30 6.⁊ factus eſt numerꝰ eoꝝ qnͥqꝫ milia. Factū ē autē in craſtinū ut cōgregarent̉ pnͥcipeſ eoꝝ ⁊ ſeniores⁊ ſcribe in ihrl̓m ⁊ annas pnͥcepſſacerdotuꝫ ⁊ cayphas ⁊ ioh̓es etalexāder ⁊ quotqͦt erat degenereſacerdotali. Et ſtatuētes eos ī medio int̓rogabat. In qua v̓tute a̓in qͦ noīe feciſtis hoc voſ. ¶ Tūc repletus ſpūſancto petruſ dixit adeos. Pnͥcipes ppl̓i ⁊ ſeīores ſi noshodie iudicamur ī bn̄facto hoīsinfirmi in quo iſte ſaluꝰ factus enotū ſit oībꝰ vob̓ et oī plebi iſrl̓qꝛ ī noīe dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i nazaremque vos crucifixiſtis que deus ſuſcitauit a mortuis? ī hͦ iſte aſtatcorā vobis ſanus. Hic eſt lapis q̄reprobatus ē avobis edificātibꝫqui factuſ ē in caput anguli ⁊ nōe ī alio aliqͦ ſalꝰ Nec em̄ aliud nomen eſt ſub celo datū hoībꝰ in qͦoporteat nos ſaluos fieri. Videntes aūt petri ꝯſtantiā ⁊ ioh̓is ꝯꝑto ꝙ hoīes eēnt ſine litteis ⁊ ydeote amirabant̉ ⁊ ꝯgnoſcebāt eosqm̄ cū ih̓u fuerāt. Hoīem qͦꝫ vidētes ſtantē cū eis qui curatus fuerat nihil potea̓t ꝯtradicere. Iuſſerūt aūt eos foras extra cōciliū ſecedere ⁊ ꝯferebant ad inuiceꝫ dicētes. Quid fatiemꝰ homībꝰ iſtis.m̄quideꝫ notū ſignū factū eſt ꝑeos oībꝰ habitantibꝫ ihrl̓m. Mainfeſtū eſt et nō poſſumꝰ negareSed ne ampliꝰ diuulget̉ in ppl̓mꝯminemur eis ne vltra loquant̉in noīe hoc vlli hominū. Et vocantes eos denutiauerūt ne oīno loquerent̉ neqꝫ docerent in noīe iheſu. Petrus vero ⁊ ioh̓es rn̄denteſdixerūt ad eos. Si iuſtuꝫ eſt in cō¶ Actuū Aplō..ſpectu dei vos potius audire ꝙͣ deūiudicate. Nō eī poſſumꝰ quē vidimꝰ ⁊ audiuimꝰ nō loqui. At illiꝯminantes dimiſerūt eos nō īuenientes qūo punirēt eos ꝓpt̓ populū. qꝛ oēs clarificabāt id qd̓ factū erat in eo qd̓ acciderat. Annorū em̄ erat ampliꝰ qͣdragnita hōī quo factū fuerāt ſignū iſtud ſanitatis. dimiſſi auteꝫ venerūt adſuos ⁊ annūtiauerūt eis qͣn̄ta adeos pn̓cipes ſacerdotū ⁊ ſemoresdixiſſent. Qui cuꝫ audiſſent vnaminit̓ leuauerūt vocē ad deū ⁊ dixerūt. Sn̄e tu qͥ feciſti celū ⁊ t̓rammare ⁊ oma que in eis ſūt qͥ ſpirituſancto ꝑ os pr̄is noſtri dauidipueri tui dixiſti. quae̓ fremuerūtgentes ⁊ populi meditati ſūt inania. aſtiter̄t reges terre ⁊ pn̓cipesꝯuenertī viiū adu̓ſus dn̄ꝫ ⁊ adu̓ſus xp̄m eiꝰ. ꝯuenert em̄ vere in ciuitate iſta adu̓ſus ſanctupueruꝫtuū ih̓m que vnxiſti herodeſ ⁊ potius pylatus cū gentibꝰ ⁊ popul̓iſrahel: facere que manꝰ tua ⁊ cōſiliū tuū decreuer̄t fiei̓. Et nūc dn̄ereſpice in minas eoꝝ et da ſeruistuis cū oī fidutiā loqui verbū tuūī eo ꝙ manu tuā extendas ad ſanitates ⁊ ſignā ⁊ ꝓdigia fieri penomē ſācti filij tui ih̓u. Et cū oraſſent motus eſt locus in quo erātcōgregati ⁊ rēpleti ſūt oēs ſpūſancto ⁊ loquebant̉ verbū dei cum fidutia. Multitudinis aūt credētiūea̓t cor vnū et ama vna. nec quiſꝙ eoꝝ que poſſidebat aliqͥd ſuuꝫeē dicebat. ſꝫ erat illis om̄a cōmunia. Et virtute magna reddebantapl̓i teſtimoniū reſurrectōnis iheſu xp̄i dn̄i noſtri ⁊ gratia magna