¶ Xeqū. vj.Cui dauid ait. Vt emam a te aream ⁊ edificē altare dn̄o ⁊ceſſꝫ int̓fectio q̄ graſſat̉ in populo. Et aitarcuna ad dauid. Accipiat ⁊ offerat dn̄s meꝰ rex: ſicut placet eiHabes boues ī holocauſtū ⁊ plauſtrū ⁊ iuga boū in vſū lignorum.Omnia dedit arcuna regi. Dixitqꝫarcuna ad regeꝫ. Dn̄s deus tuusſuſcipiat votū tuū Cui reſpondēsrex ait. Nequaꝙͣ vt vis ſꝫ emamp̄cio a te et nō offerā dn̄o do meoſaatuiniholocauſta gratuita. Emit ergodauid areā ⁊ boues argenti ſiclisnduidie aꝰ ſūtquinquagīta ⁊ edificauit ibi dauid altae̓ dn̄o ⁊ obtulit holocauſta et pacifica. Et repropiciatꝰ ēdn̄s terre ⁊ cohibita ē plaga abiſrahel.¶ Explicit. liber regū ſcd̓s.¶ Incipit tercius. Ca. pͥmū.Trex d auid ſenuerat: habebatqꝫ etatis plurimos dies.Cūqꝫ oꝑiretur veſtibus nō calefiebat.Sixer̄t ergo ei ſerui ſui Queramꝰdn̄o nr̄o regi adoleſcētulā v̓gineꝫ⁊ ſtet corā rege ⁊ foueat eū dormiatqꝫ in ſinu ſuo ⁊ calefatiat dn̄mnr̄m regē. Queſierūt igit̉ adoleſcētulā ſpetioſā in omnibꝰ finibꝰ iſrl̓⁊ inuenerunt abiſac ſunamitē ⁊adduxer̄t eam ad regē. Erat autēpuella pulchr̄ nīs: dormebatqꝫcū rege ⁊ miniſtrabat ei: rex veronō ꝯgnouit eā. Adonias aūt filius aggith eleuabat̉ dicēs. Ego regnabo. Fecitqꝫ ſibi currus ⁊ equites ⁊ quinqͣgīta viros qͥ currerētante eū. Nec corripuit eū paterſuus aliquando dicēſ. Quare hocfeciſti.cErat auteꝫ ⁊ ipſe pulchervalde: ſcd̓us natu poſt abſolō Etſermo eius cū ioab filio ſaruie ⁊cū abiathar ſacerdote: qͥ adiuuabāt p̄tes adonie. Sadoch vero ſacerdos et banaias filiꝰ ioiade etnathan ꝓpheta ⁊ ſemei ⁊ cereth.⁊ felethi ⁊ om̄e robur exercitusdauid nō erat cum adonia. Imolatis ergo adonias arietibꝰ et vitulis ⁊ vniu̓ſis pinguibus iuxtalapidē zoeleth qͥ erat vicinꝰ fontirogel: vocauit vniuerſos fratreſſuos filios regis et oēs viros iuda ſeruos regis. nathan aūt prophetā ⁊ banaiā ⁊ robuſtos qͦſqꝫ⁊ ſalomonē frēm ſuū nō vocauitdixit itaqꝫ nathan ad bethſabeematrē ſalomonis. Nū audiſti ꝙregnauerit adonias filiꝰ aggith⁊ dn̄s noſter dauid hoc ignoa̓t.Nūc ergo veni accipe ꝯſiliū a me⁊ ſalua animā tuā filijqꝫ tui ſalomonis. Vade ⁊ ingrede̓ ad regēdauid ⁊ dic ei. Nonne tu dn̄e mirex iuraſti mͥ ancille tue dicenſ ꝙſalomon filiꝰ tuꝰ regnabit poſtme ⁊ ip̄e ſedebit ī ſolio meo. Quare ergo regnͣt adomaſ? Et adhucibi te loquente cū rege ego veniāpoſt te ⁊ ꝯplebo ẜmones tuoſ Ingreſſa ē itaqꝫ bethſabee ad regeꝫin cubiculo. Rex aūt ſenuerat inmis ⁊ abiſac ſunamitiſ miniſtrabat ei. Inclinauit ſe bethſabee ⁊adorauit regē. Ad quā rex: qͥd tibi inqͥt vis. Que rn̄dens ait dn̄emi tu iuraſti ꝑ dn̄m deū tuū ancille tue ſalomon filius tuuſ regnabit poſt me ⁊ ip̄e ſedebit in ſolio