.29 2Sciētes fratres dilecti a do electōnem veſtraꝫ. qꝛ euāgeliū nr̄m nōfuit ad vos in ẜmone tm̄ ſed ⁊ invirtute ⁊ in ſpūſancto ⁊ in plenitudine multa. ſicut ſcitis qͣles fueximꝰ in vobis ꝓpt̓ vos. Et vos īmitatores noſtri facti eſtis ⁊ dn̄i. excipiētes verbū in tribulacōe multa cū gaudio ſpūſſancti. ita ut facti ſitis forma oībuſ credentibꝰ inmacedomā ⁊ in achaya. A vobisem̄ diffamatus eſt ſermo dn̄i nōſolū in macedonia ⁊ in achaya. ſꝫin omī loco fides vr̄a que eſt addeū ꝓfecta eſt. ita ut nō ſit nobisneceſſe quicꝙͣ loqͥ Ip̄i em̄ de nob̓annūtiant qualē introitu habueximꝰ ad vos ⁊ qūō ꝯuerſi eſtisad deū a ſimulacris ſeruire deo viuo ⁊ vero ⁊ expectare filiū eius decelis quē ſuſcitauit ex mortuis iheſū qui eripuit nos ab ira vētura.Am ipſi ſcitis fra ¶ Ca. ij.tres introitu noſtꝝ ad vosqͥa nō inanis fuit. ſꝫ an̄ paſſimultā ⁊ ꝯtumelijs affecti ſicut ſcitis īphilippis. fidutiā habuimꝰ in donoſtro loqui ad vos euangeliuꝫdei in multa ſollicitudine. Exhortatio em̄ nr̄a nō de errore neqꝫ de immūditia neqꝫ in dolo. ſꝫ ſicut ꝓbati ſumꝰ a deo ut crederet̉ nob̓ euāgeliū ita loqͥmur. nō quaſi hoībꝫplacētes. ſꝫ do qui ꝓbat corda nōſtrͣ. Neqꝫ em̄ aliqn̄ fuimꝰ in ẜmone adulacōnis ſicut ſcitis. neqꝫ inoccaſiōe auaritie deꝰ teſtis e. necquerētes ab hōinibꝰ gloriā neqꝫa vob̓ neqꝫ ab alijs cū poſſemꝰ vobis oneri eē ut xp̄i apl̓i. Sed factiſumꝰ ꝑuuli in medio veſtrū tāꝙͣſi nutrix foueat filios ſuoſ. ita de¶ A Feſſalomicēſes. p.fiderantes vos cupideꝫ volebamꝰtradere vob̓ nōſolū euangeliū deiſꝫ etiā aīas noſtras. qm̄ cariſſiminob̓ facti eſtis. Aemores eī eſtisfratres laboris nr̄i ⁊ fatigationis.nocte ⁊ die oꝑantes ne que vrngͣuaremꝰ. p̄dicauimꝰ in vob̓ euageliū dei. Vos teſtes eſtis ⁊ deusꝙͣ ſācte ⁊ iuſte ⁊ ſine querela vobis qui credidiſtiſ fuimꝰ ſicut ſcitis. qualit̓ vnūqueqꝫ veſtꝝ ſicutpat̓ filios ſuos deprecātes vos etꝯſolantes. teſtificati ſumꝰ ut amibularetis digne d̓ qui vouit voſin ſuū regnū ⁊ gloriā. Ideo ⁊ nosgrās agimꝰ d̓ ſine int̓miſſione.qm̄ cū accepiſſetis a nob̓ verbuꝫauditus dei. accepiſtis illud nonut verbū hominū ſꝫ ſicut eſt vereverbū dei qui oꝑat̉ in vobis qͥ credidiſtis. Vos ei mmitatores factieſtis fratres eccīaꝝ dei que ſūt iniudea ī xpo ih̓u. qꝛ eadē paſſi eſtiſ⁊ vos a ꝯtribulibꝰ vr̄is ſicut ⁊ ipſi a iudeiſ qͥ ⁊ dn̄m occiderūt ih̓m⁊ ꝓph̓as ⁊ nos ꝑſecuti ſūt ⁊ dd n̄placent ⁊ oībꝰ hominibꝰ adu̓ſātur. ꝓhibentes getibꝰ loqͥ ut ſalue fiant. ut impleat pctā ſuā ſēꝑ.Preuenit irā dei ſuꝑ illos vſqꝫ infinē. Nos auteꝫ fratres deſolati avobis ad tēpꝰ ore aſpectu nō corde. abūdātius feſtinauimꝰ fatieꝫveſtrā videre cū multo deſiderio.qm̄ voluimꝰ venire ad vos. egoquideꝫ paulꝰ ⁊ ſenel ⁊ iteꝝ. ſꝫ mipediuit nos ſathanas Que ē em̄noſtra ſpes aūt gaudiū aut corona glorie. Nōne vos an̄ dn̄m nōſtꝝ ih̓m xp̄m eſtis ī aduētu eiꝰ.Vos enim eſtis gloriā noſtra etgaudiū. ¶ Capitulū. iij.