Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
163v
Einzelbild herunterladen
 

in occurſū eiꝰ ⁊ dixit ad eū Curreloq̄re ad puerū iſtū dicēs. Abſqꝫmuro habitabit̓ ihrl̓m pre multitudīe hoīm ⁊ iumētorū in medioeius. Et ego ero ei ait dn̄s muruſignis ī circuitu ⁊ ī gloria ero ī medio eiuſ O. o. fugite de t̓ra aqͣlōisdicit dn̄s. qm̄ in qͣtuor vētos celidiſꝑſi voſ dicit dn̄s. O ſyon fugeq̄ habitas apd̓ filiā babilōis. qꝛhec dic̄ dn̄s exercituū Poſt gl̓iaꝫmiſit me ad gētes q̄ ſpoliauerūtvos. Qui em̄ tetigerit vos: tangitpupillā oculi mei. Quia ecce egoleuo manū meam ſuꝑ eos ⁊ erūtp̄de hijs qͥ ſeruiebāt ſibi et ꝯgnoſcētis qꝛ dn̄s exercituū miſit me.Lauda ⁊ letare filia ſyon. qꝛ ecceego venio ⁊ habitabo ī medio tuiait dn̄s Et applicabūt̉ gēteſ ml̓tead dn̄m ī die illa ⁊ erūt in ī ppl̓mEt habitabo ī medio tui ⁊ ſciēs qꝛdn̄s ex̓cituū miſit me ad te Et poſfidebit dn̄s iudā ⁊ ꝑtē ſuā ī terrāſcīficata ⁊ eliget ihrl̓ꝫ. Sileat oīscaro a fatie dn̄i qꝛ ꝯfurrexit de habitaculo ſcō ſuo. Ca. iij.Ton̄ditmͥ dn̄s iheſū ſac̓doTge maguu ſcapeq cora agpl̓odn̄i ⁊ ſathanſtabat a dextris eiꝰvt adu̓ſaret̉ ei Et dixit dn̄s ad ſathan. Increpet dn̄s ī te ſathan⁊ increpet dn̄s ī te qͥ elegit ihrl̓mNūquid nō iſte torris ē erutꝰ deigne.? Et iheſus erat indlutꝰ veſtibus ſordidis ⁊ ſtabat an̄ fatiemangeli. Qui rn̄dit ⁊ ait ad eos qͥſtabāt corā ſe dicēs Auferte veſtimenta ſordida ab eo. Et dixit adeū Ecce abſtuli a te iniqͥtatē tuā ⁊induite mutatorijs. Et dixit. Ponite cidarim mūdā ſuꝑ caput eiꝰEt poſuer̄t cidarim ſuꝑ caput eiꝰmundā ⁊ induer̄t eū veſtibus Etāgelus dn̄i ſtabat ⁊ ꝯteſtabaturāgelus dn̄i iheſū dicēs. Hec dicitdn̄s exercituū. Si ī vijs meis ambulaueris ⁊ cuſtodiā mea cuſtodieris: tuqͦꝫ iudicabis domū meā⁊ cuſtodies atriā mea ⁊ dabo tibiambulātes de hijſ qͥ nūchic aſſiſtūt Audi iheſꝰ ſac̓dos magne tu⁊ amici tui q̄ habitāt corā te. ꝙviri portendētes ſūt. Ecce em̄ egoadducā ẜuū meū orienteꝫ qꝛ eccelapis quē dedi corā iheſu ſuper lapidem vnū ſeptē oculi ſūt. Et ecceego celabo ſculpturaꝫ eiꝰ ait dn̄sexercituū ⁊ auferā iniqͥtateꝫ terreilliꝰ ī die vnā. In die illa dic̄ dn̄sexercituū: vocabit vir amicū ſuūſubt̓ vinea ⁊ ſubt̓ ficū. Ca. iiij.Ulnita anbiexa clīme ⁊ fuſcitauit me qͣſi viꝝTreu̓ſus ē āgeluſ qͥ loq̄bat̉q̄ fuſcitatur de ſomno ſuo Et dixitad me Quid tu vides. Et dixi Vldi et ecce cādelabrū aureū totū etlāpas eiꝰ ſuꝑ caput ip̄iꝰ ⁊ ſepteꝫluc̓ne eiꝰ ſuꝑ illud ⁊ ſeptē infuſoria luc̓nis q̄ erat ſuꝑ caput eiꝰ etdue oliue ſuꝑ illud vnā adextriſlāpadis ⁊ vna a ſiniſtris eiꝰ. Etrn̄di ⁊ aio ad āgelū qͥ loq̄baturī me dicēs. Quid ſūt hec dn̄e mi?Et rn̄dit angeluſ qͥ loq̄bat̉ in me⁊ dixit ad me Nūqͥd neſciſ qͥd ſūthec. Et dixi. Nō dn̄e mi Et rn̄dit ⁊ait ad me diceſ Hoc ē v̓bū dn̄i adzorobabel diceſ. n̄ ī excitu nec ī robore ſꝫ ī ſpū meo dic̄ dn̄s excituūQuis tu mōſ magne cora zorobabel īplanū? Et educꝫ lapidē pͥmariū ⁊ exequabit gratiā gratie eiꝰ.Et factū ē v̓bū dn̄i ad me dicens.