Aanꝰ zorobabel fūdauer̄t domūiſtā ⁊ manꝰ eiꝰ ꝑfitiēt ea ⁊ſcietiſqꝛ dn̄s exe̓cituū miſit me ad vosQuis em̄ deſpexit dies ꝑuos.? Etletabunt̉ et videbūt lapidem ſtagneū in manu zorobabel. Septeꝫſūt iſti oculi dn̄i qui diſcurrūt invniuerſā terrā. Et rn̄di ⁊ dixi adeū. Quid ſūt due oliue iſte ad dexterā candelabri ⁊ ad ſiniſtra eiꝰ:Et rn̄di ſecūdo ⁊ dixi ad eū. Quidſunt due ſpice oliuarū q̄ ſunt iuxͣduo roſtr̄ aurea in quibꝰ ſūt ſuffuſoria ex auro. ?Et ait ad me dicens. Nūquid neſcis qͥd ſūt hec.Et dixi. nō dn̄e mi. Et dixit Iſti ſūtduo filij olei ſplendoris qͥ aſſiſtūtdn̄atori vniu̓ſe terre. ¶ Ca. v.los meos ⁊ vidi ⁊ ecce voluT cōuerſus ſū ⁊ leuaui ocumen volās. Et dixit ad me. Quidtu vides ? ⁊ dixi. Ecce ego video volumē volās. lōgitudo eiuſ vigniticubitoꝝ ⁊ latitudo eiꝰ decē cubitoruꝫ. Et dixit ad me. Hec ē maledictio que egrediet̉ ſuꝑ fatiēm oīsterre. qꝛ oīs fur ſicut ibi ſcriptu ēiudicabit̉ et oīs iurans ex hoc ſimilit̓ iudicabit̉. Educā illud dicitdn̄s exercituū ⁊ veniet ad domūfuris et ad domū iurātis in noīemeo mendacit̓ ⁊ cōmorabit̉ ī medio domꝰ eius ⁊ cōſumēt eū ⁊ ligͣeiꝰ ⁊ lapides eius. Et egreſſus eſtāgelꝰ qui loquebat̉ ī me et dixitad me. Leua oculos tuos ⁊ videQuid eſt hoc qd̓ egredit̉. Et dixiQuidna eſt. ? Et ait. Hec eſt anfora egrediēs. Et dixit. Hec ē oculꝰeoꝝ in vniu̓ſa terra. Et ecce talentu plūbi portabat̉ et ecce muliervna ſedēs ī medio anfore. Et dixitL. ¶ Iacha r. aieHec ē impietas. Et ꝓietit eā ī medio anfore ⁊ miſit maſſaꝫ plūbeāin os eiꝰ. Et leuaui oculos meos⁊ vidi ⁊ ecce mulieres egrediēteſ⁊ ſpiritus in alis eaꝝ Et habebātalas qͣſi alas miliū et leuauerūtanforā int̓ terrā ⁊ celū. Et dixi adangelum qui loq̄bat̉ in me. Quoiſte deferunt anfora? Et dixit adme. Vt edificet̉ ei domus in terraſennaar ⁊ ſtabiliat̉ et ponat̉ ibiſuꝑ baſem ſuam. ¶ Ca. vi.T ꝯu̓ſus ſū ⁊ leuaui oculosmeos ⁊ vidi et ecce qͣtuor q̄drige egrediētes de medio duoꝝmontiū ⁊ mōtes: montes erei Inq̄driga p̄ma equi rufi. in quadriga ſecūda eqͥ inigri. in qͣdriga tertia eqͥ albi ⁊ in qͣdriga quarta eqͥvarij ⁊ fortes. Et rn̄di ⁊ dixi ad āgeluꝫ qui loquebat̉ in me. Quidſunt hec dn̄e mn.?Et rn̄dit angelꝰ⁊ ait ad me. Iſti ſunt qͣtuor venticeli qͥ egrediūt̉ ut ſtēt coraꝫ dominatore oīs terre. In qͣ erāt equi nigri egrediebant̉ in terrā aqͥloniſ⁊ albi egreſſi ſūt poſt eos ⁊ varijegreſſi ſunt ad terraꝫ auſtri. Quiaūt erant robutiſſimi exierūt ⁊ q̄rebant ire ⁊ diſcurrere ꝑ oēm t̓raEt dixit. Itē ⁊ ꝑambulate terrā. ⁊pambulauerūt terrā. Et vocauitme et locutus ē ad me dicēs. Ecceqͥ egrediūt̉ ī terrā aqͥlonis requieſcere fecer̄t ſpm̄ meū in terra aqͣlonis Et factū eſt v̓bū dn̄i ad medicens. Sume a tnͣſmigracōe aboldlai ⁊ a thobia ⁊ ab idaia ⁊ venies tu in die illa ⁊ intrab̓ domuꝫioſie filij ſophomē qui veneruntde babilone ⁊ ſumes auꝝ ⁊ argetum ⁊ faties coronas et pones in