Hic eſt antixp̄us qui negat pr̄eꝫet filiū. Oīs qͥ negat filiū nec pr̄eꝫhabet. qͥ ꝯfitet̉ filiū ⁊ patrē habꝫVos qd̓ audiſtis ab initio in vobis ꝑmaneat. qͥa ſi in vob̓ ꝑmāſerit qd̓ audiſtis ab initio ⁊ vos infilio ⁊ patre manebitiſ Et hec eſtrepromiſſio qua ipſe pollicitus enobis vitā eternā. Hec ſcripſi vobis de hijs qͥ ſeducūt vos. Et vosvnctione quam accepiſtis ab eomaneat ī vob̓. Et nō neceſſe habetis ut aliquis doceat vos. ſꝫ ſicutvnctio eius docet vos de oībꝰ. Etveꝝ eſt ⁊ nō eſt mendatiū. Et ſic̄docuit vos: manēte in eo. Et nuncfilioli manēte in eo ut cū apparuexit habeamꝰ fidutiā ⁊ nō cōfūdamur ab eo in aduētu eiꝰ. Si ſcitiſqm̄ iuſtus ē. ſcitote qm̄ ⁊ oīs quifac̄ iuſtitiā ex ipō natꝰ ē. ¶ Ca. iij.Idēte qualē cai̓tatē dedit nōbis pat̓: ut filij dei noīemur⁊ ſimꝰ. Propt̓ hoc mūdus nō nōuit nos. qꝛ nō nouit eū. Cariſſi minūc filij dei ſumus ⁊ nondū apparuit qͦd erimꝰ. Scimꝰ qm̄ cū apparuerit ſimiles ei eximꝰ. qm̄ videbimꝰ euꝫ ſicuti eſt. Et oīs qui habethanc ſpeꝫ in eo. ſāctificat ſe ſicut⁊ ille ſanctꝰ eſt. Oīs qui facit peccatū ⁊ iniqͥtateꝫ facit. Et peccatū ēinquitas. Et ſcitis qꝛ ille apparuitut peccata tolleret ⁊ peccatū in eonō eſt. Oīs qui in eo manet nonpeccat. Et oīs qui peccat nō videteū. nec ꝯgnouit eū. Filioli: nemovos ſeducat. Qui facit iuſtitiā iuſtus eſt. ſicut et ille iuſtꝰ eſt. Quifacit peccatū ex dyabolo ē. qm̄ abinitio dyabolus peccat. In hoc apparuit filiꝰ dei: ut diſſoluat operā¶ Eplā Io. apl̓ī pª.82 gdyaboli. oīs qui natuſ ē ex d̓o petcatū nō facit. qm̄ ſeme ip̄ius ī eomanet ⁊ nō pōt peccare. qm̄ ex donatus eſt. In hoc manifeſti ſūt filij dei ⁊ filij dyaboli. Oīs qͥ nō ē iuſtꝰ nō ē ex d̓̓ ⁊ qui nō diligit fratre ſuū. Rmͣ hec ē annutiacō quaꝫaudiſtis ab imitio ut diligamusalterutꝝ Nō ſicut cayn q̄ ex maligno erat ⁊ occidit frēm ſuum. Etꝓpt̓ qͥd occidit eūc Qm̄ oꝑa eiusmaligna erant. frīs aūt eiꝰ iuſtaNolite mirari frēs ſi odit vos mudus. Nos ſcimꝰ qm̄ trāſlati ſumꝰde morte ad vitaꝫ. qm̄ diligimusfrēs. Qui nō diligit: manet ī morte. Oīs qͥ odit frem ſuū homicidaeſt. Et ſcitis qm̄ oīs homicida nōhabet vitā eternā in ſe manentēIn hoc ꝯgnouimꝰ cai̓tatē dei. qm̄ille amaꝫ ſuā ꝓ nob̓ poſuit ⁊ nosdebemꝰ ꝓ fratribꝰ am̄as ponere.Qui habueī̓t ſubſtātiā huiꝰ mudi ⁊ viderit fratrē ſuū neceſſitateꝫhabere et clauſerit viſcera ſua abeo: quo caritas dei manet ī eo. 5 Filioli mei: nō diligamꝰ verbo neqꝫlingua. ſꝫ opere ⁊ veritate. In hoccognoſcimꝰ qm̄ ex veritate ſumꝰet in ꝯſpectu eiꝰ ſuadebimꝰ cordanoſtra. Rm̄ ſi reprehēdei̓t nos cornō ſtꝝ: maior ē deꝰ corde noſtro ⁊nouit oīa. Cariſſim ſi cor noſtrūnō rep̄henderit nos fidutiā habemꝰ ad deū ⁊ quicqͥd petierimꝰ accipiemꝰ ab eo qm̄ mādata eiꝰ cūſtodimꝰ ⁊ ea q̄ ſūt placita coraꝫeo facimꝰ. Et hoc eſt mādatū eiꝰut credamꝰ ī noīe filij eiꝰ ih̓u xp̄i⁊ diligamus alterutꝝ ſicut deditmandatū nob̓. Et qͥ ẜuat mādataeius in illo manet ⁊ ip̄e in eo ⁊ in