Olo. ordi. SoſueCa. IINico. de lyra
F ante tempus noui teſtamentiFa quo orit̉omne ftrans iordanē: cōtra ſolis ortū.§ad chriſtum.Rn̄der̄tqꝫ ad ioſue: atqꝫ dixer̄t:Omnia q̨̄ p̨̄cepiſti nobis faciemus: ⁊ qͦcunqꝫ miſeris ibimus.ſ vnde ſi crederetis moyſi: crederetis ⁊ mihi.Sicut obediuimꝰ ī cūctis moy aſi: ita obediemꝰ ⁊ tibi: tm̄ ſit dominꝰ deꝰ tecū: ſic̄ fuit cū moyſe.Qui ꝯtradixerit ori tuo ⁊ n̄ obedierit cūctis ẜmonibꝰ quos pręmorte eterna.ceperis ei moriat̉. Tu tantū cōfortare: ⁊ viriliter age. ¶Ca. II.§ chriſtus.Iſit ergo ioſue filiꝰ nun bſ duo teſtamēta: vt credētiū fivel rebelliū infidelitatē ꝓbaret¶ Ade ſethim du̓os viros?te aduentum iudicij.exploratores in abſcondito: etdixit eis: Ite et conſiderate terI hunc mundum.ram vrbēqꝫ hiericho. Qui ꝑgētes ingreſſi ſunt domū mulierꝭ er
te potiunt̉: ſꝫ due ſemis h̓: et nouē ſemis ibi.Sꝫ vna diuidit̉ ꝑ quaꝫ nec ternariꝰ implet̉:nec denarius: qꝛ priores ꝯtigerūt quideꝫ ſcientiā trinitatis nō ingre nec ꝑfecte: qꝛ nōcognoſcebāt vnigeniti icarnationē: licꝫ em̄aduentū eiꝰ crederēt⁊ reliquas eiꝰ diſpēſatiōes ⁊ etiā p̄dicarēt:nō tn̄ videre et adipiſci q̄ crediderāt potuerūt. vn̄ ml̓ti ꝓphete etreges voluer̄t videreq̄ vos videtꝭ ⁊cͣ. Eratem̄ fides illoꝝ n̄ integra: qꝛ nōdū fuerat īpleta diſpenſatio carnis: ⁊ qd̓ noſ iā factūcredimꝰ: illi credebātfactuꝝ. Ille gͦ tribꝰ neqꝫ due ſūt: nec patresextra fidē: ⁊ ſalutē trinitatꝭ ſunt: neqꝫ tresintegre ⁊ ꝑfecte: ne trinitatꝭ ſacramentū inillis videret̉ impletū.Sed ꝯtigerūt quideꝫtertiū nūeꝝ: qꝛ cupierunt videre quē videmus ⁊ n̄ potuer̄t: fortaſſe nec ī aduētu ieſuqd̓ ꝑfectū ē ⁊ integrūdiſcimꝰ: nec ſi ad crucē ducat̉ ⁊ ꝯſumet̉ inoībꝰ: nec ſi a mortuisſurrexerit: oīa nob̓ q̄ꝑfecta ſūt: per ſemetip̄m monſtrabit. Un̄Ml̓ta habeo vob̓ dicere: ſꝫ nō. p. pͦ. mō. Ueniet aūt ſpūs veritatꝭqͥ a patre ꝓcedit ⁊cͣ.Uides qꝛ nō ſolū apud moyſen: ternariꝰ imperfectꝰ eſt: ſꝫ adhuc ieſus dicit diſcipulis ſuis: nō poteſtis audire modo. Inſinuat ſpūsveritatis: qꝛ ſcꝫip̄m ⁊ in ip̄o adimplet̉ ꝑfectio trinitatis. NNouem ſemis tribꝰ ſūt:ſub ieſu agunt̉: nō integre decē qui numeꝑfectꝰ eſt vt qd̓ a dn̄o ieſu reſeruari d̓r: ſpirituiſācto ſemplenū videat̉ ac mediū. Ꝙͣuisem̄ ꝑ xp̄m pnīa p̄dicet̉ ac ꝯu̓ſio ⁊ detur peccatoꝝ remiſſio: ⁊ oīa q̄ ad ꝑfectiōeꝫ decādisvident̉ tēdere: tn̄ ꝑfectio ⁊ ſumma ē cūctorūbonoꝝ ſi poſt hec omīa quis ſpūſſancti gr̄aꝫmereat̉ accipere. ¶ Preterea in hͦ libro ſcriptū eſt: qꝛ verū altare erat in illa terra: quaꝫieſus diſpenſauit. Ruben vero ⁊ gad: ⁊ dimidia tribꝰ manaſſe fecerūt ſibi altare nō veꝝſꝫ qd̓ typū veri altarꝭ haberet: qd̓ erat apudieſuꝫ. Quid gͦ mirū: ſi nō acceperāt integrātrinitatis ſcīam: qui nec integꝝ nec veꝝ altare ꝯſtruxerāt. Ideo nec ml̓ti hoſtes: nec plures reges ꝯtrariaꝝ ꝟtutū ab ill̓ deiecti ſūt.Seon tātūmodo regē ammorreoꝝ ⁊ og regēbaaſan: ⁊ amalechitas deiecerūt trās iordanem. Sed vbi ieſus duxit exercitū: nūc qͥnqꝫreges ſimul cadūt: qui ꝯfugerāt ī ſpelūcas:⁊ ſuſpēdūt̉ ī ligno: nūc. xxx. ꝑiter iugulant̉et extermināt oēs qͥ ſanctā terrā ī īmūdiciapoſſident: qui terrā fluentē lac et mel: ī ama¶ Ca. IIritudine malicie detinent.Uos viros exploratores ī abſcōdito.IAdam̄. Mittunt̉ a ieſu exploratoreſī hiericho ⁊ ſuſcipiunt̉ a meretrice raab. Exploratores iſti poſſunt angeli putari:ẜm illud: Ecce mitto angelū meū ante facieꝫtuā ⁊cͣ. Quod ꝑ alios inuiſibiliter. ꝑ Iohānem vero viſibiliter complebat̉. De cuiꝰ baptiſmo dicit̉: qꝛ ſcribe ⁊ phariſei nō credide-
rati ſint adimplere. et patet lr̄a vſqꝫ ibi: aSicut obediuimꝰ ī cunctis moyſi⁊cͣ. Circa qd̓ ſciendū ꝙ nō eſt hic locutio ꝯditionata: vt ſit ſenſus: Obediemꝰ tibi ſicut moyſi: ſi tn̄ dn̄s fuerit tecū ſicut cum ipſo moyſe: aliter nō obediemꝰ: qꝛſubiecti debent obedire ſuꝑioribus ſeu dominis: non tm̄ bonis ⁊ modeſtis: ſedetiā malis ⁊ diſchol̓: vt habet̉. j. Petri. ij. Et ſaluator Matth̓. xxiij. Quecūqꝫdixerint vobis facite: oꝑa aūt eoꝝ nolite facere. Iſta tn̄obedientia intelligenda ē in licitis: ſed hic ē locutio optatiua: vt ſit ſenſus: parati ſumꝰ obedire tibi: et ideo optamus vt dn̄s ſit tecum ſicut cum moyſe ⁊cͣ. ¶ Ca. IMoraliter. rice. ꝑ ioſue chriſtꝰ deſignat̉: qꝛ īa5 Et factū ē pꝰ mortē ⁊cͣ. Allegodicit Hiero. ī epiſtola ad paulinū de omnibꝰ ſacre ſcpͥture libris. ioſue nō ſolū in geſtis ſed etiā ī noīe figura gerit ſaluatoris: vocatꝰ em̄ fuit ieſus: vt habet̉ Heb̓. iiij.Igit̉ chriſto ꝑ ioſue ſignificato dixit deꝰ pr̄: bf Trāſiordanē iſtū. Chriſtus em̄ a iohanne baptizatus fuit iniordane ⁊ ſic ꝑteꝫ iordanis trāſiuit: qꝛ d̓r Matth̓. iij. Ieſus confeſtim aſcēdit de aqua. ⁊ ſic ꝑ ſynedochen dicit̉tranſiſſe iordaneꝫ qn̄ tactu ſue ſanctiſſime carnis ꝟtutēregeneratiuā dedit aquis. cf Et omīs populus tecū.Nullus em̄ ē de ppl̓o chriſti niſi trāſeat ꝑ aquas baptiſmi. d Preparate vobis cibaria qꝛ poſt diē tertiū trāſibitꝭ. Per iſta cibaria ſignificant̉ fidei rudimēta qͥbusīſtruēdi ſūt cathecumini adulti an̄ baptiſmū. Per tresaūt dies ſignificant̉ tria tꝑa .ſ. tp̄s legis nature ⁊ tp̄s legis moſaice: ⁊ tp̄s legis gratie: qd̓ incepit a chriſti incarnatiōe: ⁊ ſic initiū tertie diei p̄ceſſit īſtitutiōeꝫ baptiſmi.xxix. ānis ⁊ .xiij. diebꝰ ſicut dr Luc̄. iij. Et ip̄e ieſus eratincipiēs annoꝝ. xxx. ⁊cͣ. Per baptiſmū aūt ē trāſitꝰ adterrā ꝓmiſſaꝫ viuentiū in ſpē. In re ꝟo poſt finē vite p̄ſentis ⁊ qͣntum ad aīam a culpa et pena totaliter expeditam: quantū ad totū compoſitū ex aīa ⁊ corpore ī mūdifine. ff Rubenitꝭ quoqꝫ ⁊cͣ. Per rubenitas qͥ filij viſionis interp̄tant̉: ꝓph̓e ſignificant̉. vn̄ ⁊ antiquitꝰ ꝓphete vidētes appellabant̉. ſic̄ d̓r. j. Regū. ix. Qui hodie dicitur ꝓpheta olim appellabat̉ videns. Per gadditas qͥfelices interp̄tant̉ patriarche ſignificant̉: ex quibꝰ ẜmcarnē deſcēdit chriſtꝰ qͥ eſt felicitas oīm. Per dimidiaꝫtribuꝫ manaſſe: ſignificant̉ alij ſancti veteris teſtamēti:oēs em̄ figuraliter trāſierūt iordanē baptiſmi .j. Coꝝ. x.Omēs ī moyſe baptizati ſūt: ⁊ armati fide trāſierūt adterrā viuentiū in ſpe ante ſanctos noui teſtamēti. Moraliter: ꝑ ioſue qͥ nō ſolum de tranſitu ſuo ſꝫ etiā totius populi fuit valde ſollicitꝰ ſignificat̉ bonꝰ p̄latus vel doctor ſecularis vel religioſus qͥ nō ſolū de ſuo trāſitū ex hoc mūdo adpatrē: ſed etiā alioꝝ ē ſollicitꝰ: et iſte trāſit iordanē qui interp̄tat̉ riuus iudicij:ꝓpter qd̓ ſignificat curſum pn̄tis vite vſqꝫ ad mortē que ē iudiciū homīs ꝑticulare. Ecc̄i. xxxviij. Memor eſto iudicij mei: ſic em̄ erit et tuū: mihi heri ⁊ tibi hodie. Et pꝰ hūc tranſitū bonꝰ doctor ⁊ p̄latꝰ a peccatis expurgatꝰ intrat terrā viuentiū: ⁊ ſil̓r ppl̓s eiꝰ qͥ ꝑ doctrinā eiꝰ ⁊ vitā īformatꝰ trāſit ad patriā. ¶ Ca. IIIſit ergo ioſue. Hic deſcribit̉ exploratoꝝ miſſio: vbi ſic ꝓcedit̉: qꝛ pͥmonexploratores mittunt̉. ſcd̓o a muliere abſcōdunt̉: ibi: Tollenſqꝫ mulier.tertio abſcōſi de pacto requirunt̉: ibi: Necdum obdormierāt. quarto cūcerto ſigno dimittunt̉: ibi: Demiſit gͦ eos. quīto ad ioſue reuertunt̉: ibi: Illi vero ambulātes. Circa primū dicit̉: Miſit gͦ ioſue ⁊cͣ. Hic dicit Ra. Sa. ꝙ miſſioiſtoꝝ exploratoꝝ facta fuit an̄ terminū luctus mortis moyſi: qd̓ ꝓbat ſic. qꝛ filijiſrael trāſierūt iordanē decimo die mēſis pͥmi: vt habet̉. jͣ. iiij. ca. Item moyſesfuit mortuus: vt dicit Ra. Sa. vij. die menſis. xij. anni īmediate p̄cedētis: ⁊ licet nō ꝓbet hoc ex ſacra ſcriptura: tn̄ veriſimile eſt ꝙ dies mortis moyſi qui totet tanta fecerat iſraeli: in annalibꝰ hebreoꝝ fuerit certitudinaliter inregiſtrata.Ex duobus aūt iſtis p̄dictis ſequit̉ ꝙ a die mortis moyſi vſqꝫ ad diem trāſitusiordanis īcluſiue fluxerūt tm̄. xxxiij. dies .ſ. xxiij. d̓ mēſe. xij. anni p̄cedētꝭ. ⁊ .x. d̓pͥmo mēſe anni ſequētꝭ. Iudei em̄ faciūt mēſes ꝑ lunatiōes: due em̄ lunationesꝯtinēt. lix. dies: ⁊ iō pͥmꝰ mēſis apud eos ē. xxx. dieꝝ. ſcd̓s ꝟo. xxix. ⁊ ſic ꝯn̄ter d̓alijs cōbinando. Exquo patet ꝙ menſis. xij. ꝯtinet tm̄. xxix. dies: a quibꝰ ſi ſubtrahant̉ ſex dies qͥ p̄ceſſerūt mortē moyſi remanēt tm̄. xxiij. quibꝰ ſi addant̉ .x.dies pͥmi menſis anni ſequētis qui fluxerūt vſqꝫ ad tranſitū iordanis: vt predictum eſt: habent̉ tm̄. xxxiij. dies a die mortis moyſi incluſiue: vſqꝫ ad diem tranſitus iordanis incluſiue. Luctꝰ aūt moyſi qͥ incepit a die mortꝭ ſue durauit. xxx.diebus: vt habet̉ Deut. vlti. ⁊ ſic a termino luctus moyſi vſqꝫ ad trāſitū iordanis incluſiue fluxerūt tm̄ tres dies. a miſſiōe vero exploratoꝝ vſqꝫ ad dictū trāſitū iordāis fluxerūt. vij. dies ad minꝰ: vt dictū ē ſupra. .j. ca. Ex qͦ ꝯcludit̉ ꝙ ioſue miſit exploratores an̄ terminū luctꝰ moyſi. c De ſethim. nomen eſt loci incampeſtribꝰ moab. d Duos viros exploratores in abſcōdito. ſub ſimulatiōeem̄ fatuitatis explorabāt terrā vt dicūt aliqui. Sic̄ dauid finxit ſe fatuū coraꝫachis ne agnoſceret̉: vt habet̉ .j. Reg. xxj. Hebrei aūt dicūt ꝙ fingebāt ſe eē ſurdos ⁊ mutos ne ꝑ linguā hebraicā ab aduerſarijs cognoſcerent̉: vn̄ vbi hic habemus: Exploratores ī abſcōdito. In hebreo habet̉: Exploratores ſurdos: ſcꝫficte: vt dictū eſt. e Ingreſſi ſunt do. mu. me. Dicūt expoſitores aliqͥ hebrei ⁊catholici
S
Moralit̓
l. Mach̓. 2.f
A
xº.ij.j.
a 5