¶ Ropt̓ qd̓ nō ſuſtinētes amplius: placuit nob̓ remanere athenis ſol̓ ⁊ miſimus thimotheū fratre noſtꝝ ⁊ miniſtrū dei īeuangelio xp̄i ad ꝯfirmados voſ⁊ exhortādos ꝓ fide vrā: ut nemomoueat̉ in tribulacōibꝰ iſtis. Ipſi em̄ ſcitis ꝙ in hoc poſiti ſumusNā ⁊ cū apud vos eemus p̄dicebamus vob̓ paſſuros nos tribulacōes: ſicut ⁊ factū ē ⁊ ſcitis. Propterea ⁊ ego ampliꝰ nō ſuſtinesmiſi ad ꝯgnoſcendā fidē veſtraꝫne forte teptauei̓t vos is qͥ tēptat⁊ inanis fiat labor noſter. nūc atveniente thimotheo ad nos a vobis ⁊ annūtiate nobis fidē et caritateꝫ veſtra ⁊ qꝛ memoriaꝫ noſtrihētis bonā: ſemꝑ deſiderātes nosvidere: ſicut ⁊ nos qͦꝫ vos. ideo ꝯſolati ſumꝰ fratres in vobis in oī neceſſitate ⁊ tribulacone nr̄a ꝑ fidēveſtrā. qm̄ nūc viuimꝰ: ſi vos ſtatis in dn̄o. Qua em̄ graꝝactionēpoſſumꝰ deo retribuere ꝓ vobis īomni gaudio quo gaudemꝰ ꝓpt̓vos an deum noſtꝝ: nocte ac dieabudantiꝰ orantes ut videamuſfatie veſtra ⁊ ꝯpleamꝰ ea q̄ deſūtfidei vr̄e. Ip̄e aūt deꝰ ⁊ pat̓ noſter⁊ dn̄s ih̓us xp̄us dirigāat viā nōſtrā ad vos. Vos aūt dn̄s multiplicet ⁊ abudare fatiat caritateꝫvr̄aꝫ in inuicē et in oēs: quem admodū ⁊ nos in vob̓ ad ꝯfirmandā corda vrā ſine q̄rela in ſāctitate an̄ deū ⁊ patre noſtrū in aduētu dn̄i noſtri ih̓u xp̄i cū omnibꝰſanctis eius amen. ¶ Ca. iiij.a obſecramꝰ in dn̄o ih̓u: utEcetero gͦ frēs rogamuſ vosquēadmodū accepiſtis a nobisqūo oporteat vos ābulare ⁊ placere deo ſicut ⁊ ambulatiſ ut abūdetis magis. S̓citis em̄ que precepta dederim vob̓ ꝑ dn̄m ih̓m. Heceſt aūt voluntas dei ſanctificatioveſtra ut abſtineatis vos a fornicatione ut ſciat vnuſquiſqꝫ vr̄mvas ſuū poſſidere in ſanctificacōe⁊ honore: nō ī paſſione deſiderij ſicut ⁊ gētes q̄ ignorāt deum. Et neqͥs ſuꝑgrediat̉ neqꝫ circūueniat īnegotio frēm ſuū. qm̄ vindex eſtdn̄s de hijs oībꝰ ſicut p̄diximusvobis ⁊ teſtificati ſumus. Nō em̄vocauit nos deus in immūditiaꝫ.ſꝫ in ſanctificacōnē. Itaqꝫ qui hecſpernit non hoīem ſꝑnit. ſed deū qͥetiā dedit ſpm̄ ſuū ſāctū in nobisDe caritate aut frat̓nitatis nō neceſſe habuimꝰ ſcribere vobis. Ip̄em̄ vos a deo didiciſtis ut diligatis inuicē. Etem̄ illud facitis ī oēsfrēs in vniu̓ſa macedoma. Rogamꝰ aūt vos frēs ut abūdetis magis ⁊ oꝑaꝫ detis ut qͣeti ſitis ⁊ utveſtꝝ negotiū agatis ⁊ operemīmanibꝰ vr̄is ſic̄ p̄cepimꝰ vob̓ ⁊ uthoneſte ambuletis ad eoſ qͥ forisſūt ⁊ nulliꝰ aliqͥd deſideretis. Nolumꝰ aut vos ignorae̓ frēs de dormientibꝰ: ut nō ꝯtriſtemini ſicut⁊ ceteri qui ſpē nō hn̄t. Si em̄ credimꝰ ꝙ ih̓us mortuꝰ ē et reſurrexit ita ⁊ deꝰ eos qͥ dormierūt ꝑ iheſum adducet cum eo. Hoc enimvobis dicimus in verbo domini.quia nos qui viuimꝰ qui reſiduiſumus in aduentu domini nō preueniemꝰ eos qui dormierūt. Cm̄ip̄e dn̄s in uuſſu et ī voce archāgeli ⁊ ī tuba dei deſcēdet de celo ⁊ mortui qui in xp̄o ſūt reſurgent primi