26 4Nā hanc ſe ꝓficiſcenteꝫ iheroſolimā ſcripſiſſe teſtat̉ cū cornithioſ⁊ alios iaꝫ an̄ ut miniſteriū qd̓ ſecū portaturus erat colligerent litteris adhortatus ſit. Sꝫ inde intelligi quidā volunt ita oēs epiſtolas ordinatas ut pͥmā ponereturꝙͣuis poſterior fuerit deſtinataut ꝑ ſingulas epl̓as grādibꝰ adꝑfectiora veīret̉. Romanorū nāqꝫpleriqꝫ tā rudes erant ut nō intelligerent dei ſe gra ⁊ n̄ ſuis meritiſeē ſaluatoſ ⁊ ob hoc duo inter ſeppl̓i ꝯflictarent. Idcirco illos indigere aſſei̓t corrigi: vitiā gentilitatis pͣora cōmemorās. Corinthijſaūt iam dicit ſciētie grām eē ꝯceſſam ⁊ nō tam oēs increpatꝙͣ curpeccates nō increpauer̄t rep̄hendit ſicut ait. Audit̉ int̓ vos fornicatio. Et iteꝝ. Congregatis vobiscū meo ſpū tr̄dere huiuſmodi ſathane. In ſcd̓a vero laudāt̉ ⁊ utmagis ac magiˢ ꝓfitiāt ꝯmonēt̉Galathe vero iaꝫ nulliꝰ criminisarguūt̉ nͥ hoc tm̄ ꝙ callidiſſimispſeudo apl̓is credider̄t. Epheſij ſane nulla rep̄henſiōe ſꝫ multa laude ſunt digni. qꝛ fidē apl̓icā ſeruauerūt. Ohilipeſes etiā multo magis collaudant̉ qui nec audie̓ qͦdem falſos apl̓os voluer̄t. Theſſalonicenſes nihilominꝰ in duabꝰ epl̓is on laude ꝓſequit̉ eo ꝙnōſolū fideꝫ incōcuſſam ſeruauexint veritatis. ſꝫ etiā in ꝑſecutionēciuiū fuerint ꝯſtantes inuēti. Coloſēſes aūt tales erant ut cuꝫ abapl̓o viſi corꝑaliter nō fuiſſent.hac laude digni haberēt̉. Et ſi corpoe̓ inqͥt abſens ſū. ſꝫ ſpū vobiſcūſū gaudēs ⁊ videns ordinē veſtꝝ¶ Plogus. In ex Paulide hebreis vero qͥd dicendū ē qͦꝝtheſſalonicēſes qͥ plurimū laudiati ſūt. imitatores facti eē dicūtur.Sicut ip̄e ait. Et vos fratres imitatores facti eſtiſ eccīaꝝ dei que ſūtī iudea. eadē em̄ paſſi eſtiſ ⁊ vos aꝯtribulibꝰ veſtris q̄ ⁊ illi a iudeiſApud ipſoſqͦꝫ hebreos eadē ꝯmēmorat dicens. Nā ⁊ vinctis ꝯpaſſi eſtis ⁊ rapinā bonoꝝ veſtroruꝫcū gaudio ſuſcepiſtiſ ꝯgnoſcēteſvos hr̄e meliorē ⁊ manētē ſb̓aꝫ.¶ Explicit ꝓlogus gn̓al̓ in oēsepl̓as. Incipit ꝓlogꝰ ſpālisin ep̄iam ad Romanos.Omani ſunt qͥ ex iudeis ⁊ gentibꝰ crediderūt. Hij ſuꝑba cōtencōne volebāt ſealterutꝝ ſupponereNā iudei dicebant. Nos ſumꝰ populꝰ dei qͦs ab initio dilexit et vouit. nos circūciſi ex gn̓e abrahaꝫſancta deſcēdimꝰ ex ſtirpe ⁊ notꝰretro apud iudeā tm̄ deuſ Nos deegipto ſignis dei ⁊ virtutibꝰ liberati mare ſiccō p̄trāſiuimꝰ pede cūinimicos noſtros grauiſſim fluctus īuoluerēt. Nob̓ pluit manadn̄s ī deẜto ⁊ quaſi filijs ſuis celeſte ꝑabulū miniſtrauit. Nos dienoctuqꝫ ī colūna nubis igniſqꝫ p̄ceſſit ut nob̓ in inuio īter on̄deretAtqꝫ ut ceterā eiꝰ circa nos immēſa bn̄fitia taceamꝰ. nos ſoli dignifuimꝰ dei legē acciꝑe ⁊ vocē dei loquentis audire. eiuſqꝫ ꝯgnoſcerevoluntatē In qͣ lege nob̓ ꝓmiſſuꝫeſt xp̄s. Ad qͦs etiā ipē ſe veniſſeteſtatus eſt dicēs. nō veni niſi ad