eū interrogare ⁊ dixit eis. de hocqueritis int̓ vos qꝛ dixi modicū ⁊nō videbitis me ⁊ iteꝝ modicū ⁊videbitis me. Amen ame dico vobis: qꝛ p̄lorabitis et flebitis vos:mūdus autē gaudebit. Vos aūtꝯtriſtabimini. ſꝫ triſtitia vr̄a vertetur in gaudiū. Mulier cū parittriſtitiā habꝫ. qꝛ venit hora eius.Cū āt peꝑit pueꝝ iā nō meminitpreſſure ꝓpt̓ gaudii. qꝛ natꝰ ē hōin mundū. Et vos igit̉ nūcͣ quideꝫtriſtitiā hētis. Iteꝝ at videbo vos⁊ gaudebit cor veſtꝝ ⁊ gaudiumveſtꝝ nemo tollet a vob̓. Et ī illodie me n̄ rogabitis quicꝙͣ. Amēamen dico vob̓ ſi qͥd petieritis patre in noīe meo dabit vob̓. Vſqꝫmō nō petiſtis quicꝙͣ ī noīe meoPetite ⁊ accipietis ut gaudiū veſtꝝ ſit plenū. Hec in ꝓu̓bijs locutus ſū vobis Venit hora cū iā nōin ꝓu̓bijs loquar vobis. ſꝫ palaꝫde patre ānu̓tiabo vobis. Illo diein noīe meo petetis Et nō dico vobis. qꝛ ego rogabo patrē de vobisIp̄e em̄ pat̓ amat vos qꝛ vos meamaſtis et credidiſtis qꝛ a dd exiui. Exiui a patre ⁊ veniin mundūiteꝝ relinquo mundū ⁊ vado adpr̄em. Dicunt ei diſcipuli eiꝰ. Eccenūc palā loqueris ⁊ ꝓuerbiumnullū dicis. Nūc ſcimꝰ qꝛ ſcis oīa⁊ nō opus eſt tibi ut qͥs te interroget. In hoc credimꝰ: qꝛ a deo exiſti. Rn̄dit eis ih̓us. Aodo creditis.⁊ Ecce venit hora ⁊ īaꝫ venit utdiſꝑgamini vnuſquiſqꝫ in ꝓpria⁊ me ſolū relinqͣtis. Et nō ſū ſolꝰ.qꝛ pater mecū eſt. Hec locutuſ ſūvobis ut in me pacē habeatis. Inmūdo preſſuraꝫ habebitis. ſed cōfidite ego vici mūdū. ¶ Ca. xvij.Ec locutus eſt ih̓us ⁊ ſuble¶Iuatis ocul̓ in celū dixit. Pater venit hoa̓ clarifica filiū tuū utfilius tuꝰ clarificet te. Sic̄ dediſtiei poteſtatē oīs carnis ut ōne qd̓dediſti ei det eis vitā eternā. Heceſt aūt vita eterna: ut ꝯgnoſcātte ſolū veꝝ deū ⁊ quē miſiſti ih̓mxp̄m. Ego te clarificaui ſuꝑ terraꝫopus ꝯſūmaui qd̓ dediſtimͥ ut fatiam. Et nūc clarifica me tu paterapud temetip̄m: claritate quamhabui prius ꝙͣ mūdus eēt apudte. Manifeſtaui nomē tuū hoībꝰquos dediſti mͥ de mūdo Tui erāt⁊ mihi eoſ dediſti ⁊ ſermonē tuūſeruauerūt. Nūc ꝯgnouerūt. qͣaoīa q̄ dediſti mͥ abs te ſunt. Quiaverba que dediſti mͥ dedi eis ⁊ ip̄iacceperūt ⁊ ꝯgnouerūt vere qͥa ate exiui ⁊ crediderūt qꝛ tu me miſiſti. Ego ꝓ eis rogo. Nō ꝓ mundorogo. ſꝫ ꝓ hijs quos dediſti mͥ. qꝛtui ſunt. Et mea oīa tua ſūt ⁊ tuamea ſunt et clarificatus ſū in eis.Et iā nō ſū in mundo et hij in mūdo ſunt ⁊ ego ad te venio. Pat̓ ſācte ſerua eos in noīe tuo quos dediſti mͥ ut ſint vnū ſic̄ ⁊ nos. Cūeēm cū eis: ego ſeruabaꝫ eoſ ī nomine tuo. Quos dediſti mihi egocuſtodiui ⁊ nemo ex eis perijt inſi filiꝰ ꝑ dicōis ut ſcriptura impleatur. Nūc aūt ad te venio ⁊ hec loquor in mūdo ut habeāt gaudiūmeum impletum in ſemetipſis.Ego dedi eis ſermonem tuum etmundus eos odio habuit. quianō ſunt de mūdo ſicut ⁊ ego nō fūde mūdo. Non rogo ut tollas eoſde mūdo. ſꝫ ut ſerues eos a malo.