Facite gͦ fructū dignū penitentieEt ne velitis dice̓ intrͣ vos. patreꝫhēmꝰ abrͣhā. dico em̄ vobis qm̄potēs eſt deꝰ de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filios abrͣhe Iā em̄ ſecuriſad radiceꝫ arborū poſita ē. Oīs gͦarbor q̄ nō facit fructū bonuꝫ excidet̉ ⁊ in ignē mittet̉ Ego qͥdē baptiſo vos in aqͣ in penitētia. qui atpoſt me venturus ē: forcōr me eſtcuiꝰ nō ſū dignuſ caltiamēta portare. Ipē vos baptiſabit in ſpūſācto ⁊ igni Cuiꝰ ventilabꝝ in maūſuā ⁊ ꝑmūdabit areā ſuaꝫ ⁊ ꝯgregabit triticū ī horreū ſuū. paleasaūt cōburet igni inextinguibili.Tūc venit ih̓us a galilea ī iordanē adioh anne ut baptiſaret̉ abeo Ioh̓es aūt ꝓhibebat eū dicēsEgo a te debeo baptiſari ⁊ tu veīsad me. Rn̄dens aūt ih̓us dixit eiSine mō. Sic em̄ decet nos implere oēm iuſtitiā. Tūc dimiſit eumBaptiſatus aūt ih̓s ꝯfeſtim aſcēdit de aqͣ. Et ecce apti ſūt ei celi etvidit ſpm̄ dei deſcendentē ſicut columbā ⁊ venientē ſuper ſe. Et eccevox de cel̓ dicēs. Hic eſt filiꝰ medilectꝰ ī qͦ in ꝯplacui. ¶ Ca. iiij.Vncih̓us ductꝰ eſt in deſertū a ſpū ut tēptae̓t̉ a dyabolo Et cū ieiunaſſet qͣdraginta diebꝰ ⁊ qͣdr̄gnnta noctibꝰ poſtea eſurijt. Et accedēs temptator dixit ei.Si filiꝰ d̓i es dic ut lapides iſti panes fiant. Qui m̄dens dixit. Scriptū eſt. Nō in ſolo pane viuit hōſꝫ in oī verbo qd̓ ꝓcedit de ore dei.tūc aſſūpſit eū dyabolꝰ ī ſcāꝫ cītatē ⁊ ſtatuit eū ſuꝑͣ pīnaculū tēpli⁊ dixit ei Si filius dei es mitte te deorſū. Scriptū ē em̄ qꝛ angelis ſuis.200. ¶ Mathra.mādauit de te ⁊ in manibꝰ tollētte. ne forte offendas ad lapidempedē tuū Ait illi ih̓s rurſū Scriptūeſt. Nō tēptab̓ dn̄m deū tuū. Iteꝝaſſumpſit eū dyabolꝰ ī montē excelſū valde ⁊ on̄dit ei om̄a regnamūdi ⁊ gloriā eoꝝ ⁊ dixit ei. Hecom̄a tibi dabo ſi cadēs adoraueriſme. Tūc dic̄ ei ih̓s. Vade ſathana Scriptū eſt em̄. dn̄m deū tuuꝫadorab̓ ⁊ illi ſoli ẜuies. Tunc reliqͦt eū dyabolꝰ et ecce angeli acceſſerūt ⁊ miniſtrbāt ei. Cū aūt audiſſet ih̓s ꝙ ioh̓es tr̄ditus eſſetſeceſſit ī galileaꝫ ⁊ relicta ciuitatenazareth. venit ⁊ habitauit in ciuitate capharnau maritima in finibꝰ zabulon ⁊ neptalim. ut adīpleret̉ qd̓ dictū ē ꝑ yſaym ꝓphetam. terra zabulon ⁊ terrā neptalim viā maris trās iordanē galilee gentiū ppl̓us qui ambulabatin tenebris vidit luce magnaꝫ ⁊ſedētibꝰ in regione vnbre mortiſlux orta eſt eis. Exinde cepit ih̓uſp̄dicare ⁊ dicere. Om̄aꝫ agite Appropinqͣbit em̄ regnū celoꝝ. Ambulās aūt iuxͣ mare galilee viditduos fratres ſymonē qͥ votur petrus ⁊ andlreaꝫ frem eiꝰ mittētesrete in mare. frant em̄ piſcatores⁊ ait illis. Venite poſt me ⁊ fatiāvos fieri piſcatores hominū Atilli ꝯtinuo relictis retibꝰ ſecuti ſunteū. Et ꝓcedēs inde vidit alios duos frēs iacobū zebedei ⁊ iohāneꝫfrēꝫ eiꝰ īnaui cū zebedeo pr̄e eorūrefitiētes retiā ſua ⁊ vocauit eos.Illi aūt ſtatī relictis r̓tibꝰ ⁊ patreſecuti ſūt eū. Et circuibat ih̓us totā galileā doces ī ſynagogis eoꝝ⁊ p̄dicas euāgeliū regni ⁊ ſanas