Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
235v
Einzelbild herunterladen
 

ſi ſit ſicut magiſter eiꝰ. Quid aūtvides feſtūca in oculo fratris tui.trabeꝫ aūt que ī oculo tuo eſt nōcōſideras. Aut qūo potes dicerefratri tuo: frat̓ ſine eitiaꝫ feſtucaꝫde oculo tuo: ipe in oculo tuo trabem nō vides. cypocrita eice pͥmūtrabeꝫ de oculo tuo ⁊ tūc ꝑſpitiesut educas feſtucam de oculo fratris tui Nō eſt enim arbor boͣ quefacit fructꝰ maloſ: neqꝫ arbor mala fatiēs fructū bonū. Vnaqueqꝫem̄ arbor de fructu ſuo cognoſcit̉.Neqꝫ em̄ de ſpinis colligunt ficus.neqꝫ de rubovindemiant vuā. Bonus hō de bono theſauro cordisſui ꝓfert bonū ⁊ malus hō de malo theſauro ꝓfert malū. Ex abundātia em̄ cordis os loquit̉. Ruidaut vocatis me dn̄e dn̄e ⁊ nō facitis que dico. . Oīs qui veīt ad me⁊ audit ẜmōes meos ⁊ facit eoson̄dam vobis cui ſimil̓ ſit. Simil̓eſt homini edificāti domuꝫ qui fodit in altu ⁊ poſuit fundamentūſupra petrā. Inundacōne autē facta illiſū eſt flumē domui illi ⁊ nōpotuit eaꝫ mouere. Fundata em̄erat ſupra petra. Qui aūt audit ⁊nō facit ſimilis eſt hoī edificantidomū ſuā ſupra terrā ſine fundamento in quā illiſus eſt fluuiꝰ etꝯtinuo cecidit ⁊ facta eſt ruina domus illius magna. Ca. vij.verba ſua in aures plebis īVm auteꝫ impleſſet omniatrauit capharnauꝫ. Centurioniſaūt cuiuſdā ſeruꝰ male hn̄s eratmoriturus qͥ illi erat pretioſus. Etcū audiſſet de ih̓u:miſit ad euꝫ ſeniores iudeoꝝ: rogans eū ut veniret ⁊ ſaluaret ſeruum eius. At illicū veniſſent ad ih̓m rogabāt eūſollicite dicentes ei: qꝛ dignꝰ ē uthoc illi preſtes. diligit em̄ genteꝫnoſtrā: ſynagogā ipſe edificauitnobis. Ih̓us autē ibat cū illis. Etcū iam nō lōge eēt a domo: miſitad eū ceturio amicos dicens. Domine: noli vexari. Nō eī ſū dignꝰut ſub tectū meū intres: ꝓpter qd̓⁊ meip̄m nō ſū dignuꝫ arbitratꝰut venirē ad te. ſed dic verbo ⁊ ſanabit̉ puer meus. Nam ⁊ ego hōſub ptate cōſtitutus: hn̄s ſub memilites ⁊ dico huic vade ⁊ vadit⁊ alij veni ⁊ venit ⁊ ſeruo meo fachoc ⁊ facit. Quo audito ih̓us inratus eſt ⁊ ꝯuerſus ſequentibuſſe turbis dixit. Amen dico vobisnec in iſrl̓ tanta fideꝫ inueni. Et reuerſi qui miſſi fuerāt domū: inuenerūt ſeruū qͥ languerat ſanū. Etfactū eſt deinceps ibat ih̓s in ciuitatē q̄ vocat̉ naͣym ⁊ ibant cū eodiſcipuli eiꝰ ⁊ turba copioſa. Cūautē appropinqͥret porte ciuitatiſecce defūctus efferebat̉ filius vnicus matris ſue. Et hec vidua ea̓t⁊ turba ciuitatis multa cum illa.Quā cū vidiſſꝫ dn̄s: miſericordiamotus ſuꝑ eā dixit illi. Noli flere.Et acceſſit ⁊ tetigit loculū. Hij atqui portabant ſteter̄t. Et ait. Adoleſcens: tibi dico ſurge. Et reſeditqui erat mortuus ⁊ cepit loqui ⁊dedit illū matri ſue. Accepit autēoēs timor ⁊ magnificabant deumdicentes. Quia ꝓpheta magnusfurrexit in nobis ⁊ quia deꝰ viſitauit plebeꝫ ſuaꝫ. Et exijt hic ſermoin vniuerſā iudeā de eo ⁊ omnemcirca regioneꝫ. Et nuntiauerūt iōhanni diſcipuli eiꝰ de oībꝰ hijs.