Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
332v
Einzelbild herunterladen
 

coraꝫ agno habentes ſinguli cytharas et fialas aureas plenasodoramentoꝝ que ſūt oracōes ſactoꝝ ⁊ cantabāt canticū nouū dicentes. dignꝰ es dn̄e acciꝑe libꝝ⁊ aꝑire ſignacula eiꝰ. qm̄ occiſuſes ⁊ redemiſti nos deo in ſanguīetuo ex omni tribu ⁊ lingua ⁊ populo ⁊ nacōe ⁊ feciſti nos deo noſtro regnū ⁊ ſacerdotes. Et regnabunt ſuꝑ terrā. Et vidi ⁊ audiuivoce angeloꝝ multoꝝ in circuituthroni ⁊ animaliū ⁊ ſeioꝝ ⁊ eratnumerus eoꝝ miliamiliū dicētiūvoce magna dignꝰ eſt agnꝰ quiocciſus ē acciꝑe virtutē et diuinitate ⁊ ſapientiā ⁊ fortitudinē ⁊ honorē ⁊ gloriā ⁊ bn̄dictionē. Et omne creaturaꝫ que in celo eſt ⁊ ſuꝑterrā ⁊ ſub terra et que ſūt in mari ⁊ que in eo: oēs audiui dicētesſedenti in throno ⁊ agno Benedictio ⁊ honor ⁊ gloria et ptās in ſecula ſeculoruꝫ. Et quatuor amaliadicebant amē Et vigintiquatuorſemores ceciderūt in faties ſuaſ etadorauerunt viuentem in ſeculaſeculoꝝ. Capitulū. vi.T vidi ꝙ aperuiſſet agnusvnū de ſepteꝫ ſigillis ⁊ audiui vnū de quatuor aīalibꝰ dicenstanꝙͣ voce tonitrui. Veni ⁊ vide.Et vidi ⁊ ecce equus albus ⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ illū habebat arcū ⁊ data eſt ei corona et exiuit vincensut vinceret. Et cū aꝑuiſſꝫ ſigillū ſecundū: audiui ſecūdū aīat dicēsVeni ⁊ vide. Et exiuit aliꝰ equusruſus ⁊ qui ſedebat ſuꝑ illū datūē ei ut ſumeret paceꝫ de terra ⁊ utinuicem ſe interfitiāt ⁊ datus ē eigladius magnꝰ. Et cū aperuiſſetfigillū tertiū: audiui tertiū am̄aldicens. Veni ⁊ vide. Et ecce equꝰinger⁊ qui ſedebat ſuꝑ illū habebat ſtaterā in manu ſua. Et audiui tanꝙͣ vocem in medio quatuoraīaliū dicentiuꝫ. Bilibriſ tritici denario vno ⁊ tres bilibres ordei denario vno ⁊ vinū ⁊ oleū ne leſeisEt cum aꝑuiſſet ſignlū quartumaudiui vocē quarti amal̓ dicētiſVeni ⁊ vide. Et ecce equꝰ pallidꝰ⁊ qͣ ſedebat ſuꝑ eū nomē illi morſet infernꝰ ſequebat̉ eū. Et data ēilli poteſtas ſuꝑ qͣtuor ꝑtes terre īterficere gladio fame et morte etbeſtijs terre. Et cū aꝑuiſſet ſīgillūqn̓tū: vidi ſubtus altare am̄as interfectoꝝ ꝓpt̓ verbū dei ⁊ ꝓpt̓ teſtimoniū qd̓habebat Et clamabātvoce mag dicētes Vſqꝫ qͦ dn̄e ſanctꝰ ⁊ verꝰ nō iudicas ⁊ nō vindicas ſāguineꝫ noſtꝝ de hijs qͥ habitāt ī terrā? Et date ſūt ill̓ ſingule ſtole albe ⁊ dictū ē ill̓ ut reqͥ eſcērēt adhuc tꝑs modicū: donec cōpleant̓ ꝯſerui eoꝝ ⁊ frēs eoꝝ qͥ interfitiēdi ſūt ſic̄ ⁊ illi. Et vidi cumaꝑuiſſꝫ ſigillū ſextū ⁊ ecce t̓re mōtus magnꝰ factꝰ ē. Et ſol factuſ ēingex tāꝙͣ ſaccꝰ cilicinꝰ ⁊ luna toͣfacta ē ſic̄ ſāguis ⁊ ſtelle de celo cecider̄t ſuꝑ t̓ra ſic̄ ficꝰ emittit groſſos ſuoſ cū avēto magno mouet̉Et celū receſſit ſicut liber inuolutꝰ⁊ oīs mons et inſule de locis ſuismote ſūt. Et reges terre ⁊ pn̓cipes⁊ tribum ⁊ diuītes ⁊ fortes ⁊ oīsſeruus ⁊ liber abſconderunt ſe inſpeluncis ⁊ in petris montiū ⁊ dicūt montibꝰ et petris cadite ſuꝑnos et abſcondite nos a fatie ſedentis ſuꝑ thronuꝫ ⁊ ab ira agmi