nonā. Et quidā vir qui erat claudus ex vtero mr̄is ſue bauilabatur queꝫ ponebant quotidie adportā templi que dicit̉ ſpecōſa: utpeteret elemoſinā ab introeūtibꝫī templū. Is cū vidiſſet petꝝ ⁊ iōhannē: incipiētes introire in templū: rogabat ut elemoſinā acciperet. Intuens aūt euꝫ petrus cū iohanne dixit. Reſpice i nos. At ille intendebat in eos: ſperās ſe aliquid acceptuꝝ ab eis. Petrus atdixit. Argentū ⁊ auꝝ non ē mihiqd̓ aūt hēo hoc tibi do. In nomīeih̓u xp̄i nazarem ſurge ⁊ ambulaEt apprehēſa manū eiꝰ dextera alleuauit eū ⁊ ꝓtinꝰ ꝯſolidati ſuntbaſes eiꝰ ⁊ plante. Et exiliens ſtetit ⁊ ambulabat ⁊ intrauit cū ill̓in templū: ambulans ⁊ exiliens⁊ laudās deū. Et vidit oīs ppl̓useū ambulantē ⁊ laudantē deum.Cognoſcebāt aūt illū. qm̄ ip̄e ea̓tqͣ ad elemoſinā ſedebat ad ſpetioſā portaꝫ templi. Et īpleti ſunt ſtupore ⁊ extaſi: in eo qd̓ ꝯtigerat illiCū tenerent aūt petꝝ ⁊ iohānemcucurrit oīs ppl̓us ad eos ad porticuꝫ que appellat̉ ſalomonis ſtupentes. Vidēs aūt petrꝰ: rn̄dit adppl̓m Viri iſrahelite qͥd miraminiin hoc aut nos qͥd intuemini: qͣſinra virtute aut pietate fecerimuſhūc ambulare. deus abraha ⁊deus yſaac ⁊ deus iacob deꝰ pr̄mnoſtroꝝ glorificauit filiū ſuū iheſū quē vos quidē tr̄didiſtis et negaſtis an̄ fatiē pilati iudicante nlo dimitti. Vos aūt ſāctū ⁊ iuſtūnegaſtis ⁊ petiſtis viꝝ homicidādonari vob̓. aucͣtore vero vite īterfeciſtis Quē deus ſuſcitauit a mortuis cuiꝰ nos teſtes ſumꝰ ⁊ in fidenoīs eiꝰ hūc quem vos videtis ⁊noſtis cōfirmauit nomen eiꝰ ⁊ fides que ꝑ eū eſt dedit integraꝫ ſanitateꝫ iſtā in ꝯſpectu omniū vr̄mEt nūc frēs ſcio qꝛ ꝑ ignorantiaꝫfeciſtis ſicut ⁊ pͥncipes veſtri. deꝰaūt qͥ prenūtiauit ꝑ os oīm ꝓphetaꝝ pati xp̄m ſuuꝫ: īpleuit ſic. Denitemii igit̉ ⁊ cōu̓timini ut deleātur peccata vrā: ut cuꝫ venerint tēporā refrigerij a ꝯſpectu dn̄i et miſerit eū qui p̄dicatus eſt vob̓ ih̓ꝫxp̄m que oportet qͥdeꝫ celū reciꝑevſqꝫ in tꝑa r̓ſtitucōis oīm que locutus ē deus ꝑ os ſcōꝝ fuorū a ſeculo ꝓph̓aꝝ Aoyſes quidē dixit.qm̄ ꝓph̓aꝫ fuſcitabit vob̓ dn̄s deꝰveſter de fratribꝰ vr̄is: tāꝙͣ meipſuꝫ audietis iuxͣ oīa q̄cunqꝫ locutus fuerit vob̓. Exit aūt: oīs aīa q̄nō audierit ꝓph̓am illū ext̓minabit̓ de plebe. Et oēs ꝓph̓e a ſamuhel ⁊ deinceps qͥ locuti ſūt annuntiauerūt dies iſtos. Vos eſtis filij ꝓph̓aꝝ ⁊ teſtamēti qd̓ diſpoſuit deus ad pr̄es noſtros dices adabrahā. Et in ſemine tuo bn̄dicētur oēs familie terre. Vob̓ pͥmuꝫdeus ſuſcitanſ filiū ſuū miſit eū benedicēteꝫ vob̓: ut ꝯuertat ſe vnꝰquiſqꝫ a neqͥtia ſua. ¶ Ca. iiij.Oquentibus auteꝫ illis adpopulū. ſuperuenerūt ſacerdotes ⁊ magiſtratus templi et ſaducei: dolētes ꝙ docerent populūet annūtiarent in ih̓m reſurrectionem ex mortuis ⁊ iniecerūt in eoſmanus ⁊ poſuerunt eos in cuſtodia in craſtinum. frat auteꝫ iamveſpera. Multi autem eorum quiaudierant verbum crediderunt