illū qͥ ī india: vl̓ ī alijs locꝭ. Neqꝫ vnū eſſe ire ſpm̄ quidiuerſis in locꝭ diuerſos hoīes agitet. Sꝫ puto magꝭ ſpm̄ fornicatiōis vnū eē ⁊ in nūeros qͥ hͦ officio ei pareant: ⁊ ꝑ ſingulos hoīes diuerſi ſpūs ſb̓ ip̄o pͥncipe militates qͥ ad hmōi peccata eos ſollicitēt. Sil̓r iracūdie pͥncipē vnū eē arbitror: ⁊ innumeros ſub ip̄o: ⁊ idem de ceteris peccatis ſentiēdū. Ideoī vnꝰ pͥncipatꝰ d̓r ab apoſtolo: ſꝫ pl̓es ꝯͣ qͦs nobis pugna ē.¶ Eſſe tn̄ reor oīm horū pͥncipē in nequitia eminētiorē. ⁊ ī ſcelere fortiorē: qͥ totū mundū quē iſti ſpaciatim ſollicitāt: velutoīm pͥncipū dux: ⁊ totiꝰ militie magiſter exagitet: qͥ ꝑ iabin ſignificat̉. Puto aūt qꝛ ſancti ꝯtra iſtos incentores pctōꝝ pugnātes: ⁊ vincētes vnūquēqꝫ minuāt exercitū demonū: ⁊ velut pl̓imos eqͦs interimant. Verbi cauſa: vtinaꝫ is qͥ pudiceviuēdo ſpm̄ fornicatiōis ſuꝑauerit nō vltra fas ſit illū ſpiritūqͥ ab eo victꝰ ē aliū hoīem impugnare: ſꝫ ſic̄ ille ſpūs qͥ rogabat ieſum ne ī abyſſum mitteret̉: ꝯſequēs videt̉ ꝙ ſinguli victi vel in abyſſum vel in exteriores tenebras: vel in locū ſibidignū abducant̉ a iuſto iudice chriſto: ⁊ inde nō eſt ꝙ plurimo numero demonū iam deuicto: ad fidem gentes venire laxent̉. Si aūt difficile alicui vel fabuloſum videt̉ ſingulis peccantibus plurima ineſſe demonia: ad euangelij redeat auctoritatem: ⁊ inueniat demoniacū qͥ in ſepulchris habitabat. cūinterrogaret̉ a chriſto: qd̓ tibi nomē eſt? rn̄diſſe legio. Quidgͦ miꝝ ſi ꝑ ſingl̓a genera pctōꝝ: ſingl̓i demones aſcribant̉: cūſcpͥtū ſit ī vno hoīe ītegrā fuiſſe legionē. Sūt gͦ ī manibꝰ eoꝝgladij ancipites qͥ ꝑimāt ꝯͣrias ꝟtutes. hinc Paulꝰ ait: Deꝰ
a Ml̓to tꝑe pugnauit ⁊cͣ .ſ. ſex annis ad minꝰ vt videbit̉. jͣ.xiiij. ca. b Nō fuit ciuitas q̄ ſe ⁊cͣ. hͦ d̓r ꝓ maiori ꝑte ſe tradiderūt: aliq̄ tn̄ remanſerūt aduerſarijs: vt dictū eſt: ⁊ eſt modus loquēdi hyperbolicꝰ: ſicut. sͣ. poſitū eſt exemplū decurrētibꝰ ad ſpectaculū. cPreter eueū qͥ hitabat ⁊cͣ. hͦ dicit̉ad oſtendendū ꝙ ciuitates q̄ tradiderūt ſe ei: hoc fecerūt virtute armoꝝ coacte: ⁊ iō nō meruerunt clementiā aliquā ſicut meruerūt gabaonite qͥ eranteuei: vt hic dicit̉: ⁊ iuerūt extra terraꝫſuā ad filios iſrl̓ ad querendū cum eispace̓ ⁊ miẜicordiā: vt dictū ē. sͣ. ix. ca.d In tꝑe ⁊cͣ. interfecit enachim .i. gigantes. e De montanis ebron: qd̓ē ītelligendū qͣꝫtū ad ꝑtem tm̄: qꝛ aliqͦremāſerūt qͦs caleph poſtea interfecitvt habet̉. jͣ. xv. ca. niſi dicat̉ ꝙ factū caleph h̓ ponit̉ ꝑ anticipatiōem: ⁊ aſcribat̉ ioſue: eo ꝙ caleph habuit illā terram ex ioſue ꝯceſſiōe: vt habet̉. jͣ. xiiij.ca. Et huic dicto ꝯſonat qd̓ dicit̉ Iudicū. .j. de expugnatiōe ebron poſt mortēioſue: vel ꝙ ioſue in debellatiōe gigantum ebron fuerit cū caleph ⁊ eo principalior: ꝓpter qd̓ ſibi aſcribit̉. vn̄ ſubditur: f Non reliquit vllum de ſtirpeenachim in terra filioꝝ iſrl̓ abſqꝫ ciuitatibus gaza et geth et acoro ⁊cͣ. Illeem̄ ſunt ciuitates philiſtinoꝝ: q̄ nō fuerunt acqͥſite filijs iſrl̓ tꝑe Ioſue vt habetur. jͣ. xiij. ca. Sꝫ ſi iſtud vltimū dicat̉: oportet dicere ꝯſequenter ꝙ illudqd̓ dicit̉ Iudicū. j. poſt mortē ioſue deexpugnatiōe cariatharbe: dicit̉ ꝑ recapitulationē. a Quieuitqꝫ terra a p̄.ſ. cōmunibꝰ: qꝛ poſtea legunt̉ facta p̄lia in ſortibꝰ ꝑticularibus tribuū filiorum iſrael: vt habetur. xv. ca. et Iudicū. j.¶ Capitulū. XIMoraliterª Qnecuꝫaudiſſꝫ iabinrex aſor ⁊cͣ. Debellatꝰ qͥnqꝫ ſentibꝰ corporalibꝰ ex quibus ꝯtra nos inſurgitbellū a carne. remanet adhuc bellū ꝑiculoſius ab hoſte qͥ de ſpūalibꝰ peccatis impugnat: ⁊ bn̄ ſignificat̉ ꝑ iabinqui interptat̉ aduertētia vel intelligētia: demon em̄ eſt intelligētia: qꝛ naturalia remāſerūt in demonibꝰ integra.Et ſic̄ in adiutoriū ſuū iabin vocauitreges ſibi ſubditos. Sic demon ſuperior ꝯͣ nos vocat ⁊ excitat demōes īferiores: qꝛ diu̓ſi demōesd̓ diu̓ſis vicijs nos īpugnāt. Vocat igit̉ regē madon qͥ īterp̄tat̉ ꝯͣdictio: ꝓpt̓ qd̓ ſignat demonē qͥ tēptat d̓ rebelliōe ad ſuꝑiores ꝯͣ deū ⁊ rōem: ⁊ ſic ītelligat̉ ī ſeq̄ntibꝰ. Et regē ſemerōs dolorē qͥ tēptat de deqͥ īterp̄tat̉ vepres dolētꝭ .i. ſpinatrahit̉ ⁊ ip̄i d̓trahēti: ⁊tratiōe q̄ materiā dolorꝭ īfert ei d̓d̓tractiōeꝫ ſuſcipiēti. Et regē acſaph qͥ interp̄tat̉ fractura: qꝛlalio mō. Uocat etiaꝫtēptat d̓ fractiōe fidei date iuramēchananeū qͥ īterp̄tat̉ cōmutatio q̄ ē ī mercatiōibꝰ: qꝛ tēptat d̓fraude ⁊ deceptiōe q̄ freq̄nter cōmittūt̉ ī emptiōibꝰ ⁊ vēditionibꝰ. Et āmorreū qͥ īterp̄tat̉ amarꝰ: qꝛ tēptat d̓ inuidia que ēamaritudo animi d̓ bono ꝓximi. Et etheū qͥ īterp̄tat̉ ſtupēsvel ſtupidus: qꝛ tēptat d̓ accidia q̄ reddit hoīeꝫ ſtupidū ⁊ pigrū ad inchoatiōeꝫ oꝑis boni ⁊ eiꝰ ꝓſecutiōeꝫ. Et pherezeuꝫq̄ interp̄tat̉ diuidēs: eo ꝙ ſtudet ad ſemīandū īter bonos diſcordias. Et iebuſeū qͥ īterp̄tat̉ ꝯculcās: qꝛ tēptat de ſuꝑbiaqͣ ſuꝑbos alios nitit̉ ꝯculcare. Et eueū qͥ ferus īterp̄tat̉: qꝛ tēptat d̓ ira q̄ fac̄ hoīeꝫ qͣſi ferā beſtiā. Oēs aūt iſti ꝑ qͦs ſignificāt̉ ſpūs maligni a ioſue d̓bellāt̉: qꝛ ꝑ adiutoriū xp̄i a ppl̓o eatholico deuincūt̉. ff Eqͦs eoꝝ ſb̓neruab̓ currꝰ ⁊c̄. Equi demonū ſūt hoīes mali eoꝝ iſtinctū ſeq̄ntes ſic̄ boni hoīes ſuntequi dei: qꝛ ſpūſſancti gr̄a ſe hꝫ ad libeꝝ arbitriū ſic̄ ſeſſor adequū. Igit̉ equi demonū ſb̓neruant̉ qn̄ libeꝝ arbitriū in mal̓hoībꝰ fit ī morte irreu̓ſibile ad bonū: currꝰ āt trahit̉ ab eqͦ ſic̄corpꝰ hūanū a libero arbitrio: currꝰ igit̉ demonū igne ſuccēdent̉ qn̄ corꝑa maloꝝ ī igne gehēne ꝑacto iudicio recludēt̉.Hi ſunt
D