Moriatur doctꝰ ſil̓it̓ ut indoctꝰ. etidcircō teduit me vite mee videntē mala vniu̓ſa eē ſb̓ ſole ⁊ cūctavanitatē ⁊ afflictōneꝫ ſpūs. Rurſus deteſtatus ſū oēm indluſtriaꝫmea qua ſb̓ ſole ſtudioſiſſiē laboraui hiturꝰ heredē poſt me quemignoro vtrū ſapīes an ſtultus futurꝰ ſit ⁊ dn̄abit̉ in laboribꝫ meiſqͥbꝫ deſudaui ⁊ ſollicitus fui. Et ēquicꝙͣ taꝫ vanū. Vn̄ ceſſauitrenūciauitqꝫ cor meū vltra laborae̓ſub ſole. Nā cū aliꝰ laboret ī ſapienciā ⁊ doctrīa ⁊ ſollicitudīe hoīocioſo q̄ſita dimittit et hocqͦꝫ vanitas ⁊ magnū malū. Quid em̄ ꝓderit hoī de vniu̓ſo labore ſuo ⁊ afflictōe ſpūs q̄ ſb̓ ſole cruciatus eCuncti dies eiꝰ doloribꝫ ⁊ erunsplem ſūt nec ꝑ nocteꝫ mēte requieſcit Et hoc nōne vaitas ē. Nōnenieliꝰ ē ꝯmēde̓ ⁊ bibe̓ ⁊ on̄de̓ aīeſue boͣ de laboribus ſuis Et hoc demanū dei ē. Quis ita deuorabit ⁊delicijs affluet ut ego Hoī bonoin ꝯſpectu ſuo dedit deꝰ ſapīam ⁊ſcientiā ⁊ intelligēciaꝫ. pctōri aūtdedit afflictōeꝫ ⁊ curā ſuꝑflua utaddat ⁊ ꝯgreget ⁊ tradat ei quiplacuit do. Sꝫ ⁊ hoc vanitas ē etcaſſa ſollicitudo mētis.AAma tēpus hn̄t ⁊ ſuis ſpacijs trāſeūt vniu̓ſa ſb̓ celo.Tempꝰ naſcēdi ⁊ tp̄s moriendi.Tēpꝰ plātandi ⁊ tēpꝰ euellendiqd̓ plātatū ē. Tēpus occidēdi ettēpus ſanādi. Tēpꝰ deſtruēdi ⁊tēpus edificādi. Tempus flēdi⁊ tēpus ridēdi. Tēpus plāgendi⁊ tempꝰ ſaltādi. Tempꝰ ſpargedi lapides ⁊ tēpus colligēdi. Tēpus aplexādi ⁊ tēpus lōge fieri¶ Eccliciſteoab āplexibꝫ Tēpꝰ acqͥrēdi ⁊ tp̄sꝑdēdi. Tēpꝰ cuſtodiēdi ⁊ tēpusabiciēdi. Tēpus ſcindēdi ⁊ tēpꝰꝯſuendi. Tēpus tacēdi ⁊ tempꝰloqn̄di. Tēpus dilectōnis ⁊ tempus odij. Tēpꝰ belli ⁊ tēpus pacis. Quid hꝫ āpliꝰ hō de laboe̓ ſuoVidi afflictōeꝫ quā dedit deꝰ filijſhoīm ut diſtēdātur ī ea. Cūcta fecit boͣ ī tꝑe ſuo ⁊ mūdū tradiditdiſputacōm eorū ut nō inueniathō opꝰ qd̓ oꝑatus ē deꝰ ab imiciovſqꝫ ad fine Et ꝯgnoui ꝙ nō eſſꝫnieliꝰ niſi letari ⁊ face̓ bn̄ in vitaſua. Oīs em̄ hō qͥ cōmedit ⁊ bibit⁊ videt bonū de labore ſuo hoc donū dei eſt. didici ꝙ oīa oꝑa q̄ fecit deꝰ ꝑſeuerēt in ꝑpetuū. Nō poſſumꝰ eis quicꝙͣ addere n ec auferre q̄ fecit deus ut timeat̉ Qd̓ factūeſt ipſū ꝑͥmanet. Que futura ſūtiā fuerūt ⁊ deꝰ inſtaurat qd̓ abijtVidi ſb̓ ſole in loco iudicij imꝑetatē ⁊ in loco iuſticie iniquitatē⁊ dixi ī corde meo Iuſtū ⁊ impiūiudicabit dn̄s ⁊ tēpꝰ oīs rei tuncerit. dixi ī corde meo de filijs hominū ut ꝓbarꝫ eos deꝰ ⁊ oſtēderꝫ ſimiles eē beſtijs. Idcirco vnꝰ interitus eſt hoīs ⁊ iumētoꝝ. ⁊ equavt̓uſqꝫ ꝯdico. Sicut morit̓ hō ſic ⁊illa moriūitur Sil̓it̓ ſpirat oīa ⁊ inhil hꝫ hō iumēto āpliꝰ. Cūcta ſb̓iacet vanitati ⁊ oīa ꝑgūt ad vnūlocū. De t̓ra facta ſūt ⁊ in t̓raꝫ ꝑit̓reuertutur. Quis nouit ſi ſpūs filioꝝ adā aſcēdat ſurſū ⁊ ſi ſpūsuinitoꝝ deſcendat deorſū Et deprehēdi nihil eē meliꝰ ꝙͣ letari hoīeꝫin oꝑe ſuo ⁊ hanc eē ꝑtem illiusCuis enim eum adducet ut poſtſe futurā cognoſcat.