cogitabat qͥd deꝰ facere vellet etfixum hēbat in aīo ſcire cupiensqͥd ſignificaret ſōniū. ¶ Ca. xij.¶ Lregis cū bagatha et tharaOrabat̉ autē eo tꝑe in aulaeunuchis regis qͥ ian̄tores erantpalacij. Cūqꝫ intellexiſſꝫ cogitaciones eoꝝ ⁊ curas diligētiꝰ ꝑuidiſſet: didicit ꝙ conarent̉ in rege artarxerſen manꝰ mitte̓ ⁊ nūciauitſuꝑ eo regi. Qui de vtroqꝫ habitaq̄ſtione confeſſos iuſſit duci admortē. Rex at qd̓ geſtū erat ſcripſit in cōmentarijs. Sꝫ ⁊ mardocheus rei memoriā litteris tradidit.Precepitqꝫ ei rex ut in aula palacij moraret̉ datis ei ꝓ delacōe muneribꝰ. Amā vero filiꝰ amādathibugeꝰ ea̓t glorioſiſſimꝰ corā rege⁊ voluit nocere mardocheo ⁊ ppl̓oeiꝰ ꝓ duobꝰ eunuchis regis qͥ fuerāt interfecti. Hucuſqꝫ ꝓhenū.Que ſequuntur in eo loco poſitaerāt vbi ſcriptū eſt in volumīe: etdiripuerunt bona vel ſb̓ſtantiaseoꝝ. Que in ſola vulgata edicōereꝑimꝰ. Epl̓e at hoc exēplar fuit.Ex maximꝰ artar ¶ Ca. xiij.:¶ Vxerſes ab india vſqꝫ ethiopiaꝫ centūuigintiſeptē ꝓuinciaꝝpnͥcipibꝰ ⁊ ducibꝰ qͥ eiꝰ īperio ſubiecti ſunt: ſalutē. Cū plurimiſ gētibꝰ īperareꝫ ⁊ vniuerſū orbem meedicōi ſubiugaſſem: volui neq̄ꝙͣabuti potētie magnitudīe. ſꝫ clem̄tia ⁊lenitate gubernare ſubiectosut abſqꝫ vllo terrore vitā ſilētiotranſigētes: optata cūctis mortalibꝰ pace fruerētur. Querēte autēme a cōſiliarijs meis quō poſſethoc impleri: vnꝰ qͥ ſapientia ⁊ fideceteros p̄cellebat ⁊ erat ptꝰ r̓gēſecūdꝰ aman nomine: indicauitmihi in toto orbe terrarū populūeſſe diſperſū qͥ nouis vte̓tur legibus ⁊ contronium gentiū cōſuetudineꝫ faciens. regū iuſſa ꝯtemneret ⁊ vniuerſarū cō cordiaꝫ nacionuꝫ ſuā diſſenſione violaret.Quod cū didiciſſemꝰ vidētes vnagentem rebelleꝫ aduerſus one hominū genꝰ ꝑuerſis vti legibꝰ: nōſtriſqꝫ iuſſionibꝰ contraire et turbare ſb̓iectarū nob̓ prouinciaruꝫpacem atqꝫ concordiā: iuſſimꝰ utquoſcūqꝫ amanqui onibꝰ ꝓumcijs prepoſitus e ⁊ ſecundꝰ a rege⁊ que patris loco colimꝰ monſtrͣuerit cū conuigibꝰ ac liberis deleantur ab immicis ſuis nullꝰqꝫ eoruꝫ miſereatur. quartādetima dieduodecim menſis adar ampſētis: ut nepharij hōines vno diead inferos deſcēdentes: reddant īꝑio noſtro pace quā turbauerātHucuſqꝫ exemplar epiſtole Queſequūtur ptꝰ eum locuꝫ ſcripta reperi vbi legitur: pergeſqꝫ mardocheꝰ fecit oma que ei madauea̓theſter. nec tamē habētur in hebraico ⁊ apud nullū penitus ferūturinterpretū. Aardocheꝰ autē deprecatꝰ eſt dn̄m: memor omnui operū eiꝰ ⁊ dixit. Sn̄e domine rex ompotens. in dicone enim tua cūctaſunt poſita ⁊ non ē qui poſſit tuereſiſtere voluntati ſi decreueris ſaluare iſrahel. Tu feciſti celuꝫ et terrama quicquid celi ambitu cōtietur. dominꝰ ōnumj es nec eſt quireſiſtat maieſtati tue. Cuncta nōſti ⁊ ſcis quia non pro ſuperbia ⁊ꝯtumelia ⁊ aliquā glorie cupiditate fecerī hoc ut nō adorarē ama