Suadeo tibi emere a me auꝝ ignitu ꝓbatu ut locuples fias ⁊ veſtimentis albis induaris ut nō appareat ꝯfuſio nuditatis tue ⁊ collirio inunge oculos tuos ut videas. Ego quos amo arguo ⁊ caſtigo. Emulare ergo et penitentiamage. Ecce ſto ad oſtui ⁊ pulſo. Siquis audierit voceꝫ meam ⁊ aperuerit mihi ianuā intrabo ad illū⁊ cenabo cū illo ⁊ ip̄e mecū. Qui vicerit dabo ei ſedere mecum in thronō meo. ſic̄ et ego vici ⁊ ſedi cumpatre meo ī throno eius. Qui habet aurem audiat: quid ſpiritusdicat eccleſijs. ¶ Ca. iiij.Oſt hec vidi ⁊ ecce oſtiū aꝑtum ī celo ⁊ vox prima quaaudiui tanꝙͣ tube loquētis mēcūdicens. Aſcende hūc ⁊ oſtendamtibi q̄ oportet fieri cito. Poſt hecſtatim fui in ſpū. Et ecce ſedes poſita erat in celo ⁊ ſupra ſedem ſedēsEt qui ſedebat ſimilis ea̓t aſpectulapidis iaſpidis ⁊ ſardīs ⁊ yriserat ī circuitu ſedis ſimilis viſioniſmaragdīe ⁊ īc̓cuitu ſedis ſediliavigitiq̓tuor ⁊ ſuꝑͣ thronos vigītiqͣtuor ſeīores ſedēteſ circuamicti veſtimētis alb̓ ⁊ ī capitibꝫ eoꝝ corone auree et de throno ꝓcedūt fulgurā ⁊ voces ⁊ toītrua ⁊ ſeptē lāpades ardētes an̄ thronū qui ſūtſeptem ſpiritus dei. Et in cōſpectuſedis tanꝙͣ mare vitreū ſimile criſtallo ⁊ in medio ſedis ⁊ in circuitu ſedis quatuor animalia plenaoculis ante ⁊ retro. Et animal primū ſimile leoni ⁊ ſecunduꝫ ſimilevitulo ⁊ tertiū animalhabens fatiem quaſi hominiſ ⁊ quartū animal ſimile aquile volanti. Et qua322 ¶ Apocalipi.tuor aīalia ſingula eorū habebātalas ſenas et in circuitu et intusplena ſūt oculis Et requieꝫ nō habebant die ac nocte dicētiā ſāctꝰſanctus ſāctus dominꝰ deus ominpotens qui erat ⁊ qui eſt ⁊ quiventurus ē. Et cuꝫ darent illa animalia gloriā ⁊ honorem ⁊ benedictioneꝫ ſedenti ſuper thronū viuēti in ſecula ſeculoꝝ: ꝓcidebant vigintiquatuor ſemores ante ſedentem in throno ⁊ adorabant viuētem in ſecula ſeculoꝝ ⁊ mittebātcoronas ſuas ante thronū dicentes. Signꝰ es domine deus noſteꝫaccipere gloriā ⁊ honoreꝫ et virtutem. qͥa tu creaſti omnia ⁊ ꝓpt̓ voluntatē tuam erant ⁊ creata ſunt.T vidi in dextera ¶ Ca. v.ſedentis ſupra thronū librūſcriptū intus ⁊ foris ſignatū ſigiſlis ſeptē. Et vidi angelū forteꝫ etpredicantē voce magna Cuis eſtdignus aperire libꝝ ⁊ ſoluere ſigͣcula eius. Et nemo poterat neqꝫ īcelo neqꝫ in terra neqꝫ ſb̓tus t̓raꝫaꝑire libꝝ neqꝫ reſpicere illum. Etego flebaꝫ multū. quoniaꝫ nemodignus inuentus eſt aꝑire librūnec videre eū. Et vnuſ de ſemoribꝫdixit mͥ. Ne fleueris. Ecce vicit leode tribū iuda radix dauid aꝑirelibrū ⁊ ſoluere ſeptem ſignaculaeiꝰ. Et vidi ⁊ ecce ī medio throni⁊ quatuor animaliū ⁊ ī medio ſemorū agnū ſtantē tanꝙͣ occiſumhabētem cornua ſepteꝫ ⁊ oculosſeptē qui ſunt ſepteꝫ ſpūs dei miſſi in oēm terrā. Et venit ⁊ accepitde dextera ſedentiſ in thronō libꝝEt cū aꝑuiſſꝫ libꝝ qͣtuor animaliaet vigitiquatuor ſeniores cecider̄t