Et cōuocauit duos de diſcipulisſuis iohānes ⁊ miſit ad iheſuꝫ dicens Tu es qͥ vēturus es. an aliūexpectamꝰ. ? Cū aūt veniſſent adeū viri dixerūt. Iohannes baptiſta miſit nos ad te dicēs. Tu esqͥ vēturus es an aliū expectamꝰ.In ipſa aūt hoa̓ multos curauita languoribꝰ ſuis ⁊ plagis ⁊ ſpiritibus mal̓ ⁊ cecis multis donauitviſū. Et rn̄dēs dixit illis. Eūtes renūciate iohām q̄ audiſtis ⁊ vidiſtis. Quia ceci vident claudi ābulant leproſi mūdātur furdi audiunt mortui reſurgēt. pauꝑes euāgeliſātur ⁊ btūs eſt q̄cunqꝫ nonfuerit ſcandaliſatus in me. Et cūdiſceſſiſſent nūcij iohanis cepitde iohāne dice̓ ad turbas. Quidexiſtis in deſertu videre? Arūdinēvēto agitataꝫ. Sꝫ quid exiſtis videre. Hoīem mollibꝫ veſtimētisindutū.? ecce qͥ in veſte precioſaſūt ⁊ delicijs in domibꝫ regū ſuntSꝫ quid exiſtis videre. ꝓphetā.Vtiqꝫ dico vobis ⁊ plus ꝙͣ ꝓphetam. Hic eſt de quo ſcriptū ē Eccemitto angelū meū an̄ faciē tuamq̄ preꝑabit viā tuā ante te. Dicoem̄ vob̓ maior inter natos mulierum ꝓpheta iohāne baptiſta nemō eſt. Qui aūt minor ē in regnodei maior eſt illo. Et oīs populusaudiēs ⁊ publicani iuſtificauer̄tdeū baptiſati baptiſmo iohānisPhariſei aūt ⁊ legiſperiti. ꝯſiliūdei ſpreuer̄t in ſemetipōs nō baptiſati ab eo. Ait aūt dn̄s. Cui ergō ſimiles dicā hoīes generacōishuius ⁊ cui ſimiles fūt? Similesſūt pueīs ſedētibꝫ in foro ⁊ loquētibus ad inūice ⁊ dicētibꝫ. Canta236 ¶ luouimꝰ vob̓ tibijs ⁊ nō ſaltaſtis lamētauimꝰ ⁊ nō ploraſtis. Veītaūt iohānes baptiſta neqꝫ marducas pane neqꝫ bibēs vinuꝫ etdicitis. demoniū habet Venit filius hoīs māducas ⁊ bibēs ⁊ dicitis. Ecce hō deuorator ⁊ bibensvniū amicus publicanoꝝ ⁊ pccōrum. Et iuſtificata eſt ſapīa. abonibꝫ filijs ſuis. Rogabat aūt illū qͥdā de phariſeis ut manducaret cū illo. Et īgreſſus domū phariſei diſcubuit. Et ecce mulier q̄ea̓t in ciuitate peccatrix ut cognouit ꝙ accubuit in domo phariſeiattulit alabaſtrū vngenti ⁊ ſtāsretro ſecus pedes eiꝰ lacrimis cepit rigare pedes eiꝰ et capillis capitis ſui tergebat ⁊ oſculabaturpedes eiꝰ ⁊ vngēto vngebat Vidēs aūt phariſeꝰ q̄ vouerat eū aitintra ſe dicēs. Hic ſi eſſet ꝓphetaſciret vtiqꝫ que ⁊ qual̓ ē mulierq̄ tangit eū qꝛ peccatrix ē. Et rn̄dēſiheſus dixit ad illū. Symō habeotibi aliqͥd dicere At ille ait. Magiſter dic. Duo debitores erant cuidā feneratori vnꝰ debebat denarios quingetos ⁊ alius qͥnͥquagīta. Nō habētibus illis vnde redderent donauit vtriſqꝫ. Quis ergoeū plus diligit. Et rn̄dens ſymodixit. Eſtimo qꝛ is cui plus donauit At ille dixit ei. Recte iudicaſtiEt ꝯu̓ſus ad mulierē. dixit ſymoni. Vides hanc muliere. Intrͣuiin domū tuā aquam pedibꝫ meisnō dediſti. Hec aūt lacrimis rigauit pedes meos ⁊ capillis ſuis terſit Oſculū mihi nō dediſti hec autē exquo intruit nō ceſſauit oſculari pedes meos Oleo caput meū