honorē habeb̓ matri tue oībꝫ diebꝫ vite eiꝰ Aēor eī eē debes qͥ⁊ qn̄ta ꝑicula paſſa ſit ꝓpt̓ te in vteroſuo. Cū āt ⁊ ipſa ꝯpleuei̓t tempꝰvite ſue ſepelias ea circa me. Oībꝫāt diebꝰ vite tue in mēte hēto deū⁊ caue ne aliqn̄ pctō ꝯſētias ⁊ p̄termittas p̄cepta dei nr̄i. Ex ſb̓ſtātia tua fac eleoſinaꝫ ⁊ noli au̓terefaciē tuā ab vllo pauꝑe. Ita enīfiet ut nec a te auertat̉ facies dn̄iQuō potueris ita eſto miſericorsSi multuꝫ tibi fuerit: abundātertribue. ſi exiguū tibi fuei̓t etiā exiguū libent̓ imꝑtiri ſtude. Premum eī bonū tibi theſaurizas ī dieneceſſitatis qm̄ elemoſiā ab onipeccato ⁊ a morte liberat ⁊ nō patiet̉ animā ire in tenebras. Fiduciā magͣ erit coraꝫ ſūmo deo elēoſina onibꝰ facientibꝰ eā. Attēde tibi fili mi ab om fornicacōe ⁊ p̄tervxorē tuā nunꝙͣ patiaris crimenſcire. Suꝑbiam nunꝙͣ in tuo ſenſu aūt ī tuo verbo dn̄ari ꝑmittasIn ipſa enī initiū ſumpſit om̄s ꝑditio. Quicūqꝫ tibi aliquid operatus fuerit: ſtatim ei mercedē reſtitue ⁊ merces mercēnarij tui apd̓te omno nō remaneat. Quod abalio oderis fieri tibi vide ne tu aliquādo alteri facias. Panē tuū cūeſurientibꝫ ⁊ egentibꝰ comede ⁊ deveſtimētis tuis nudos tege. Panē tuuꝫ ⁊ vnium tuū ſuꝑ ſepulturam iuſti ꝯſtitue ⁊ noli ex eo māducae̓ ⁊ bibere cū peccatoribꝰ Cōfiliū ſemꝑ a ſapiente perqͥre. Om̄itēꝑe bn̄dic deū ⁊ pete ab eo ut vias tuas dirigat ⁊ oma ꝯſilia tuain ip̄o ꝑmaneat. Indico eciā tibifili in dediſſe me decē talenta argētiduꝫ adhuc infātulus eēs gabelo in rages ciuitate medoꝝ ⁊ cirographū eius apud me habeo Etideo perqͥre quonō ad eum ꝑueīas ⁊ recipīas ab eo ſupramemoratu pondꝰ argenti ⁊ reſtituas eicirographū ſuuꝫ. Noli timere filimi: pauꝑem quidē vitam gerimꝰſed multa bona hēbimꝰ ſi timuerimꝰ deū ⁊ receſſerimꝰ ab om pccō ⁊fecerimꝰ bene. ¶ Ca. v.Vnc rn̄dit tobias pr̄i ſuo ⁊dixit. Oīa quecūqꝫ p̄cepiſtimihi faciā patRūo autē pecuniahanc inqͥram ignoro. Ille me neſcit ⁊ ego eū ignoro. Qd̓ ſignumdabo ei. Sed neqꝫ viā ꝑ quā pergat̉ illuc aliqn̄ cognoui. Tūc prſuꝰ rn̄dit illi ⁊ dixit. Cirographūquidē illiꝰ apud me hēo qd̓ dumilli on̄deris ſtatim r̓ſtituēt. Sꝫ perge nūc ⁊ inqͥre tibi aliquē fideleꝫviꝝ q̄ eat tecū ſalua mercede ſuadū adhuc viuo ut r̓cipias eam.Tūc egreſſus tobias inuenit iuuene ſtantē ſplendidū p̄cinctū ⁊qͣſi ꝑatū ad abulanduꝫ. Et ignoras ꝙ angelꝰ dei eſſꝫ ſalutauit eū⁊ dixit. Vn̄ te hēmꝰ bone iuueīſ:At ille rn̄dic. Ex filijs iſrl̓. Et tobias dixit ei. Noſti viā q̄ ducit ī r̓gionē medoꝝ. Cui rn̄dit. noui ⁊ oīaitierā eiꝰ freqn̄t̓ ābulaui ⁊ manſiapd̓ gabelū frēꝫ nr̄m̄ qͥ morat̉ inrages cītate medoꝝ q̄ poīta eſt inmōte egbathais. Cui tobiaſ aitSuſtīe me obſecro donec hec ip̄anūciē pr̄i meo. Tūc ingreſſus tobias īdicauit vniu̓ſa hec pri ſuo.Suꝑ que āmiratꝰ pr̄ rogauit ut ītroie̓t ad eū Ingreſſuſ itaqꝫ ſalutauit eū ⁊ dixit Gaudiū tibi ſit ſꝑ