mare et mare nō redūdat. Ad locū vn̄ exeūt flumīa reuertūtur utiteꝝ fluat Cūcte res difficiles nōpoteſt eas hō explicare ẜmōe Nōſaturat̉ oculus viſu nec auris auditu impletur. Quid eſt qd̓ fuit.Ipſū qd̓ futuꝝ ē. Quid ē qd̓ factūeſt. Ipſū qd̓ faciendū ē. Nihil ſb̓ſole nouū nec valet quiſꝙͣ dice̓.ecce hoc reces eſt Iā em̄ p̄ceſſit inſecul̓ q̄ fuerūt an nos. Nō eſt pōrū mēoria. ſꝫ nec eoꝝ quidē que poſtea futurā ſūt eit recordatio apd̓eos qͥ futuri ſunt in nouiſſiō. Egoecc̄īaſtes fui rex iſrl̓ in ihrl̓m ⁊ ꝓpoſui ī aīo meo qͣrere ⁊ inueſtigare ſapiēter de oībꝫ que fiūt ſub ſole. Hac occupacōeꝫ peſſimā deditdeus filijs hoīmūt occuparetur īea Vidi q̄ fiūt cūcta ſb̓ ſole ⁊ eccevniu̓ſa vanitas et afflictio ſpūs.Peru̓ſi difficile corrigūtur et ſtultoꝝ infinitꝰ eſt nu̓s. Locutꝰ ſū incorde meo dicēs Ecce ngͣnꝰ effectꝰſū ⁊ p̄ceſſi oēs ſapīa q̄ fuer̄t anteme in ihrl̓m ⁊ mes meā ꝯtēplataeſt multa ſapiēter ⁊ didici dediqꝫcor meū ut ſcirē prudēciaꝫ atqꝫ doctrinā erroreſqꝫ et ſtulticiā. Et agnoui ꝙ in hijs qͦꝫ eſſꝫ labor ⁊ afflictio ſpūs eo ꝙ in ml̓ta ſapīa ml̓ta ſit indignatio ⁊ qui addit ſciētiā addit ⁊ labore.Ixi ergo ī corde meo. Vadā⁊ affluaꝫ delicijs et fruar bonis. Et vidi ꝙ hocqͦꝫ eēt vanitas.Riſum reputaui errore ⁊ gaudiodixi. Quid fruſtra deciꝑis. ? Cogitaui ī corde meo abſtrahe̓ a vinocarnē mea ut aīm meū trāſferreꝫad ſapīaꝫ deuitareqꝫ ſtulticiaꝫ donec videre quid eēt vtile filijs hominū: quo facto opꝰ eſt ſub ſolenu̓o dieꝝ vite ſue Magͥficaui oꝑamea. Edlificaui in domos et plātaui vineas feci ortos ⁊ pomeria etꝯſeui ea cūcti generis arboībꝫ. exͣtruxi in piſcinas aqͣꝝ ut irrigareſilua lignoꝝ germinatiū. Poſſedi ſeruos ⁊ ancillas multaqꝫ familiā habui. armentaqͦꝫ ⁊ magnoſouiū greges vltrā oēs qͥ fuer̄t an̄me i ihrl̓m Coaceruaui in argētū ⁊ auꝝ et ſubn̄as regū ⁊ ꝓuinciarū. Feci in catores ⁊ cātatrices ⁊delicias filioꝝ hoīm. ciphos ⁊ vrceolos in miniſterio ad vina fundēda ⁊ ſuꝑgreſſus ſū oꝑibꝰ om̄sq̄ an me fuer̄t ī ihrl̓m. Sapīaqͦꝫ ꝑſeuerauit mecū ⁊ oīa q̄ deſiderauerūt oculi mei nō negaui eis nec ꝓhibui cor meū quin oī voluptatefrueret̉ et oblectaret ſe in hijs q̄preꝑauerā. ⁊ hacratꝰ ſū ꝑtē meaſi vterer labore meo Cūqꝫ me conuertiſſeꝫ ad vniu̓ſa oꝑa q̄ fecerātmanꝰ mee et ad labores in qͣbusfruſtrā ſuclauerā? vidi ī oībꝫ vaitatē ⁊ afflictōeꝫ aī ⁊ nihil ꝑmane̓ſub ſole. Traſiui ad ꝯtēplādā ſapiaꝫ erroreſqꝫ ⁊ ſtulticiaꝫ. Quid ēinꝙͣ hō ut ſequi poſſit regē factorēſuū. Et vidi ꝙ tātū p̄cede̓t ſapīaſtulticiaꝫ quātū differt lux a tenebris. Sapiētis oculi in capite eiꝰſtultꝰ ī tēbris ābulat. Et didici ꝙvnꝰ vt̓uſqꝫ eēt interitꝰ et dixi ī corde meo. Si vnus et ſtulti ⁊ meusoccaſus erit. qͥd in ꝓdeſt ꝙ maiorē ſapīe dedi oꝑam. Locutuſqꝫ cūmēte meā aīadu̓ti ꝙ hocqͦꝫ eēt̓ vanitas. Nō em̄ erit memoria ſapīetis ſil̓iter ut ſtulti in perpetuū ⁊ futua̓ tꝑa obliuiōe cūcta ꝑit̓ oꝑīet.