.L.⁊ nihil auferet ſecū de labore ſuo.miſerabil̓ ꝓrſus infirmitas Quovenit ſic reuertet̉. Quid gͦ ꝓdeſt eiꝙ laborauit in ventū.? Cūctis diebus vite ſue cōmedit in tenebris⁊ in curis multis ⁊ in eruna atqꝫtriſticia. Hoc itaqꝫ viſū ē mͥ bonūut cōmedat qͦs ⁊ bibat ⁊ fruat̉ leticiā ex labore ſuo qͦ laborauit ip̄eſb̓ ſolenu̓o dieꝝ vite ſue qͦs deditei deꝰ ⁊ hec ē p̄s illiꝰ. Et ōni hoī cuidedit deus diuicias atqꝫ ſb̓am poteſtatēqꝫ ei tribuit ut cōmēdat exeis ⁊ fruat̉ ꝑte ſuā ⁊ letet̉ de laboe̓ſuo hoc eſt donū dei. Nō em̄ ſatisrecordabit̉ dieꝝ vite ſue eo ꝙ deꝰoccupet delicijs cor eius.St ⁊ aliud malū qd̓ vidi ſb̓ſole ⁊ quideꝫ freqn̄s apudhoīes. Vir cui dedit deꝰ diuicias⁊ ſb̓aꝫ ⁊ honoreꝫ ⁊ nihil deeſt aīeſue ex oībꝫ q̄ deſiderat nec tribuitei p̄tateꝫ deꝰ ut ꝯmēdat ex eo. ſedhō extraneꝰ vorabit illd̓. Hoc vanitas ⁊ magna miſeriā eſt. Si genuerit quiſpiā centū liberos ⁊ vixerit multos ānos ⁊ plue̓s diesetatis habuerit ⁊ aīa illiꝰ nō vtatur boīs ſb̓e ſue ſepulturāqꝫ careat: de hoc ego ꝓnutio ꝙ melior illo ſit abortiuꝰ. Fruſtra em̄ venit⁊ ꝑgit ad tenebras ⁊ obliuiōe delebit̓ nomē eiꝰ. Nō vidit ſolē neqꝫ ꝯgnouit diſtātiaꝫ boni ⁊ malieciā ſi duobꝫ milibꝫ annis vixei̓t⁊ nō fuerit ꝑfruitus bonis. nōnead vnū locum ꝓperat oīa Oīs labor hoīs in ore eiꝰ. ſꝫ aīa eiꝰ nō implebit̉. Quid hꝫ ampliꝰ ſapiensa ſtulto ⁊ qͥd pauper niſi ut ꝑgatilluc vbi ē vitā Meliꝰ ē vide̓ qd̓cupīas ꝙ deſiderare qd̓ neſcias.¶ Ecclia ſteeſꝫ ⁊ hoc vanitas ē ⁊ p̄ſūptio ſpūſQui futurꝰ eſt iā vocatu eſt nomēeiꝰ ⁊ ſcit̉ ꝙ hō ſit ⁊ non poſſit conͣfortiore ſe in iuditio ꝯtende̓. Verba ſūt plurima multāqꝫ in diſputanda habencia vanitatem.Vid ncc̄e eſt hoī maiora ſeārere cū ignoe̓t qͥd ꝯducatſibi in vita ſua nuero dieꝝ ꝑegrinacōis ſue ⁊ tꝑe qd̓ velut vnbrap̄terit Aut qͣs ei poterit indicae̓quid poſt eū futuꝝ ſb̓ ſole ſit Aelius ē nomē bonū ꝙ vngeta p̄tioſa ⁊ dies mortis die natiuitatis.Meliꝰ ē ire ad domū luctꝰ ꝙͣ ad domū cōuiuij. In illa em̄ finis cūctorū ammonet̉ hoīm ⁊ viues cogitat qͥd futuꝝ ſit. Melior ē ira riſu.qꝛ ꝑ triſtitiā vultus corrigit̉ aīmꝰdelinqͣntis. Cor ſapiētiū vbi triſticia ē ⁊ cor ſtultoꝝ vbi leticia. Aelius eſt a ſapiente corripi ꝙ ſtultoꝝ adulacōne decipi. qꝛ ſicut ſonitus ſpinaꝝ ardēciū ſub olla. ſicriſus ſtulti. ſꝫ ⁊ hoc vanitas. Calūma cōturbat ſapiētem ⁊ p̄det rōbur cordis eiꝰ. Melior ē finis oronis ꝙ pͥncipiū. Melior ē paciesarrogate. Ne ſis velox ad iraſcendū. qꝛ ira in ſinu ſtulti reqͥeſcit Nedicas qͥd putas cauſe ē ꝙ prioratꝑa meliorā fuereꝙͣ nūc ſūt Stulta eſt em̄ huiuſcemōi int̓rogacōVtilior ē ſapīa cū diuicijs ⁊ magis ꝓdeſt vidētibꝫ ſolē. Sic̄ ei ꝓtegit ſapīa ſic ꝓtegit pecunia. Hocaūt plꝰ hꝫ erudicō ⁊ ſapīa ꝙ vitātribuūt poſſeſſori ſuo. Conſideraoꝑa dei ꝙ nemo poſſit corrigerequē ille deſpexei̓t. in die boͣ fruerebonis ⁊ malā die p̄caue Sicut em̄hāc ſic ⁊ illā fecit deꝰ ut n̄ inueīat