.26 1de mūdo nō ſunt ſicut ⁊ ego nonſū de mūdo. Sanctifica eos in veritate. Sermo tuꝰ veritas eſt. Sicuttu me miſiſti in mundū ⁊ ego miſi eos in mūdū. Et ꝓ eis ego ſāctifico meip̄m ut ſint ⁊ ip̄i ſāctificatin veritate Nō ꝓ eis aūt rogo tm̄ſꝫ ⁊ ꝓ eiſ qui credituri ſūt ꝑ verbūeorū ī me ut oēs vnū ſint ſicut tupat̓ in me ⁊ ego ī te ut ⁊ ip̄i in nōbis vnū ſint ut credat mundusqꝛ tu me miſiſti. Et ego claritatemquam tu dediſti in dedi eis ut ſintvnū ſicut ⁊ nos vnū ſumꝰ. Ego īeis ⁊ tu in me ut ſint cōſūmati invnū ⁊ ꝯgnoſcat mundꝰ qꝛ tu memiſiſti ⁊ dilexiſti eos ſicut ⁊ me dilexiſti. Pater quos dediſtiin volout vbi ſū ego ⁊ illi ſint mecū ut videant clai̓tatē mea quā dediſti mͥqꝛ dilexiſti me an̄ ꝯſtitucō em̄ mūdi. Pat̓ iuſte. mūduſ te nō ꝯgnouit. Ego at te ꝯgnoui ⁊ hij ꝯgnouerūt qꝛ tu me miſiſti. Et notuꝫ feci eiſ nomē tuū ⁊ notū fatīa ut dilectio quā dilexiſti me in ipſis ſit⁊ ego in ipſis. ¶ Ca. xviij.Ec cū dixiſſet ih̓us. egreſſusPeſt cū diſcipulis ſuis transtorrentē cedron vbi erat ortus inquē introiuit ip̄e ⁊ diſcipuli eiusSciebat auteꝫ ⁊ iudas qui tradebat eū locū. quia frequent̓ ih̓usꝯuenerat illuc cum diſcipul̓ ſuisIudas gͦ cū accepiſſet cohorteꝫ apotificibꝰ ⁊ phariſeis miniſtrosvenit illuc cū laternis ⁊ facibuſ ⁊armis. Ih̓us itaqꝫ ſciens oma q̄veturā erat ſuꝑ eū. ꝓceſſit ⁊ dixiteis. Quem queritis. Rn̄derunt eiIh̓m nazarenū. dic̄ eis ih̓s. Egoſū. Stabat aūt ⁊ iudas qui tradeMIohānas.bat eū cū ip̄is. Vt gͦ dixit eis egoſū abierūt retrorſuꝫ ⁊ ceciderūt interram. Iteꝝ gͦ interrogauit eosQuē queritis. Illi autē dixeruntIheſū naꝫarenū. Rn̄dit ih̓s. dixivobis qꝛ ego ſū. Si gͦ me queritisfinite hos abire. Vt impleret̉ ſermō queꝫ dixit quia quos dediſtiin nō ꝑdidi ex eis queꝙͣ. Symogͦ petrus habens gladiū eduxiteū ⁊ ꝑcuſſit pontificis ſeruū ⁊ abſcidit eius auriculam dextrā. Ea̓taut nomē ſeruo malchꝰ. Sicit gͦih̓us petro. Mitte gladiū tuuꝫ invaginaꝫ. Calicē quē dedit in pat̓n̄ bibā illū. ? Cohors gͦ ⁊ tribunꝰ⁊ miniſtri iudeoꝝ ꝯprehenderuntih̓m ⁊ ligauerūt eū ⁊ adduxerūteū ad annā pͥmuꝫ. frat em̄ ſocercayphe qͥ ea̓t pontifex anni illiusErat aūt cayphas qui ꝯſiliū dederat iudeiſ qꝛ expedit vnū hominēmori ꝓ ppl̓o. Sequebat̉ aūt iheſūſymon petrus ⁊ alius diſcipuluſdiſcipulꝰ aūt ille erat notus pōtifici ⁊ introiuit cū ih̓u in atriū pofificis. Petrus autem ſtabat adoſtiū foris. Exiuit ergo diſcipulꝰalius qui erat notus potifici ⁊ dixit oſtiarie ⁊ introduxit petꝝ. dicit ergo ancilla oſtiaria. Nūquid⁊ tu ex diſcipulis es hoīs iſtius.dicit ille. Nō ſum. Stabant auteꝫſerui ⁊ miniſtri ad prunas quiafrigus erat ⁊ calefatiebāt ſe. Ea̓taūt cū eis ⁊ petrus ſtanſ ⁊ calefatiens ſe. Pōtifex ergo int̓rogauitih̓m de diſcipul̓ ſuis ⁊ de doctrinaeius. Rn̄dit ei iheſuſ Ego palā locutus ſū mūdo. Ego ſemꝑ docui inſynagoga ⁊ in templo quo oēsiudei ꝯueniūt ⁊ in occulto locutꝰ