in cena ſuꝑ pectus eiꝰ et dixit. dn̄equis eſt qui tradet te Hūc gͦ cumvidiſſet petrus: dicit ih̓u. dn̄e: h̓aūt quid. Dicit ei ih̓us. Sic eumvolo manere: donec veniaꝫ. Quidad te? Tu me ſequere. Exiuit e̓goſermo iſte int̓ fratres. qꝛ diſcipulus ille nō morit̉. Et non dixit iheſus non morit̉. ſed ſic eū volo maniere donecveniā: quid ad te. Hicē diſcipulus ille qui teſtimoniuꝫꝑhibet de hijs ⁊ ſcripſit hec. Et ſcimꝰ: quia verū eſt teſtimoniū eiꝰ.Sunt autē ⁊ alia multa que fecitih̓us que ſi ſcribant̓ per ſingulanec ip̄m arbitror mundū caperepoſſe eos qui ſcribendi ſūt libroſ.¶ Explicit euāgeliū ſcd̓m Iohāne. Incipit p̄fatio ſci Iheronimi in oēs epl̓as ſci Pauli.Rimū querit̉: qͣre poſteuangelia q̄ ſupplemetū legis ſūt ⁊ in quibꝰnob̓ exēpla et p̄ceptaviuendi pleniſſime digeſta ſuntvoluerit apl̓us has epl̓as ad ſingulas eccīas deſtinae. Hac autcauſa factū videt̉: ut ſcilicet initianaſcētis ecc̄īe nouis cauſiſ exiſtētibꝰ p̄ueniret ⁊ ut pn̄tiā atqꝫ oriētia reſecaret vitiā et poſt futurasexcluderet q̄ſtiōes exēplo ꝓph̓aꝝqͥ poſt editaꝫ lege moyſi in qͣ oīadei mandata legebant̉. nihilominꝰ tn̄ doctrina ſua rediuiua ſemꝑpopuli ꝯpreſſere peccata ⁊ ꝓpt̓ exēplū viuendi libros ad noſtrametiā memoriā tranſmiſerūt. deinde querit̉: cur nō amplius ꝙͣ deceepiſtolas ad eccīaſ ſcripſei̓t. Decem ſunt em̄ cū ea que dicit̉ ad hebreos. naꝫ relique quatuor ad diſcipulos ſpetialit̓ ſūt porrecte. Vton̄deret nouū nō diſcrepare a veteri teſtamento ⁊ ſe ꝯtra legē nōfacere moyſi. ad numeꝝ primoꝝdecalogi mandatorū ſuas epl̓asdeſtinauit ⁊ quot ille preceptis apharaone inſtituit libea̓tos: totidē epl̓is a dyaboli ⁊ ydolatrie ſeruitute edocet acquiſitoſ. Nā ⁊ duas tabulas lapideaſ: duoꝝ teſtamētorū figurā habuiſſe: viri eruditiſſimi tradiderunt. Epiſtolā ſane que ad hebreos ſcribit̉ quidāpauli nō eē affirmant eo ꝙ nonſit eiuſ nomīe titulata ⁊ ꝓpter ſermonis ſtiliqꝫ diſtātiaꝫ. ſꝫ aut barnabe iuxta tertullianum aūt luceiuxta quoſdā vel certe clementiſdiſcipuli apl̓oꝝ ⁊ epiſcopi romane eccīe poſt apoſtolos ordinati.Quibus reſpondendū ē. ſi ꝓptereapauli nō erit qͥa eiꝰ nō habet nomē: ergo nec alicuius erit. qꝛ nulliꝰ nomne titulat̉. Qd̓ ſi inconueniens abſurdūqꝫ eſt: ip̄iꝰ magiseē credēda ē que tāto doctrine ſuefulget eloquio. Sed qm̄ apud hebreorū eccīas qͣſi deſtructor legisfalſa ſuſpitione habebat̉: voluittacito nomine de figuris legis etveritate criſti reddere ratiōem: neodiū nominis fronte prelati: vtilitatē excluderet lectionis. Nō eſtſanemiꝝ ſi eloquentior videat̉ inꝓprio ideſt hebreo ꝙͣ in ꝑ egrinoideſt in greco: quo cetere epiſtole ſūt ſcripte ſermone. Aouēt etiam quoſdam quare romanoruꝫepiſtola in primo ſit poſita: cū eūnō pͥmo ſcriptā ratio manifeſtet