Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
145v
Einzelbild herunterladen
 

fluminis ⁊ aliꝰ inde ex altea̓ ripafluminis Et dixi viro qͥ ea̓t īdutꝰlineis qui ſtabat ſuꝑ aqͥs flumīˢVſqꝫ qͦ finis hoꝝ imia̓biliū Et audiui virū qui indutꝰ erat lineis qͦſtabat ſuꝑ aqͥs fluminis: cū eleuaſſet dexterā ⁊ ſinſtrā ſuā ī celū⁊ iuraſſet ꝑ viuentē ineternū qꝛin tēpus ⁊ tēporā ⁊ dimidiū tꝑisEt cū cōpleta fuerit diſꝑſio manꝰppl̓i ſancti cōplebunt̓ vniu̓ſa hecEt ego audiui ⁊ nō ītellexi Et dixiDn̄e in quid erit poſt hec? Et ait.Vade daniel qꝛ clauſi ſunt ſignatiqꝫ ẜmones vſqꝫ ad p̄finitū tēpꝰEligent̓ ⁊ dealbabunt̉ ⁊ quaſi ignis ꝓbabunt̉ multi Et īpie agētimpij neqꝫ intelligent om̄es ip̄ijPorro doctī ītelliget ⁊ a tēpore cūablatū fuerit iuge ſacrificiū ⁊ poſita fuerit abhominacō in deſolationē: dies milleducetinonagītaBeatus qͥ expectat et ꝑuenit addies milletre centoſtrigintaqͥnqꝫTu aūt daniel vade ad p̄finitū ⁊reqͥeſces ⁊ ſtabis ī ſorte tua ī finedierū. Hucuſqꝫ danielē in hebraico volumīe legimꝰ ceterā que ſequūt̉ vſqꝫ ad finē libri de theodocionis edicione tranſlata ſunt.Terat vir habi Ca. xiij.tās in babilone ⁊ nomē eiioakim ⁊ accepit vxoreꝫ nominefuſannā filiā helchie pulchra inmis ⁊ timentē deum. Parētes em̄illiꝰ cū eſſent iuſti erudierūt filiaꝫſua ſcd̓m lege moyſi frat autemioakim diues valde et erat ei poneriū vicinū domūi ſue et ad ipꝯfluebat iudei eo ꝙ eſſet honorabilior omniū. Et ꝯſtituti ſūt duoſenes iudices in illo anno de qͥbꝰlocutꝰ ē dn̄s qꝛ egreſſa ē iniqͥtasde babilone a ſemoribꝰ iudicibꝰqͥ videbāt̉ rege̓ ppl̓m Iſti freq̄ntabāt domū ioakima veniebāt adeos oēs qͦ habebāt iudiciā Cū ātppl̓s reu̓tiſſꝫ ꝑ meridiē: ingrediebat̉ fuſanna ⁊ deābulabat in pomerio viri ſui Et videbāt eā ſenesqͦtidie ingrediētē ⁊ deābulantē ⁊exarſerūt ī ꝯcupiſcēciā eiꝰ Et euerterūt ſenſū ſuū ⁊ declinauer̄t oculos ſuos vt nō viderēt celū neqꝫrecordarent̉ iudicōꝝ iuſtoꝝ. frātgͦ ābo vulnerati amore eiꝰ nec indicauer̄t ſibi viciſſim dolore fuuꝫErubeſcebāt ei īdicae̓ ſibi ꝯcupīaꝫſuā volēteſ ꝯcūbere cū ea Et obſeruabāt qͦtidie ſollicitiꝰ videre eāSixitqꝫ alter ad alteꝝ eamꝰ domūqꝛ horā prādij ē. Et egreſſi receſſerūt a ſe Cūqꝫ reu̓tiſſent venerūt īvnū ⁊ ſciſcitateſ ab iuicē caꝫ ꝯfeſſi ſūt ꝯcupīaꝫ ſuā. Et tūc ī ꝯūe ſtatuer̄t tp̄s: qn̄ ea poſſent īueīre ſolā Fcm̄ ē āt cū obẜuaret diē aptūīgreſſa ē aliqn̄ ſic̄ heri ⁊ nudiuſte̓ciꝰ cū duabꝰ ſol̓ puell̓ voluitqꝫ lauari ī pomeio Eſtꝰ qͥppe erat ⁊ nōerat ibi qͥſꝙͣ p̄terduos ſenes abſcōditos ⁊ ꝯtēplātes ea. Sixit gͦpuell̓ Affe̓te in oleū ⁊ ſmigmata⁊ oſtia pomerij claudite vt lauerEt fecer̄t ſicut p̄cepea̓t clauſerūtqꝫoſtia pomerij ⁊ egreſſe ſūt ꝑ poſtica vt afferrent q uiſſerat. Neſciebatqꝫ ſenes intus eē abſcōditos.Cū āt eēnt egreſſe puelle ſurrexer̄tduo ſenes ⁊ accurrer̄t ad ea ⁊ dixer̄t Ecce oſtia pomerij dauſa ſūt⁊ nemo nos videt ⁊ ī ꝯcupiſcēciatui ſumus. Quam ob rem aſſentire nobis et cōmiſcere nobiſcum.