hō conͣ eū iuſtas q̄rimonias. hecqͦꝫ vidi in diebꝫ vaitatis mee. Iuſtꝰ ꝑit ī iuſtitiā ſuā ⁊ impiꝰ ml̓toviuit tꝑe ī malicia ſua. Noli eē iuſtꝰ multū neqꝫ plꝰ ſapīas ꝙ ncc̄eeſt ne obſtupeſcas Ne ip̄ie agaſmultū ⁊ noli eē ſtultꝰ ne moriai̓ſin tꝑe nō tuo Bonū ē te ſuſtētareuiſtū ſꝫ ⁊ ab illo ne ſubtrͣhas manū tuaꝫ. qꝛ qͥ timet deū nihil negligit. Sapīa ꝯfortauit ſapiēteꝫ ſuꝑdecē pn̓cipes citatis. Nō ē eī hō iuſtus ī terrā qͥ fatiat bonū ⁊ nō peccet Sꝫ ⁊ cūctis ẜmōibꝫ qͥ dicūt̉ neaccōmodes cor tuū ne forte audias ſeruū maledicētē tibi. Scit em̄ꝯſcīa tua qꝛ ⁊ tu crebro maledixiſti alijs. Cūcta tēptaui ī ſapiētia.Sixi. Sapiēs effitiar ⁊ ip̄a longireceſſit a me multomagis ꝙ eratEt altā ꝓfūditas qͥs inueniet ea.Luſtraui vniuerſa aīo meo ut ſcire ⁊ ꝯſiderarē ⁊ q̄rerē ſapīaꝫ ⁊ ratione ⁊ ut cognoſcereꝫ impietatēſtulti ⁊ errorē imprudētiū. Et inuein amai̓orē morte mulierē que laqueꝰ venatoꝝ ē ⁊ ſagena cor eiꝰ.Vincula ſūt manꝰ illiꝰ qͥ placꝫ doeffugiet illā. qͥ aūt pctor ē capiet̄ab illa. Ecce hoc inueni dixit ecc̄īaſtes vnū ⁊ alteꝝ ut īuenire rōeꝫquaꝫ adhuc q̄rit aīa mea ⁊ nō inuem. Viꝝ de mille vnū repi¬mūliereꝫ ex oībꝫ nō inueni. Solūmōhoc inueni ꝙ fecerit deꝰ hoīem rectū ⁊ ip̄e ſe infinitis miſcuerit q̄ſtionibꝫ. Cuis tal̓ ut ſapīes e. Et qͥſꝯgnouit ſolucōeꝫ vbi.Apīa hoīs lucet ī vultū eiꝰ⁊ potētiſſimꝰ faciē illiꝰ ꝯmutabit. Ego os regis obſeruo et p̄cepta iuramēti dei. Ne feſtines recede̓ a facie eiꝰ neqꝫ ꝑmaneas inoꝑe malo. qꝛ oē qd̓ volueī̓t faciet⁊ ẜmo illiꝰ ptāte plenꝰ ē. Nec dicere ei quiſꝙͣ poteſt qͣre ita facis.Qui cuſtodit p̄ceptū nō exꝑieturqͥcꝙͣ mali. Tp̄s ⁊ rn̄ſioneꝫ cor ſapiētis intelligit. Oī negotio tēpꝰeſt ⁊ oportunitas ⁊ ml̓ta hoīs afflictō. qꝛ ignorat p̄terita ⁊ futuranullo p̄t ſcire nutio. Nō eſt ī hoīsptāte ꝓhibe̓ ſpūī nec hꝫ ptāteꝫ īdie mortis nec ſinit̓ qͥeſce̓ īgruētebello neqꝫ ſaluabit īp̄ietas ip̄iū.Oīa hec ꝯſideraui et dedi cor meū īcūctis oꝑibꝫ q̄ fiūt ſb̓ ſole Int̓dūdn̄at̉ hō hoī ī malū ſuū. Vidi īpios ſepultos qͥ eciā cū adhuc viuerēt ī loco ſcō erāt ⁊ laudabāt̉ ī cītate qͣſi iuſtoꝝ opeꝝ. Sꝫ ⁊ hoc vanitas eſt Etem qꝛ nō ꝓfert̉ cito cōtrā malos ſentētia abſqꝫ tīore vl̓lo filij hoīm perpetrāt mala. Attn̄pctor ex eo ꝙ cecies facit malū ⁊ꝑ paciaꝫ ſuſtētat̉ ⁊go cognoui ꝙerit bonū tinitibꝫ deū qͥ verēt̉ faciēeiꝰ. Nō ſit bonū impīo nec ꝓlōgetur dies eiꝰ. ſꝫ qͣſi vnibrā trāſeatqui non timent faciem dn̄i. Eſt ⁊alia vanitas que fit ſuper terraꝫ.Sūt iuſti quibꝰ mala proueniūtquaſi oꝑa egernit impioꝝ et ſūtimpij qui ita ſecuri ſūt qͣſi iuſtoꝝfacta habeant. Sed ⁊ hoc vaniſſimū iudico. Laudaui igit̉ leticiaꝫꝙ non eſſet homni bonū ſub ſole niſi ꝙ comederet et biberet atqꝫ gauderet et hoc ſolum ſecumauferret de labore ſuo omnibusdiebus vite ſue quos dedit ei deꝰſub ſole. Et appoſui cor meū ut ſcirem ſapienciaꝫ ⁊ intelligerem diſcenſioneꝫ que verſatur in terra