¶ Glo. ordi.NNico. de lyra¶ IoſueCa. I
diebꝰ ac noctibꝰ: vt cuſtodias ⁊facias omīa quę ſcripta ſunt ineo. Tūc diriges viā tuā: ⁊ intelliges eā. Ecce p̨̄cipio tibi: cōfortare ⁊ eſto robuſtꝰ. Noli metue are ⁊ noli timere: qm̄ tecū ē dn̄s bdeus tuꝰ in om̄ibꝰ ad quecunqꝫa ꝑrexeris. Pręcepitqꝫ ioſue principibꝰ ppl̓i dicens: Tranſite permediū caſtroꝝ: ⁊ imꝑate ppl̓o acdicite: Preꝑate vob̓ cibaria: qͦ 8rniā poſt diem tertiū tranſibitisiordanē: ⁊ intrabitꝭ ad poſſidēdam terrā quaꝫ dominꝰ deꝰ nobſter daturꝰ ē nobis. Rubenitis fꝫquoqꝫ ⁊ gadditis et dimidie tribui manaſſe ait: Memētote ſermonis quē p̄cepit vob̓ moyſesfamulus dn̄i dicēs: Dn̄s deusveſter dedit vobis requiem etſvaſa īfirma nec ad ꝯfictū apta: ne fragāt̉eant quibꝰ nō ꝑmittit̉ docere ſꝫ tantū doceromnem terram. Uxores vr̄ę eta § qͥ neſciūt loqui vl̓ docere. b § ſtulti idiote.filij veſtri ac iumēta manebūt īa ſ viuentium quam ſub lege meruerunt.terra quā tradidit vob̓ moyſestrans iordanē. Uos aūt trāſitea § armis fidei.armati an̄ fratres veſtros oēsoꝑatione ſ doctrina vl̓ exemplo.fortes māu: ⁊ pugnate ꝓ eis doſ filijs noui tenec det requiē dominꝰ fratribꝰſtamentiI qͥ fuiſtis in tempore legis.veſtrꝭ ſicut ⁊ vobis dedit: ⁊ poſF viuentium § credo videreſideāt ipſi quoqꝫ terrā quā dn̄sbona dn̄i in terra viuentium.deus veſter daturus ē eis: ⁊ ſicreuertimini in terrā poſſeſſiōisa I inſtruenveſtrę: ⁊ hītabitis in ea quā vodo quomodo haberetis.bis dedit moyſes famulus dn̄i
ſa honeſta ⁊ vtilia habere. arecepitqꝫ ioſue ⁊cͣ.Augꝰ. Querit̉ quō hͦ p̄cepit: poſtqͣꝫ dn̄s exhortatus ēeū ⁊ ꝯfirmauit ꝓmittēs ſe cum illo futuꝝ cū pꝰ multoplures dies trāſiuit iordanē. Cū em̄ hec mādaſſet miſit exploratores ī hiericho qͥ diuerterūt ad raab: et abilla occultati ⁊ a rege queſiti ⁊nō inuenti: ip̄a dimittēte ꝑ feneſtram illos ⁊ monēte vt triduoī mōtanis manerēt. Quattuorergo dies vident̉ in his eſſe cōſumpti. Cūqꝫ naciaſſent q̄ circaſe geſta erant ꝓmouit ieſus cūom̄i ppl̓o de loco vbi erat diluculo: ⁊ veniēſ ad iordanē diuertit. Tunc populus admoneturrurſus vt poſt triduū p̄pararetſe trāſire iordanē: fuit gͦ hūanadiſpoſitio qd̓ priꝰ fecit nūciari.Sperauit em̄ ſicut hō hoc fieripoſſe ſi exploratores cito reuertiſſent: quibꝰ tardantibꝰ intelligit̉: ⁊ ſi ſcriptura taceat: dei diſpoſitiōe cetera impleta vt iā inciperet apud ppl̓m glorificari ieſus: vnde fluuio trāſito diceret̉fluuiū tranſituri. In die iſto incipiaꝫ te exaltare corā filijs ⁊cͣ.Nam ⁊ illi cū quibꝰ deus d̓r loqui aliqͥd hūana diſpoſitiōe agere volūt in qua deū rectoremſibi eſſe ꝯfidunt: ſed eoꝝ cōſilioſepe ab illo mutant̉ cuiꝰ ꝓuidētia regunt̉: vn̄ moyſes tanqͣꝫ hōputauit omēs cauſas populi ſibi eſſe audiēdas. Diſpoſitio eiꝰietro ſuggerente diuinitus mutatur. b Rubenitis quoqꝫ.Adam̄. Conſideremꝰ quā formam teneāt due ⁊ ſemīs tribꝰ q̄ꝑ moyſen hereditatē accipiūt:⁊ quā relique nouē ⁊ ſemīs q̄ ꝑieſum repromiſſionē ſancte terre: qui ꝑ moyſen accipiūt portionem oēs pͥmogeniti ſunt. Ruben nanqꝫ pͥmogenitꝰ eſt ex lia:gad: ex zelpha. Manaſſes ex filia ſacerdotis eliopoleos vxoreloſeph. In his gͦ iā tunc adumbrabat̉ duoꝝ forma populorū.Uniꝰ qui pͥmogenitꝰ eſſet ꝑ naͣture ordinem: alteriꝰ qui per fidem ⁊ gr̄am bn̄dictionē hereditatis acciꝑet. Nec prius illis qͥꝑ moyſen accipiūt hereditateꝫ:id ē qͥ ꝑ legē placuerunt deo: requies datur niſi adiuuent fratres ſuos in prelijs. Mulierestn̄ ⁊ infantes accipiūt quieteꝫ:ceteri nō requieſcēt: ſꝫ exeunt adauxiliū fratrū. Nobis certantibus in hac vita cōtra demonesveniūt in auxiliū qͥ an̄ aduentūchriſti in lege iuſtificati ſunt: vtEſaias: Hieremias: ⁊ alij ꝓphete quoꝝ lectiōe armamur ⁊ illuminamur. Hi ſūt qui viri fortes armati ⁊ p̄cincti lumbos: in veritate exeūt ad auxiliū noſtrū ⁊ pugnāt nohiſcū. Infantes vero ac mulieres nō exeunt ad preliūnoſtrū. Infans dicit̉ qͥ nō loquit̉. Quid me gͦ iuuarepoteſt nihil locutꝰ eſt qd̓ legam: cuiꝰ me ſermo non inſtruit. Mulier infirmū vas eſt: nec ad ꝯflictū venit necōfringat̉ ⁊ pereat: Un̄: Calamū quaſſatū nō confringet. Quia gͦ mulieres a virꝭ ſuis domi doceri iubent̉:et magis diſcētes qͣꝫ docentes ſignificāt: ad auxiliumnoſtrū nō veniūt. Me em̄ nihil docere pōt: cuiꝰ nihilinuenio qd̓ imitari debeā vel tenere. ¶ Nec videt̉ mihi ocioſum: ꝙ nō tres integre tribus ſunt: que ꝑ moyſen diſpenſant̉: nec ille integre. x. que ꝑ ieſuꝫ heredita-
a Noli metuere. metu humano. bEt noli timere. timore mundano: qꝛ tecū ē dn̄s deus tuꝰ qui eſt potēs in om̄ibus. c Precepitqꝫioſue. Hic ꝯſeq̄nter ponit̉ diuini mandati executio. ⁊ pͥmo quantū adtotū populū generaliter. ſcd̓o quantū ad duas tribus et dimidiā ſpecialiter: ibi: Rubenitis quoqꝫ. Circa primū ſciendū ꝙ p̄ceptū erat ioſue de tranſitu iordanis: vt p̄dictū eſt: ideo ponitur hic executio huiꝰ mandati. cū d̓r: Precepitqꝫ ioſue pͥncipibꝰ populi. In qͣlibet em̄ trihu erat vnus pͥnceps: ⁊ omēs erāt ſubditi ipſiioſue. d Preꝑate vobis cibaria. hoc nō p̄tintelligi de manna que ſeruari nō poterat etiāin craſtinū: niſi feria ſexta ꝓ ſabbato: vt habet̉Exod̓ .xvj. ca. nec tn̄ adhuc defecerat māna: vthabet̉. .jͣ. v. ca. Et ideo intelligit̉ de alijs cibarijs que tūc poterāt comedi a filijs iſrael etiaꝫcū manna. vn̄ Deūt. ij. c. dictū fuit ꝙ filij eſauet moabite vendiderūt filijs iſrl̓ trāſeuntibusiuxta terrā ſuā cibaria: qd̓ non pōt intelligi demanna q̄ nō erat venalis: nec dabat̉ a deo idumeis et moabitis: ſed tm̄ filijs iſrl̓. Sic̄ em̄ inconfinio legis ⁊ euangelij ſimul ꝯcurrerūt legalia cū euangelio: ſic appropinquāte tꝑe quomanna debebat deficere ſimul cōcurrerunt invſuꝫ filioꝝ iſrl̓ māna ⁊ alia cibaria. e Qm̄poſt diem tertiū trāſibitis iordanē. Ex hoc dicunt expoſitores nr̄i cōmuniter in hoc ſequentes Auguſtinū: ꝙ ioſue nō fecit iſtud p̄ceptuꝫde quo loquit̉ hic ſcriptura ſpū diuino: ſꝫ magis hūano ⁊ ꝓprio: qꝛ a fine luctꝰ moyſi ī quodicūt ioſue hͦ p̄cepiſſe fluxerūt ſeptē dies ad minus an̄ trāſitū iordāis: qꝛ vt dicūt an̄ iſtud p̄ceptum miſit exploratores: qui anteqͣꝫ reuerterētur remāſerūt ad minꝰ ꝑ qͣttuor dies: qꝛ poſtqͣꝫmiſſi a ioſue intrauerāt ciuitatē hiericho ⁊ hoſpitati fuerāt ī domo raab: exeūtes inde latuerunt in mōtanis tribꝰ diebus anteqͣꝫ reuerterent̉ ad ioſue: vt habet̉ ca. ſequēti: ⁊ tunc ioſuemouit caſtra ⁊ venit ad iordanē vbi manſerūtfilij iſrael tribus diebus: vt habet̉. .jͣ. in principio tertij capituli: ⁊ ideo nō videt̉ veꝝ fuiſſe ꝙfec̄ p̄conizare: ⁊ dicūt etiā vltra: ꝙ ſic ꝑmiſſuseſt ioſue deficere: ne vltra attētaret ſimilia facere abſqꝫ ꝯſilio diuino: maxime cū dn̄s dixiſſetNū .xxvij. ipſi moyſi: Tolle ioſue filiū nun ⁊cͣ.ſcꝫ vt ſuccedat tibi. ⁊ ſubdit̉ ibidē: Pro hoc ſiquid agendū erit eleazar ſacerdos cōſulet dominū. Sꝫ iſtud dictū ſaluo meliori iudicio nōvidet̉ conſonū ſcripture p̄cedenti ⁊ ſubſequēti: vt em̄ ptꝫ ex p̄dictis: intentio dn̄i erat aſſecurare ioſue in pͥncipio ſui ducatus: vt eū dirigeret in ſuis actibꝰ dicēs: Nō dimittam neqꝫ derelinquā te. ⁊ poſtea ſubdit̉: Noli metuere: etnoli timere: qm̄ dn̄s deus tuus tecū eſt ī om̄ibus ad quecūqꝫ ꝑrexeris: ⁊ ideo nō videt̉ ꝯueniens ꝙ dn̄s in pͥncipio ſui ducatus dimiſeriteum ſic agere ſpiritu ꝓprio ⁊ errare. Similiterhoc nō eſt ꝯſonū lr̄e ſequenti. Ex qua videt̉ intentionē dn̄i fuiſſe exaltare ioſue: ⁊ dare ei auctoritatē in principio ducatus ſui: ita ꝙ populus iſrael ſibi crederet in poſteꝝ ⁊ obediret. vn̄d̓r. jͣ. iij. ca. Dixitqꝫ dn̄s ad ioſue: Hodie īcipiam exaltare te coraꝫ omni populo iſrael ⁊cͣ. Etideo nō eſt veriſimile ꝙ in principio ſui ducatꝰꝑmiſerit eum p̄dicere falſum et p̄conizare in toto populo: quia ex hoc crederet̉ ꝙ ſpiritus domini non eſſet in eo. Et ideo dicūt hebrei ⁊ etiam aliqui expoſitoresnoſtri: ꝙ iſtud preceptum ioſue ſcribit̉ hic ꝑ anticipationē: qꝛ nō fuitfactum donec exploratores ab eo miſſi reuerſi fuerūt ad ip̄m: ⁊ ex tūcnon fluxerunt niſi tres dies vſqꝫ ad tranſitum iordanis: vt habet̉ infra. iij. ca. Non em̄ ſacra ſcriptura ſemꝑ refert geſta eodeꝫ ordine quofacta ſunt: ſed aliqn̄ prius facta poſterius ſcribunt̉ ⁊ econuerſo. ⁊ ẜmhoc accipitur ſexta regula exponendi ſacram ſcripturā: prout dictumfuit in principio Gen̄. f Rubenitis quoqꝫ et gadditis ⁊cͣ. Hic ponitur executio p̄cepti quantū ad duas tribus ⁊ dimidiaꝫ ſpecialiter:quibus moyſes aſſignauerat terrā vltra iordanē cū tali pacto ꝙ mulieres ⁊ familie remanerēt in vrbibus muratis: ⁊ viri bellatores tranſirent iordanē quouſqꝫ acquiſita eſſet terra alijs nouē tribubus ⁊ dimidie: ꝓpter quod ioſue reduxit eis ad memoriā iſtud pactuꝫ: vt parati ſint
B
C
Nu. 32. §.jͣ. 4
D