Hic eſt antixp̄us qui negat pr̄eꝫet filiū. Oīs qͥ negat filiū nec pr̄eꝫhabet. qͥ ꝯfitet̉ filiū ⁊ patrē habꝫVos qd̓ audiſtis ab initio in vobis ꝑmaneat. qͥa ſi in vob̓ ꝑmāſerit qd̓ audiſtis ab imitio ⁊ vos infilio ⁊ patre manebitiſ Et hec eſtrepromiſſio qua ipſe pollicitus ēnobis vitā eternā. Hec ſcripſi vobis de hijs qͥ ſeducūt vos. Et vosvnctione quam accepiſtis ab eomaneat ī vob̓. Et nō neceſſe habetis ut aliquis doceat vos. ſꝫ ſicutvnctio eius docet vos de oībꝰ. Etveꝝ eſt ⁊ nō eſt mendatiū. Et ſic̄docuit vos: manēte in eo. Et nuncfilioli manēte in eo ut cū apparuerit habeamꝰ fidutiā ⁊ nō cōfūdamur ab eo in aduētu eiꝰ. Si ſcitiſqm̄ iuſtus ē. ſcitōte qm̄ ⁊ oīs quifac̄ iuſtitiā ex ipo natꝰ ē. ¶ Ca. iij.Idete qualē cai̓tate dedit nōbis pat̓: ut filij dei noīemur⁊ ſimꝰ. Propt̓ hoc mūdus nō nouit nos. qꝛ nō nouit eū. Cariſſi minūc filij dei ſumus ⁊ nondū apparuit qͥd erimꝰ. Scimꝰ qm̄ cū apparuerit ſimiles ei erimꝰ. qm̄ videbimꝰ euꝫ ſicuti eſt. Et oīs qui habethanc ſpeꝫ in eo. ſāctificat ſe ſicut⁊ ille ſanctꝰ eſt. Oīs qui facit peccatū ⁊ iniqͥtateꝫ facit. Et peccatū ēinquitas. Et ſcitis qꝛ ille apparuitut peccata tolleret ⁊ peccatū in eonō eſt. Oīs qui in eo manet nonpeccat. Et oīs qui peccat nō videteū. nec ꝯgnouit eū. Filioli: nemovos ſeducat. Qui facit iuſtitiā iuſtus eſt. ſicut et ille iuſtꝰ eſt. Quifacit peccatū ex dyabolo ē. qm̄ abimitio dyabolus peccat. In hoc apparuit filiꝰ dei: ut diſſoluat operadyaboli. oīs qui natuſ ē ex do peccatū nō facit. qm̄ ſemē ip̄ius ī eomanet ⁊ nō pōt peccare. qm̄ ex donatus eſt. In hoc manifeſti ſūt filij dei ⁊ filij dyaboli. Oīs qͥ nō ē iuſtꝰ nō ē ex d̓ ⁊ qui nō diligit fratre ſuū. Rm̄ hec ē annūtiacō quaꝫaudiſtis ab initio ut diligamusalterutꝝ Nō ſicut cayn qͣ ex maligno erat ⁊ occidit frēm ſuum. Etꝓpt̓ qͥd occidit eū? Qm̄ oꝑa eiusmaligna erant. frīs aūt eiꝰ iuſtaNolite mirari frēs ſi odit vos mūdus. Nos ſcimꝰ qm̄ trāſſati ſumꝰde morte ad vitaꝫ. qm̄ diligimusfrēs. Qui nō diligit: manet ī morte. Oīs qͥ odit frēm ſuū homicidaeſt. Et ſcitis qm̄ oīs homicida nōhabet vitā eternā in ſe manentēIn hoc ꝯgnouimꝰ cai̓tatē dei. qm̄ille amaꝫ ſuā ꝓ nob̓ poſuit ⁊ nosdebemꝰ ꝓ fratribꝰ am̄as ponere.Qui habuei̓t ſubſtātiā huiꝰ mudi ⁊ viderit fratrē ſuū neceſſitateꝫHabere et clauſerit viſcera ſua abeo: quo caritas dei manet ī eo.. Fi.lioli mei: nō diligamꝰ verbo neqꝫlingua. ſꝫ opere ⁊ veritate. In hoccognoſcimꝰ qm̄ ex veritate ſumꝰet in ꝯſpectu eiꝰ ſuadebimꝰ cordanoſtra. Cm̄ ſi reprehēdei̓t nos cornoſtꝝ: maior ē deꝰ corde noſtro ⁊nouit oīa. Cariſſimi ſi cor noſtrūnō rep̄henderit nos fidutiā habemꝰ ad deū ⁊ quicqͥd petierimꝰ accipiemꝰ ab eo qm̄ mādata eiꝰ cuſtodimꝰ ⁊ ea q̄ ſūt placita coraꝫeo facimꝰ. Et hoc eſt mādatū eiꝰut credamꝰ ī noīe filij eiꝰ ih̓u xp̄i⁊ diligamus alterutꝝ ſicut deditmandatū nob̓. Et qͥ ẜuat mādataeius in illo manet ⁊ ip̄e in eo ⁊ in