didiſti mihi de eis. Et dixit mihi.Tu que tua ſunt tecū coadoleſcētia nō potes ꝯgnoſce̓. Et qūo poterit vas tuū capere altiſſim viaꝫ⁊ iā exteriꝰ corrupto ſeculo intelligere corrupcōeꝫ euidētem in faciemea? Et dixi illi. Melius erat nosnō eſſe ꝙ adhuc viuētes viuerein impietatibꝰ ⁊ pati et nō intelligere de qua re. Et rn̄dit ad me ⁊ dixit. Proficiſcenſ ꝓfectꝰ ſū ad ſiluālignoꝝ capi ⁊ cogitauerūt cogitacō em̄ ⁊ dixerūt. Venite ⁊ eamus⁊ faciamꝰ ad mare bellum ut recedat corā nobis et faciamꝰ nobisalias ſiluas Et ſimilit̓ fluctꝰ maiſ⁊ ipſi cogitauerūt cogitacōem etdixerūt. Venite aſcendētes debellemꝰ ſiluas capi ut ⁊ ibi conſūmemꝰ nobiſmetipſis aliā regionemEt factꝰ eſt cogitatus ſilue in vanū. Venit enī ignis ⁊ ꝯſūpſit ea.Similiter ⁊ cogitatus fluctuū maris. Stetit enī arena ⁊ prohibuiteos. Si enī eſſes iudex hoꝝ queminciperes iuſtificare aūt quē ꝯdēnare. Et rn̄di ⁊ dixi. Vtiqꝫ vnamcogitacōem cogitauer̄t. Terra eidata ē ſilue ⁊ mari locus portarefluctꝰ ſuos. Et rn̄dit ad me ⁊ dixitBene tu iudicaſti. Et qͣre non iudicaſti tibimētipſi.?Quēadmod̓em̄ terrā ſilue data ē ⁊ mare fluctibus ſuis: ſic qui ſuꝑ terrā inhabitant q̄ ſūt ſuꝑ terrā intelligere ſolūmodo pn̄t et qui ſuꝑ celos q̄ ſuper altitudinē celorū. Et rn̄di ⁊ dixi. deprecor te dn̄e ut mihi deturſenſus intelligēdi. Nō em̄ volui īterrogare de ſuꝑīoribꝰ tuis. ſed dehijs q̄ ꝑtranſeūt ꝑ nos quotidieꝓpter qͥd iſrl̓ datus ī obprobriūgētibus quē dilexiſti populū datus eſt tribubꝰ impijs ⁊ lex pr̄mnoſtrorū in interitū deducta ē: etdiſpoſicōes ſcripte nuſꝙͣ ſūt ⁊ pertranſiuimꝰ de ſeculo ut locuſte etvitā noſtra ſtupor ⁊ pauor ⁊ necdigni ſumꝰ miſericordiā cōſequi.Sed quid faciet nomini ſuo qd̓ īuocatū eſt ſuꝑ nos. Et de hijs interrogaui ⁊ rn̄dit adme ⁊ dixit.Si fueris plurimuꝫ ſcrutatus: frequent̓ ima̓beris Ruoniā feſtināſfeſtinat ſeculū ꝑtrāſire ⁊ non capit portare que in futuris tꝑibusiuſtis repromiſſa ſūt: quoniā plenū imuſticiā ē ſeculū hoc ⁊ īfirmitatibꝰ. De quibꝰ autē interrogasdicam. Seminatū ē enim malū etnecdū venit deſtructō ipſiꝰ. Si ergo non inuerſū fuerit qd̓ ſeminatum ē ⁊ diſceſſerit locus vbi ſeminatu eſt malū: nō veniet vbi ſeminatū ē bonū. Quonā gramē ſeminis mali ſeminatū ē in corde adāab inicio ⁊ quātū impietatis gn̓auit vſqꝫ nūc et generāt vſqꝫ cumveniat area. Eſtima autē apud tegramen mali ſeminis quātu fructū impietatis generauit: quādoſecate fuerint ſpice quaꝝ non eſtnumerus: ꝙͣ magnaꝫ aream incipient facere. Et rūdi ⁊ dixi. Quo ⁊quando hec. Quare modici ⁊ mali anni noſtri. Et reſpōdit ad me⁊ dixit mihi. Non feſtines tu ſuꝑaltiſſimū Tu eī feſtinas manitereē ſuꝑͣ ipſū. Nā exceſſus tuꝰ multꝰNōne de hijs int̓rogauer̄t aīe iuſtoꝝ ī ꝓmptuarijs ſuis dicētes vſqꝫ qͦ ſpero ſic ⁊ qn̄ veniet fructusaree mercedis nr̄e. Et rn̄dit ad eaiheremiel archangelus et dixit.