Gareb ⁊ ipē ihetrites. Vrias etheus. Oēs trigitaſeptē. ¶ Ca. xxiiij.T addidit furor dn̄i iraſciꝯtra iſrahel: ꝯmouitqꝫ daiud in eis dicēteꝫ ad iōab. Vadenuera iſrahel ⁊ iudā. dixitqꝫ rexadioab principeꝫ exercitus fui.Perambula omēs tribus iſrl̓. adan vſqꝫ ad berſabee ⁊ numea̓tepopulū ut ſciā numerū eius. Dixitqꝫ iō ab regi. Adaugeat dn̄s deus tuꝰ ad populū tuum quātusnūc eſt: iterūqꝫ cētuplicet in cōſpectu domini mei regis. Sed quid ſibi dominꝰ meꝰ rex vult ī re huiuſcemodi. cObtinuit auteꝫ ſermo regis verba iō ab ⁊ pn̓cipū exercitꝰEgreſſuſqꝫ ē iō ab ⁊ pͥncipes militum a facie regis ut numea̓rēt populum iſrahel. Cūqꝫ pertnͣſiſſentſordanē venerūt in aroer ad dexteram vrbis que eſt in valle gad⁊ꝑ iazer tnͣſierūt in galaad ⁊ interrā inferiorē hodſi ⁊ venerūt ī danſilueſtria Circueūteſqꝫ iuxta ſydonē trāſierūt ꝓpe mema tyri ⁊ omne terram eueī ⁊ chananei: venerūtqꝫ ad meridiē iuda ī berſabee⁊ luſtrata vniuerſa terra affuer̄tpoſt noueꝫ mēſes et viginti diesin iheruſaleꝫ dedit ergo ioab numerū deſcripconis populi regi. Etinuenta ſūt de iſrahel octingentamilia viroꝝ forciuꝫ qui educerētgladiū ⁊ de iuda quingēta miliapugnatoꝝ. Percuſſit aūt cor dauid eū poſtꝙͣ nueratus ē populꝰEt dixit dauid ad dn̄m. Peccauivalde in hoc facto ſed p̄cor domīeut tnͣſfea̓s iniqͥtatē ẜui tui. qꝛ ſtulte eginimiſ Surrexit itaqꝫ dd̓ mane ⁊ ẜmo dn̄i factꝰ ē ad gad ꝓphetā ⁊ vidētē dd̓ dicēs Vade ⁊ loq̄read dd̓. Hec dicit dn̄ſ. Triū tibi datur opcō elige vnū qd̓ volueis exhijs ut faciā tibi. Cūqꝫ vēiſſꝫ gadad dd̓ nūciauit ei dices. Aut ſeptē ānis veīet tibi fames ī terrā tuaAut tribꝰ mēſibꝫ fugies adu̓ſarios tuos ⁊ illi te ꝑſeqnt̓: aut certetribꝰ diebꝰ erit peſtilentia in terra tua. Nunc ergo delibera ⁊ videquem reſpondeaꝫ ei qui me miſitſermonem. Dixit autē dauid adgad. Coartor nimis. Sed meliuſeſt ut incidiā in manus dominimulte enim miſericordie eiꝰ ſūt:ꝙͣ ī manꝰ hominū. Immiſitqꝫ dominꝰ peſtilenciā in iſrahel de māevſqꝫ ad tempus cōſtitutū ⁊ mortui ſunt ex populo a dan vſqꝫ berſabee ſeptuaginta milia virorumCūqꝫ extendiſſꝫ manu ſuaꝫ angelus domini ſuꝑ iheruſaleꝫ ut diſꝑderet eā: miſertus eſt dominꝰ ſuꝑafflictione ⁊ ait angelo percucieti populū. Sufficit nūc ꝯtine maniū tuam Erat aūt angelꝰ dominiiuxtā area arcuna ihebuſei. dixitqꝫ dauid ad dominū cum vidiſſꝫangelū cedētem populū. Ego ſumqui peccaui ⁊ ego inique egi iſti qͣoues ſūt quid fecerūt. Vertaturobſecro manꝰ tua conͣ me ⁊ ꝯtradomū pr̄is mei. Venit aūt gad ꝓphetā ad dauid in die illa ⁊ dixitei. Aſcēde ⁊ cōſtitue altare dn̄o: inarea areuna ihebuſei. Et aſcenditdauid iuxta ſermonē gad quē p̄ceꝑat ei dn̄s Cōſpitiēſqꝫ arcunaanimaduertit rege ⁊ ẜuos eiꝰ tnͣſire ad ſe ⁊ egreſſus adorauit regeꝫꝓno vultū ī t̓rā ⁊ ait Q uid cauſe ēut vēiat dn̄s meꝰ rex ad ẜuū ſuū-