oēm languorē ⁊ oēm infirmitatēī ppl̓o. Et abijt opimio eiꝰ in totaꝫſyriā ⁊ obtulerūt ei oēs male habentes varijs lāguoribꝰ ⁊ tormētis ꝯprehēſos ⁊ qͥ demonia habebāt ⁊ lunaticos ⁊ paraliticoſ ⁊ curauit eos ⁊ ſecuti ſunt eum turbemulte de galilea ⁊ decapoli ⁊ de iheroſolimis ⁊ de iudea ⁊ trans iordā¶ Capitulū. v.¶ Idens autem ih̓us turbasAaſcendit in montem et cumſediſſꝫ acceſſerūt ad eum diſcipuli eius ⁊ aperiens os ſuū docebateos dicēs. Beati pauꝑes ſpū. qm̄ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. Beati miteſqm̄ ip̄ſi poſſidebūt terraꝫ. Beati qͦluget. qm̄ ip̄i ꝯſolabunt̉ Beati qͥeſuriūt ⁊ ſitiūt iuſtitiaꝫ. qm̄ ip̄i ſaturabunt̉ Beati miſericordes. qm̄ip̄i miſericordiā ꝯſequent̓. Beatimūdo corde. qm̄ ip̄i deū videbuntBeati pacifici. quonaꝫ filij dei vocabuntur Beati qui ꝑſecucōnempatiuntur ꝓpter iuſtitiā. quonāipſorū eſt regnum celorum. Beati eſtis cum maledixerint vobis etperſecuti vos fuerint et dixerintomne malū aduerſū vos mētientes ꝓpt̓ me. Gaudete ⁊ exultate. qͥniaꝫ merces vr̄ā copioſa e ī celisSic em̄ ꝑſecuti ſūt ꝓph̓as qui fuerunt an vos. Vos eſtis ſal terre.Qd̓ ſi ſal euanueī̓t in quo ſaliet̉.Ad nihilū valet vltra niſi ut mittat̉ forās ⁊ ꝯculcet̉ ab hominibꝫ.Vos eſtis lux mūdi. Nō pōt ciuitas abſcōdi ſupra monteꝫ poſitaneqꝫ accēdūt lucerna ⁊ ponūt eaꝫſub modio ſed ſuꝑ candelabꝝ utluceat oībꝰ qui ī domo ſūt. Sic luceat lux veſtra corā hominibꝰ utvideant oꝑa veſtra bo⁊ glorificētpatrē veſtꝝ qui in cel̓ eſt. Noliteputare qm̄ veni ſoluere legeꝫ autꝓphetās. Non veni ſoluere. ſꝫ adimplere. Amen quippe dico vob̓donec tranſeat celuꝫ ⁊ terra. iotavnū aūt vnus apex nō preteribita lege. donec oīa fiant. Qui ergoſoluerit vnuꝫ de mandatis iſtisminimis ⁊ docueī̓t ſic homines minimꝰ voͣbit̉ ī regͦ celoꝝ. qͥ āt fecei̓t⁊ docuerit. hic magnꝰ vocabit̉ inregno celoꝝ. Dico auteꝫ vobis qꝛniſi abundauerit iuſtitia veſtraplus ꝙͣ ſcribaꝝ et phariſeorū: nō.xe ix. viintrabitis in regnuꝫ celoꝝ. AudiCiiliſtis quia dictū eſt antiquiſ nō occides. qui at occidei̓t: reus eritirditio. Ego aūt dico vobis. qꝛ ōniſqͥ iraſcit̉ frī ſuo: reꝰ ei̓t iudico. qͥ ātſia irqppexit tdixei̓t frī ſuō racha: reꝰ ei̓t ꝯcilio.qͣ āt dixerit fatue: reꝰ erit iehenneignis. Si gͦ offers munꝰ tuuꝫ adſtbūmi drx x: x.altae̓ ⁊ ibi recordatꝰ fuei̓s qꝛ frat̓tuus habet aliquid aduerſum terelinque ibi munuſ tuum ante altare ⁊ vade prius reconciliari fratri tuo ⁊ tunc veniens offeres munus tuum. Eſto conſentiens aduerſario tuo cito dum es ī via cieo ne forte trādat te aduerſariˢiudici ⁊ iudex tradat te miniſtro⁊ in carcerem mittaris. Amen dicō tibi. non exiēs inde donec reddas nouiſſimum quadrantemAudiſtis quia dictū eſt antiquiſnon mechaberis. Ego auteꝫ dicovobis. quia omnis qui videritmulierem ad concupiſcendū eaꝫiam mechatus eſt eam in cordeſuo. Qd̓ ſi oculus tuus dexter ſcādaliſat te: erue eum ⁊ ꝓice abs te