¶ Edre. iiij.3 3Rn̄ īpletus fuerit nūeruſ ſeminūin vobis quoniā in ſtatera ponderauit ſeculū ⁊ menſurā menſurāuit tempora ⁊ numero numea̓uittemꝑa ⁊ non cōmouit nec excitauit vſqꝫ dum īpleatur predictamenſura. Et reſpondi ⁊ dixi. O dominator dn̄e ſꝫ ⁊ nos ones pleniſumꝰ īpietate. Et ne forte ꝓpt̓ nosnon impleantur iuſtorū aree ꝓpt̓peccata mhabitantiū ſuꝑ terramEt reſpondit ad me ⁊ dixit. Vade⁊ interroga pregnātem ſi quādoīpleuerit noueꝫ menſes ſuos adhūc poterit matrix eius retinerepartum in ſemetipſa.? Et dixi Nōpoteſt domīe. Et dixit ad me. In īferno: ꝓmptuaria animaruꝫ: matrici aſſimilatā ſūt. Quēadmodūenim illa feſtinat que parit effugere neceſſitatē partus. ſic ⁊ hecfeſtinat reddere ea que cōmendata ſunt. Ab initio tibi demonſtrabitur de hijs que cōcupiſcis videre. Et reſpondi ⁊ dixi. Si inueni gͣciam ante oculos tuos et ſi poſſibile eſt ⁊ ſi ydoneus ſum demonſtra mihi ſi plus ꝙ preterituꝫ ſithabet venire aūt plura ꝑtranſierunt ſuprͣ ꝙͣ futurū eſt. Quid pertranſiuit ſcio quid autē futurumſit ignoro. Et dixit ad me. Sta ſuper dexterā partem ⁊ demonſtrbotibi interp̄taciōem ſimilitudinisEt ſteti ⁊ vidi ⁊ ecce fornax ardēstranſijt corā me. Et factum ē cumtranſiret flāma vidi ⁊ ecce ſupea̓uit fumꝰ. Poſt hec tranſijt coraꝫme nubes plena aque et imimiſitpluuiam impetu multā. Et cū trāſiſſet īpetus pluuie ſuperauerūt īea gutte. Et dixit ad me. Cogitatibi. Sicut creſcit pluuia ampliusꝙ gutte ⁊ ignis ꝙ fumius ſic ſuꝑabundauit que tranſiuit menſitra. Suꝑauerunt autē gutte et fumus. Et oa̓ui ⁊ dixi. Putas viuovſqꝫ in diebꝰ illis. Vel quis eritin diebꝰ illis. Reſpōdit ad me ⁊dixit. de ſignis de quibꝰ me interrogas ex parte poſſuꝫ tibi dicerede vita autē tua nō ſum miſſus dicere tibi ſed neſcio. ¶ Ca. v.E ſignis autē ecce dies venient in quibꝰ apprehendēturqui inhabitant terrā incenſo ml̓to ⁊ abſcōdetur veritatis viā ⁊ ſterilis erit a fide regio et multiplicabitur imuſticiā ſuꝑ hanc quā īp̄etu vides ⁊ ſuꝑ quā audiſti olim⁊ erit īpoſito veſtigio quā nūc vides regnare regionem ⁊ videbūteam deſertam. Si autē tibi dederitaltiſſimꝰ viuere videbis poſt tertiam tubam ⁊ reluceſcet ſubito ſolnoctu ⁊ luna ter in die ⁊ de lignoſāguis ſtillabit ⁊ lapis dabit vocem ſuam ⁊ populi cōmouebunt̉⁊ regnabit quē nō ſperant qui īhabitant ſuꝑ terram ⁊ volatiliacomigracōem facient et mare ſodomiticum piſces reiciet et dabitvocem noctu quā non nouerantmulti. Omēs autē audient vocemeius. Et chaos fiet ꝑ loca multa⁊ ignis frequent̓ remittetur ⁊ beſtie agreſtes tranſmigrabunt etmulieres mēſtruate parient mōſtra ⁊ in dulcibus aquis ſalſe inuenientur ⁊ amici omēs ſemetipſos expugnabūt ⁊ abſcondeturtunc ſenſus ⁊ intellectꝰ ſeparabitur in ꝓmptuariū ſuum ⁊ queret̉a ml̓tis ⁊ nīueīet̉ ⁊ ml̓tiplicabit̉