¶ Tobis..20 .Et tobias ait. Quale gaudiuꝫ m̄erit qui in tenebris ſedeo ⁊ lumēceli nō video. ? Cui ait iuueīs. Forti amo eſto. in ꝓximo eſt ut a docureris. dixit itaqꝫ illi tobias. Nūqͥd poteris ꝑdlucere filiū meū adgabelū in rages ciuitatē medoꝝ.Et cū redieris reſtituaꝫ tibi mercedeꝫ tuā. Et dixit ei āgelus. Ego ducaꝫ ⁊ reduca eū ad te. Cui tobiaſrn̄dit. Rogo te indica mihi. De qͣdomo aut de qͣ tribū es tu. cui raphahel angelus dixit. Genꝰ queris mercenarij; an ip̄m mercenariuꝫ qui cū filio tuo eat? Sꝫ ne forte ſollicitū te reddā ego ſū azaīaſanamē magni filiꝰ. Et tobias reſpondit. Ex magno gn̓e es tu. Sꝫpeto ne iraſcaris ꝙ volueri ꝯgnoſcere genꝰ tuuꝫ. Sixit at illi angelus. Ego ſanūduca ⁊ ſanū tibi reꝘ nūt a inqꝝ tbi aliqꝫducam filiū tuū. Rn̄dens autē tobias ait. Bene ābuletiſ ⁊ ſit dn̄ſin itinere veſtro ⁊ āgeluſ eius coIſſus cobias muemtiamitet̉ vobiſcū. Tūc ꝑatis oībusque erāt in via portanda fecit tobiaſ vale pr̄i ſuo ⁊ mr̄i ſue ⁊ ābulauerūt ambo ſimul. Cūqꝫ ꝓfectieent cepit mater eiꝰ flere ⁊ dicereBaculuꝫ ſenectutis noſtre tuliſti⁊ tnͣſmiſiſti a nobis. Nūꝙͣ fuiſſetip̄a pecunia ꝓ qua miſiſti eū Suffitiebat nob̓ paupertas nr̄a ut diuitias cōputaremꝰ hoc ꝙ videbamus filiū noſtꝝ. dixitqꝫ tobias.Noli flere Saluus ꝑueniet filiuſnoſter ⁊ ſaluꝰ reuertet̉ ad nos ⁊oculi tui videbūt illū Credo em̄ ꝙāgelꝰ dei bonꝰ cōmitet̉ ei ⁊ bn̄ diſponet oīa q̄ c̓ca eū gerūt̉ ita ut cūgaudio reu̓tat̉ ad nos. Ad hācvocē ceſſauit nir̄ eiꝰ flere ⁊ tacuit.Rofectus ē aūtto ¶ Ca. vi.bias ⁊ canis ſecutus ē eū etmaſit pͥma manſione iuxͣ fluuiūtigri. Et exiuit ut lauaret pedes ſuos ⁊ ecce piſcis imanis exiuit addeuorādū eū Queꝫ exꝑ aueſcēs tobias clamauit voce magna diceſdn̄e inuādit me. Et dixit ei angebi. ācia eij Eyne baclus. Apprehēde brantiā eiꝰ ⁊ trͣheeū ad te. Qd̓ cum feciſſet attraxiteū in ficcū ⁊ palpitare cepit antepedes eiꝰ. Tūc dixit ei angelꝰ Exētea̓ hūc piſcē ⁊ cor eiꝰ ⁊ fel ⁊ iecurrepone tibi Sūt em̄ hec neceſſariaad medicamēta vtilit̓. Qd̓ cū feciſſet aſſauit carnes eiꝰ ⁊ ſecū ſuſtulerūt in via. ceterā ſalierūt q̄ ſufficerent eis. quouſqꝫ ꝑuenirent inrages ciuitatē medoꝝ. Tūc interrogauit tobias angelū ⁊ dixit eiObſecro te azaria frat̓ ut dicaſ mͥqd̓ remediū habebūt iſta que depiſce ſeruae̓ iuſſiſti. Et rn̄dens angelꝰ dixit ei. Cordis eiꝰ ꝑticulaꝫ ſiſuꝑ carbones ponas. fumus eiusextricat oē genꝰ demomorū ſiuea viro ſiue a muliere ita ut vltranon accedat ad eos. Et dixit ei tobias. Vbi vis ut maneamꝰ. Reſpondenſqꝫ angelꝰ ait. Eſt hic raguel noīe vir ꝓpinquus de tributua ⁊ hic habet filiā noīe ſarā. ſꝫneqꝫ maſculū neqꝫ feminā vllamhabꝫ aliā preter ea. Tibi debeturoīs ſb̓ſtantiā eiuſ ⁊ oportet ea teacciꝑe cōuugē. Pete gͦ eā a patreeiꝰ ⁊ dabit tibi ea vxore. Tunc reſpondit tobias ⁊ dixit. Audio qꝛtradita ē ſeptē viris ⁊ mortui ſūtſꝫ et hoc audiui. qͥa demoniū occidit illos. Timeo ergo ne forte etin hoc eueniat ⁊ cum ſim vnicus