Vid gͦ amplius iud̓o aut q̄vtilitas circūciſiōis. Multuꝑ oēꝫ moduꝫ. Primū quidē. qꝛ credita ſūt illis eloquia dei Quid em̄ſi quidā illoꝝ nō credider̄t.? Nunqͥd incredulitas illoꝝ fidē dei euacuauit? Abſit. Eſt aūt deus verax.Oīs aūt hō mendax ſicut ſcriptūē ut iuſtificeris in ſermonibꝫ tuis⁊ vincas cū iidicai̓s. Si aūt iniqͦtas noſtra iuſtitiā dei ꝯmendatqͥd dicemꝰ. Nūquid imquꝰ ē deꝰqui infert ira. ? Scd̓m hoīem dico.Abſit. Alioqn̓ qūō iudicabit deꝰhunc mūdū. Si em̄ veritas dei inmeo mēdatio abūdauit in gl̓iaꝫipſiꝰ. quid adhuc ⁊ ego tāꝙͣ peccator iudicor ⁊ nō ſic̄ blaſphemamur ⁊ ſicut aiūt quidā nos dice̓fatiamus mala ut veniat bona?Ruoꝝ dānacō iuſta eſt. Quid gͦ?Precellimꝰ eos. Nequaꝙͣ. Cauſati em̄ ſumꝰ iudeoſ ⁊ grecos omēsſb̓ peccato eē. ſicut ſcriptū ē. Quianō ē iuſtꝰ quiſꝙͣ. nō ē intelligēs.nō eſt requirēs deū. Om̄es declinauerūt ſimul inutileſ facti ſūt. noneſt qui fatiāt bonuꝫ nō ē vſqꝫ advnū. Sepulchꝝ patēſ eſt guttureoꝝ. linguis ſuis doloſe agebantvenenū aſpidū ſub labijs eoruꝫ.Quoꝝ os maledictōe et amaritudine plenū eſt. veloces pedeſ eoꝝad effundendū ſāguinē. Cōtritio⁊ infelicitas in vijs eoꝝ ⁊ viā pacis nō ꝯgnouer̄t. nō eſt timor deian̄ oculos eoꝝ. Scimꝰ aūt. qm̄ q̄cūqꝫ lex loquit̉ hijs qͥ in lege ſuntloquit̉. ut oē os obſtruat̉ ⁊ ſb̓ditus fiat oīs mūdus do. qꝛ ex operibꝰ legis n̄ iuſtificabit̉ oīs carocorā illo. Per legē em̄ ꝯgnicō peccati Nūc autē iuſtitia dei ſine legemanifeſta ē. teſtificata a lege ⁊ ꝓphetis. Iuſtitia aūt dei ꝑ fidē ih̓uxp̄i in oēs et ſuꝑ oēs qui credūt īeū. Nō em̄ eſt diſtinclio. Oēs em̄peccauer̄t ⁊ egēt gloria dei. iuſtificati gratis ꝑ grām ip̄iꝰ ꝑ redēpcōneꝫ que e i xp̄o ih̓u. que ꝓpoſuitdeus ꝓpitiatorē ꝑ fideꝫ in ſāguineipſiꝰ ad on̄ſioneꝫ iuſtitie ſue ꝓpt̓remiſſionē precedētiū delictoꝝ inſuſtētacōe dei ad on̄ſionē iuſtitieeius in hoc tꝑe. ut ſit ip̄e iuſtus ⁊iuſtificans eū qui ex fide eſt ih̓uxp̄i. Vbi ē gͦ gloriatio tua.? Excluſa ē. Per quā lege. Factoꝝ. Nō.Sed ꝑ lege fidei. Arbitramur em̄iuſtificari hoīem ꝑ fidē ſine oꝑibꝫlegis. An iudeoꝝ deꝰ tm̄. Nōne ⁊gētiū. ȳmo ⁊ gētiū. Rm̄qͥdē vnꝰ ēdeꝰ qͥ iuſtificat circūciſionē ex fide⁊ p̄putiū ꝑ fidē Legē gͦ deſtruimꝰꝑ fidē. Abſit. Sꝫ lege ſtatuimꝰ.Vid gͦ dicemꝰ in Ca. iiij.ueniſſe abrahaꝫ pr̄em nr̄mſcd̓m carne. ? Si eī abraha ex opei̓bus iuſtificatus ē. habꝫ gloriaꝫ.ſꝫ nō apud deū. Quid em̄ dic̄ ſcripturā? Credidit abrahaꝫ d̓o ⁊ reputatū eſt illi ad iuſtitiā. Ei autēq̄ oꝑat̉ merces nō imputat̉ ſcd̓mgrām. ſꝫ ſcd̓m debitu. Ei vero qͥ nōoꝑat̉. credēti aūt in eū qui iuſtificat impiū reputat̉ fides eiꝰ ad iuſtitiā ſcd̓m ꝓpoſitū gratie d̓i. ſicut⁊ dauid dicit beatitudinē homīscui deus accepto fert iuſtitiā ſineoꝑibꝰ. Beati quoꝝ remiſſe ſūt iniquitates ⁊ quoꝝ tecta ſunt pctā.Btūs vir cui nō imputabit dn̄speccatuꝫ. Btītudo gͦ hec ī circūciſione manet a etiā ī p̄puco. dicimꝰ