de mūdo nō ſunt ſicut ⁊ ego nonſū de mūdo. Sanctifica eos in veritate. Sermo tuꝰ veritas eſt. Sicuttu me miſiſti in mundū ⁊ ego miſi eos in mūdū. Et ꝓ eis ego ſāctifico meip̄m ūt ſint ⁊ ip̄i ſāctificatiin veritate Nō ꝓ eis aūt rogo tm̄ſꝫ ⁊ ꝓ eiſ qui credituri ſūt ꝑ verbūeorū ī me ut oēs vnū ſint ſicut tupat̓ in me ⁊ ego ī te ut ⁊ ip̄i in nobis vnū ſint ut credat mundusqꝛ tu me miſiſti. Et ego claritatemquam tu dediſti in dedi eis ut ſintvnū ſicut ⁊ nos vnū ſumꝰ. Ego īeis ⁊ tu in me ut ſint cōſūmati invnū ⁊ ꝯgnoſcat mundꝰ qꝛ tu memiſiſti ⁊ dilexiſti eos ſicut ⁊ me dilexiſti. Pater quos dediſti in volout vbi ſū ego ⁊ illi ſint mecū ut videant clai̓tatē mea quā dediſti inqꝛ dilexiſti me an ꝯſtitucō em mūdi. Pat̓ iuſte. mūduſ te nō ꝯgnouit. Ego at te ꝯgnoui ⁊ hij ꝯgnouerūt qꝛ tu me miſiſti. Et notuꝫ feci eiſ nomē tuū ⁊ notū fatiā ut dilectio qua dilexiſti me in ipſis ſit⁊ ego in ipſis. ¶ Ca. xviij.Ec cū dixiſſet ih̓us. egreſſus¶Peſt cū diſcipulis ſuis transtorrentē cedron vbi erat ortus inquē introiuit ip̄e ⁊ diſcipuli eiusSciebat auteꝫ ⁊ iudas qui tradebat eū locū. quia frequent̓ ih̓usꝯuenerat illuc cum diſcipul̓ ſuisIudas gͦ cū accepiſſet cohorteꝫ apotificibꝰ ⁊ phariſeis miniſtrosvenit illuc cū laternis ⁊ facibuſ ⁊armis. Ih̓us itaqꝫ ſciens om̄a q̄vetura erāt ſuꝑ eū. ꝓceſſit ⁊ dixiteis. Quem queritis. Rn̄derunt eiIh̓m nazarenū. Sic eis ih̓s. Egoſū. Stabat aūt ⁊ iudas qui tradebat eū cū ip̄is. Vt gͦ dixit eis egoſū abierūt retrorſuꝫ ⁊ ceciderūt interram. Iteꝝ gͦ interrogauit eosQue queritis. Illi autē dixeruntIheſū nazarenū. Rn̄dit ih̓s. Dixivobis qꝛ ego ſū. Si gͦ me queritisſinite hos abire. Vt impleret̉ ſermo queꝫ dixit quia quos dediſtiin nō ꝑdidi ex eis queꝙͣ. Symōgͦ petrus habens gladiū edluxiteū ⁊ ꝑcuſſit pontificis ſeruū ⁊ abſcidit eius auriculam dextra. Ea̓taūt nomē ſeruo malchꝰ. Sicit gͦih̓us petro. Mitte gladiū tuuꝫ invaginaꝫ. Calicē quē dedit mͥ patn̄ bibā illū. ? Cohors gͦ ⁊ tribunꝰ⁊ miniſtri iudeoꝝ ꝯprehenderuntih̓m ⁊ ligauerūt eū ⁊ adduxerūteū ad annā pͥmuꝫ. frat em̄ ſocercayphe qͥ ea̓t pontifex anni illiusErat aūt cayphas qui ꝯſiliū dederat iudeiſ qꝛ expedit vnū hominēmori ꝓ ppl̓o. Sequebat̉ aut iheſūſymon petrus ⁊ alius diſcipuluſDiſcipulꝰ aūt ille erat notus potifici ⁊ introiuit cū ih̓u in atriū potificis. Petrus autem ſtabat adoſtiū foris. Exiuit ergo diſcipulꝰalius qui erat notus potifici ⁊ dixit oſtiarie ⁊ introduxit petꝝ. dicit ergo ancilla oſtiaria. Nūquid⁊ tu ex diſcipulis es hoīs iſtius.Dicit ille. Nō ſum. Stabant auteꝫſerui ⁊ miniſtri ad prunas quiafrigus erat ⁊ calefatiebāt ſe. Ea̓taut cū eis ⁊ petrus ſtanſ ⁊ calefatiens ſe. Pōtifex ergo int̓rogauitih̓m de diſcipul̓ ſuis ⁊ de doctrinaeius. Rn̄dit ei iheſuſ. Ego palā locutus ſū mūdo. Ego ſemꝑ docui inſynagoga ⁊ intemplo quo oēsiudei ꝯueniūt ⁊ in occulto locutꝰ