Glo. ordi.Nico. de lyraIoſue Ca. XI
entalē illius partem.Itaqꝫ ꝑcuſſit omnes avt nullas dimitteretex eis reliquias. Fec̄qꝫ ſicut p̨̄ceperat ei dodemones: ſuperbos: laſciuos:nde fallax equus ad ſal. ⁊ hi incurribus: ⁊ hi in equis.a minus. Equos eoruꝫſubneruauit: curruſqꝫcōbuſſit igni. Reuer hſuſqꝫ ſtatim cepit aſor⁊ regē eius ꝑcuſſit gla cdio. Aſor em̄ antiquitus inter omīa regnahęc principatum tenebat. Percuſſitqꝫ oēs danimas q̨̄ ibidem morabantur. Non dimimalignoꝝ ſpirituim vel vicioorumſit in ea vllas reliquias: ſed vſqꝫ ad internitionē vniuerſa vaſtauit: ip̄amqꝫ vrbemgnis eterni de quo dicitur:Ignem veni mittere in terram.ꝑemit incendio ⁊ oēs§ animasbꝑ circūitū ciuitates:¶ In matutino īterficiebā oēseccatores terre vt diſꝑderē ciuitatem domini ⁊cͣ.cōtrarias poteſtates.reges quoqꝫ earū cepit percuſſit atqꝫ delecuit: ſicut p̨̄ceperat eiLex vn̄: Habent moyſen ⁊ ꝓphetas audiant illos.moyſes famulus domini. Abſqꝫ vrbibusequę erāt in collibus ⁊ī tumulis ſitę cęterasſuccendit iſrael: vnaꝫtm̄ aſor munitiſſimaꝫflāma ꝯſumpſit. Oēmqꝫ p̨̄dā iſtaꝝ vrbiū aciumenta diuiſerunt ſibi filij iſrael: cūctis hominibus interfectis.d Sicut p̨̄ceperat dominus moyſi ſeruo ſuo:ita p̨̄cepit moyſes ioſue: ⁊ ille vniuerſa cō§ quia non venit ſoluere legemſed adimplere.pleuit. Non preterijtde vniuerſis mandatis: nec vnum quideꝫverbuꝫ quod iuſſeratdominus moyſi. Ce spit itaqꝫ ioſue omneꝫterrā montanā ⁊ me-
Uideo ꝙ hodie oēs illos nō poſſumꝰ opprimere: nec cunctos interficere: incraſtino ꝑiment̉ .i. poſt ꝯſūmatiōeꝫ mūdi cū dicet̉ eis: Ite ī ignē eternū quēp̄parauit deꝰ gabulo ⁊ angelis eiꝰ. Tūc em̄ ſi vicerimꝰ: ſequentes ieſuꝫ ducem ꝑcipiemꝰ regnū qd̓ p̄parauit deꝰ ſanctꝭ ſuis ꝑ ieſū xp̄m. ¶ Adaman.Niſi hͨ bella figurā ſpūaliū gererēt nūqͣꝫ diſcipl̓is xp̄i qͥ pacē veīt docere: hͨapl̓i legēda tradidiſſēt: Ait em̄ ieſus: pacē meā do vob̓ ⁊cͣ. Et apl̓s: nō voſmetip̄os defendētes chariſſimi ⁊cͣ. Qui ſciēs carnalia bella nō eē ampliusnobis agenda: ſꝫ ꝯͣ ſpūales neqͥtias: velut magiſter militie precipit militibꝰxp̄i. Induite vos armaturā dei: vt poſſitꝭ ſtare adu̓ſus .i. d. Spūaliū verobelloꝝ ex geſtꝰ veteꝝ habemꝰ exēpla vt ſpūales ſimꝰ: audiētes qꝛ lex ſpūal̓ē: ſpūalibꝰ ſpūalia cōparemꝰ ꝯſiderātes ex his gētibꝰ q̄ carnalē iſraelē viſibil̓r oppugnāt qͣꝫte ſint gētes ꝯͣriaꝝ ꝟtutū q̄ ꝯͣ eccl̓iaꝫ dei pugnāt vt peccare faciāt. Sic̄ eī corpꝰ accepto vulnere ferri morit̉ ita aīa pctō vulnerata: fecgͦ ieſus ſic̄ p̄cepit dn̄s. a Eqͦs eoꝝ ſb̓neruauit. Hoc gͦ ẜm mādatū dei ieſus īpleuit. Sꝫ ſi ſuꝑfuiſſent aliqͥ ex hoſtibꝰ oportebat eqͦs ſb̓neruari: ne qͥsaufugeret ex eis. Sꝫ cū nullus relictꝰ ſit qͥ ſpiraret: cur equi ſb̓neruant̉ qͥ pterāt vſui eē victoribꝰ. Solēt em̄ iſraelite deuictꝭ hoſtibꝰ ī vſus iumēta reſuare: ſic̄ deuictꝭ madianitꝭ aliqͦt milia aſinoꝝ reẜuauer̄t. Nec de aſinis ſcriptū ē ꝙ ſb̓neruati ſint: nec madianitaꝝ ſpolia vel aīalia interēpta dicunt̉ ſꝫvſibꝰ reẜuata. Sꝫ qꝛ hi aſinos nō hēbant ſꝫ eqͦs: p̄cepit ip̄e dn̄s ſubneruarieqͦs: putamꝰ hͦ fortuitu accidiſſe: vt equi occiderent̉ aſini reẜuent̉: ⁊ p̄ceptꝭdei aliqͥd caſu incidere: deniqꝫ filij iſrl̓ nūqͣꝫ referunt̉ eqͥs v̓ſi eē. Lex qͦꝫ nihil de eqͥs ſꝫ de aſinis mādat: vt de aīalibꝰ q̄ ad labores ⁊ onera hoīm portāda vidēt̉ exiſtere. Equi ꝟo magꝭ ad ꝑditiōeꝫ hoīm: ꝑ eos em̄ bella gerūtur. Eſt em̄ equꝰ laſciui motꝰ aīal: ⁊ ſuꝑbe ceruicꝭ. Aſini ꝟo freq̄nt̉ gētes ſignificāt qd̓ ip̄e ſaluator ſupra aſinū ſedēs on̄dit: qͥ nūqͣꝫ equo ſediſſe referī⁊ mittēs diſcipl̓os ad ſoluedā aſinā ⁊ pullū dic̄: dicite: qꝛ dn̄s eo opꝰ hꝫ: etſedēs ſuꝑ eū ingredit̉ hierl̓m. Un̄: Ecce rex tuꝰ ve. ti. mā. ſedēs ſuꝑ ſb̓iugalē⁊ pullū aſine nouellū ⁊ extermīat currꝰ effrem: ⁊ equū d̓ hierl̓ꝫ. Qui gͦ ſuꝑaſinū ſedet ext̓minat currꝰ effrem ⁊ equū de hierl̓m. Equi ꝟo qͥ exterminatur ⁊ currꝰ ſignificāt eos qͥ ꝑ ſuꝑbiā ⁊ laſciuiā de celo cecider̄t: qn̄ vl̓ ad filias hoīm ꝯcupiſcēdas: ſemetip̄oſ incētores p̄buer̄t: vl̓ ſecuti ſūt illū qͥ ait:Ponā ſuꝑ nubē ſedē meā: ⁊ ero .ſ. a. Inde forſitā d̓r: Fallax equꝰ ad ſal. etde his qͥ in demonibꝰ ꝯfidebāt: hi ī curribꝰ ⁊ hi in eqͥs: nos. a. i. n. d. d. n̄. i.Nō em̄ currꝰ ⁊ equos deo cōparaſſet qͣntū ad īuocādū: ſꝫ demōes qͦs īuocabāt gētes ꝯͣ iſrl̓ pugnātes. Gētes ꝟo ad fidē venientes merito reẜuant̉ q̄ ꝑaſinos ſignificāt̉. Per eqͦs ꝟo ⁊ currꝰ demones qͥ hūane ſalutꝭ inimici merito ꝑimunt̉. Paſſiōes qͦꝫ corꝑis .i. libido: ſuꝑbia: laſciuia ⁊ leuitas: qͥbꝰinfelix aīa velut equitās fert̉ ad p̄cipitia. Per eqͦs ⁊ currꝰ pn̄t ītelligi qͥ iubent̉ ſb̓neruari. Subneruat̉ em̄ equꝰ qn̄ abſtinentia corpꝰ hūiliat̉. Et ignicurrꝰ exurunt̉: cū illud īplet̉. Igne veni mittere ī terrā ⁊cͣ. d̓ qͦ d̓r: Nōne cornr̄m ardēs. e. in. ⁊cͣ. iō gͦ falſus d̓r̄ ad ſalutē: ſi motꝰ corporis nr̄i ferant̉ īfrenes: nec abſtinētie iugo repͥmāt̉. Sꝫ ⁊ ſi qͥs ex his q̄ dicimꝰ ꝟbis dei ſtimulat̉ ⁊ cōpūgit̉: ⁊ qͥ erit tāqͣꝫ equꝰ ī libidinē ferebat̉. hodie penitet ꝯuertit̉ ⁊publica vitā āplectit̉: videbimur gladio ꝟbi dei ſb̓neruaſſe eqͦs. Quoꝝ ātſubneruant̉ equi: iabin .ſ. qͥ prudētia vl̓ ſenſus interp̄tat̉: illiꝰ .ſ. de qͦ d̓r: qꝛprudētia carnis inimica ē deo: ⁊ alibi: Inflati ſenſu carnis ſue. Iabin verofuit rex aſor qͥ interp̄tat̉ aula: ⁊ oīm regnoꝝ obtinere dicit̉ pͥncipatum. Inhac aula regnat pͥnceps huiꝰ mūdi .i. ſuꝑ terrā vel magis in vicijs carnis.Omniū etiā illoꝝ regū qͦꝝ vim ẜm noīa ſua expoſuimꝰ equi ab ieſu ſūt int̓fecti qͦꝝ debemꝰ in nobis abſcidere vicia: qͥ ſub ieſu militamꝰ ⁊ ſubneruareſpūali gladio oēm equitatū vicioꝝ: currꝰ qͦꝫ debemꝰ incēdere .i. oēm elationis ſpiritū a nobis reſecare. Cōpleamꝰ etiā ī nob̓ qd̓ d̓r: vt nō remittat̉ vllus qui reſpiret. Si ira aſcēdit in cor tuū forte oꝑa eiꝰ nō implebit: vel hominū mētu vel futuri timore iudicis. Sꝫ hͦ nō ſufficit: nec ip̄a cōmotio ire locū debet hr̄e in te. Ip̄a ꝯturbatio indecēs ē ei qͥ ſub ieſu duce militat. Idede om̄ibꝰ vicijs ſentiendū eſt: vt hoꝝ nihil oīno in corde reſpiret: ne forte ſparui alicuiꝰ vicij ꝯſuetudo vl̓ cogitatio relinquat̉ ꝓceſſu tꝑis ꝯualeſcat:⁊ paulatim vires latitudo aſſumat ⁊ tādē reuocet ad vomitū: ⁊ fiāt nouiſſima peiora pͥoribꝰ. vn̄: Beatꝰ qͥ tenet ⁊ allidit ꝑuulos .ſ. a. p. ſcꝫ babylōis:ꝑuulos .i. cogitatiōes malas q̄ cor ꝯfundūt ⁊ ꝯturbāt: q̄ ī pͥncipio dū ꝑueſūt tenēde ſūt: ⁊ allidēde ad petrā q̄ ē chriſtꝰ: ⁊ ip̄o iubente iugulāde: vt nhil in nobis reſideat qd̓ reſpiret. h Et oēs re. eo. ce. p. Adam. In om̄ibꝰnobis regnauit peccatū ⁊ fuit in om̄ibus peccati generale regnū. vn̄: omēsem̄ peccauer̄t ⁊ egēt gl̓ia dei. Unuſqͥſqꝫ em̄ habuit in ſe ſpūalē regē: vl̓ auariciā: vel ſuꝑbiā: vel mendaciū: vel hmōi. vn̄ Paulus ait: Nō regnet ergopeccatū in vr̄o mortali corꝑe ⁊cͣ. Sꝫ poſtqͣꝫ venit ieſus ⁊ occidit oēs regesqͥ regnabāt in nobis ⁊ oēs interficere p̄cepit: qͥ em̄ aliquē in ſe viuū ẜuauerit: in exercitu ieſu eſſe nō poterit. Si regnat in te auaricia: iactātia: libido:ſuꝑbia vl̓ hmōi: nō es iſraeliticꝰ miles: nec imples p̄ceptū qd̓ dedit dn̄s ieſu. c Sicut p̄ceperatei mo. ⁊cͣ. Hic eſt ẜmo legis ẜm illud: habent moyſen ⁊ ꝓphetas au. illos. Lex ergo p̄cepit nobis omēs reges peccati interficere qui nos ꝓuocant ad peccatū. Sic fecit ieſus: nec quicqͣꝫ tranſgreſſuseſt. Ip̄e ē em̄ qͥ perimit vicia in nobis ⁊ regna peccati. Ip̄e etiā xp̄s omīap̄cepit moyſes ī lege fecit. vn̄: Miſit deꝰ filiū ſuuꝫ factū ex. m. f. ſ. l. ⁊cͣ. Oīaem̄ q̄ lex mandauit impleuit: vt nos redimeret a maledicto legis qͥ ait: Nōveni ſoluere legē ſꝫ adimplere. d Sic̄ p̄cepit dn̄s moyſi ẜuo ſuꝑ: ita p̄cemo. 10. ¶ Augꝰ Nō putanda eſt crudelitas: ꝙ nullū viuū in ciuitatib
Itaqꝫ ꝑcuſſit omēs vt nullas ⁊cͣ. quod ēītelligendū dehis qͦs potuitattīgere exͣ fortalitia. b Reuerſuſqꝫ ſta. ce.aſor. q̄ erat pͥncipalior ciuitaſvt ſtatim ſb̓dit̉ī lr̄a: et iō pͥmodebellauit eamvt alie timētesſe redderent ei:ſicut ⁊ factū ē:vt poſtea ſubdit̉ eodem ca.c Et regē eiꝰꝑcuſſit gladio.qͥ de p̄lio fugerat ad ciuitatēd Percuſſitqꝫ omēs aīas:id eſt homīes.Anima em̄ pͥncipalior pars ēhominis: et iōab ipſa denominat̉ aliquādo totꝰ homo.e Abſqꝫ vrbibus que erantin collibus. illas em̄ dimiſitduplici de cauſa: vt patet ī ſequētibꝰ. Tumquia aliqͣs nōcepit. Tum qꝛillas quas cepit dimiſit filiis iſrl̓ vt eſſenteis ad preſidium. f Unaꝫtantū aſor munitiſſimam flāma cōſumpſit.d̓ illis quas ceperat ioſue̓: qd̓fecit quia rex aſor īduxerat alios reges adpugnanduꝫ cōtra filios iſrael. g Cepititaqꝫ ioſue omnem terrā montanam ⁊ meri.⁊cͣ. Hic conſequenter deſcribitur victorieobtentus: perhoc ꝙ ioſue obtinuit terraꝫ ꝓmaiori parte: ⁊quantum ſufficiebat tunc habitationi filioruꝫ iſrael: quiaml̓te ciuitateset ville remanſerunt: que nōfuerunt acquiſitē tempore ioſue prout dicitur infra. xiij.capitulo.cz Multo
D
C