Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
137r
Einzelbild herunterladen
 

.1A.ore deſeuiūt ⁊ circuiūt ciuitatematqꝫ in eo ſe doctos arbitrant̓ ſialijs detrͣhat oracōnum veſtraꝝclipeos opponatis. Ego ſciēs humilitatē meā. illiꝰ ſēper ſētencie recordabor. dixi cuſtodiā vias meas ut nō delīquā ī lingua. Poſuiori meo cuſtodia cū cōſiſterꝫ peccator aduerſū me Obmutui ⁊ humiliatus ſū ⁊ ſilui de bonis. Explicit ꝓlogus. Incipit lib̓regum primus. Ca. i. Vit vir vnus deramathaim ſophimde monte ep̄hraim⁊ nomē eiꝰ helchana filiꝰ iherobaimfilij heliu. filij thut. filij ſuph. eufrateꝰ ⁊ habuit duas vxores nōmē vni anna ⁊ nom̄ ſecūde fenenna Fu erūtqꝫ fenenne filij. āne atnō erāt liberi. Et aſcendebat virille de ciuitate ſua ſtatutis diebꝰut adoraret ⁊ ſacrificaret dn̄o exercituū in ſilo. frat aūt ibi duo filij heli ofni ⁊ finees ſacerdotes domini. Venit ergo dies etimolauit helchanā deditqꝫ fenenne vxori ſue ⁊ cūctis filijs eiꝰ ⁊ filiabuſꝑtes. Anne aūt dedit partē vnaꝫtriſtis qꝛ annā diligebat dn̄s ātcōcluſerat vuluā eiꝰ. Affligebatqͦꝫ ea emula eius ⁊ vehem̄ter agebat intnͣtū ut exprobr̄ret ꝙ dn̄sꝯcluſiſſꝫ vuluā eiꝰ Sicqꝫ fatiebatꝑ ſingulos ānos cū redente tēpore aſcenderet ad tēplū dn̄i ⁊ ſic ꝓuocabat ea. Porro illa flebat etnō capiebat cibuꝫ. dixit ergo eihelchana vir ſuꝰ. Anna cur fleeBeqū̄ pͥr.⁊ qͣre n̄ ꝯmēdis ⁊ quā ob rē affligit̓ cor tuū. Nūqͥd n̄ ego melior tibi ſū ꝙͣ decē filij. Surrexit āt anapoſtꝙͣ ꝯmedea̓t ⁊ biberat in ſilo.Et heli ſacerdote ſedēte ſuper ſellaꝫante poſtes domꝰ dn̄i. cū eēt ānaamaro am̄o orauit ad dominumflens largiter ⁊ votū vouit dicēsdn̄e exercituū ſi reſpitiēs viderisafflictōeꝫ famule tue ⁊ recordatꝰmei fuei̓s nec oblitus ancille tuedederiſqꝫ ſerue tue ſexū virilem dabo eum dn̄o oībus diebꝰ vite eiꝰ⁊ nouacula nō aſcēdet ſuꝑ caputeiꝰ. Factū ē aūt cum illa multiplicaret preces corā dn̄o ut heli obẜuaret os eius. Porro āna loq̄batur in corde ſuo tm̄qꝫ labia eiusmouebātur ⁊ vox penitꝰ n̄ audiebat̉. Eſtimauit ergo ea heli temūlentā dixitqꝫ ei. s. Vſqueqͦ ebriaeris. dige̓ pauliſꝑ vinū qͦ mādeſRn̄dēs āna nequaꝙͣ inqͥt dn̄e miNā mulier infelix miinis ego ſū vinūqꝫ ⁊ omne qd̓ inebriare poteſtnon bibi ſꝫ effudi aīam meā ī cōſpectu dn̄i. Ne reputes ācillaꝫ tuāquaſi vnā de filiabus belial qꝛ exmultitudine doloris ⁊ meroris meilocuta ſum vſqꝫ in preſēs Tūc heli ait ei. Vade in pace ⁊ deus iſrl̓det tibi peticōeꝫ tuā quaꝫ rogaſtieū. At illa dixit. Vtinā inueniatācilla tua gratiā in oculis tuis. Etabijt mulier in viā ſuā ⁊ ꝯmeditvultuſqꝫ illiꝰ non ſūt āplius ī diuerſa mutati. Et ſurrexerūt mane⁊ adorauerūt coraꝫ dn̄o reuerſiqꝫſūt ⁊ venerunt in domū ſua ramatha Cognouit aūt helchana annam vxorē ſuā ⁊ recordatꝰ ē eiusdn̄s. Et factū ē poſt circulū dieruꝫ