eū interrogare ⁊ dixit eis. de hocqueritis int̓ vos qꝛ dixi modicū ⁊nō videbitis me ⁊ iteꝝ modicū ⁊videbitis me. Amen ame dico vobis: qꝛ p̄lorabitis et flebitis vos:mūdus autē gaudebit. Vos aūtꝯtriſtabimin. ſꝫ triſtitia vr̄a vertetur in gaudiū. Mulier cū parittriſtitiā habꝫ. qꝛ venit hora eius.Cū āt peꝑit pueꝝ iā nō meminitpreſſure ꝓpt̓ gaudiū. qꝛ natꝰ ē hōin mundū. Et vos igit̉ nūcͣ quideꝫtriſtitiā hētis. Iteꝝ at videbo vos⁊ gaudebit cor veſtꝝ ⁊ gaudiumveſtꝝ nemo tollet a vob̓. Et ī illodie me n̄ rogabitis quicꝙͣ. Amēamen dico vob̓ ſi qͥd petieritis patrē in noīe meo dabit vob̓. Vſqꝫmō nō petiſtis quicꝙͣ ī noīe meo.Petite ⁊ accipiētis ut gaudiū veſtꝝ ſit plenū. Hec in ꝓu̓bijs locutus ſū vobis Venit hora cū iā nōin ꝓu̓bijs loquar vobis. ſꝫ palaꝫde patre ānu̓tiabo vobis. Illo diein noīe meo petetis Et nō dico vobis. qꝛ ego rogabo patrē de vobisIp̄e em̄ pat̓ amat vos qꝛ vos meamaſtis et credidiſtis qꝛ a dd exiui. Exiui a patre ⁊ veni in mundūiteꝝ relinquo mundū ⁊ vado adprem. dicunt ei diſcipuli eiꝰ. Eccenūc palā loqueris ⁊ ꝓuerbiumnullū dicis. Nūc ſcimꝰ qꝛ ſcis oīa⁊ nō opus eſt tibi ut qͦs te interroget. In hoc credimꝰ: qꝛ a deo exiſti. Rn̄dit eis ih̓us. Aodo creditis. ⁊Ecce venit hora ⁊ īaꝫ venit ūtdiſꝑgamini vnuſquiſqꝫ in ꝓpria⁊ me ſolū relinqͣtis. Et nō ſū ſolꝰ.qꝛ pater mecū eſt. Hec locutuſ ſūvobis ut in me pacē habeatis. Inmūdo preſſuraꝫ habebitis. ſed cōfidite ego vici mūdū. ¶ Ca. xvij.Puatis ocul̓ in celū dixit. PaEc locutus eſt ih̓us ⁊ ſubleter venit hoa̓ clarifica filiū tuū utfilius tuꝰ clarificet te. Sic̄ dediſtiei poteſtatē oīs carnis ut one qd̓dediſti ei det eis vitā eternā. Heceſt aūt vitā eterna: ut ꝯgnoſcātte ſolū veꝝ deū ⁊ quē miſiſti ih̓mxp̄m. Ego te clarificaui ſuꝑ terraꝫynū fintutopus ꝯſūmaui qd̓ dediſtim ut fatiam. Et nūc clarifica me tu paterapud temetip̄m: claritate quamhabui prius ꝙ mūdus eēt apud̓te. Manifeſtaui nomē tuū hoībꝰquos dediſti in de mūdo Tui erat⁊ mihi eoſ dediſti ⁊ ſermone tuūſeruauerūt. Nūc ꝯgnouerūt. qͥaoīa q̄ dediſti in abs te ſunt. Quiaverba que dediſti mͥ dedi eis ⁊ ip̄iacceperūt ⁊ ꝯgnouerūt vere qͥa ate exiui ⁊ crediderūt qꝛ tu me miſiſti. Ego ꝓ eis rogo. Nō ꝓ mundorogo. ſꝫ ꝓ hijs quos dediſti mͥ. qꝛtui ſunt. Et mea oīa tua ſūt ⁊ tuāmea ſunt et clarificatus ſū in eis.Et iā nō ſū in mundo et hij in mudo ſunt ⁊ ego ad te venio. Pat̓ ſācte ſerua eos in noīe tuo quos dediſti mūt ſint vnū ſic̄ ⁊ nos. Cūeēnj cū eis: ego ſeruabaꝫ eoſ ī nōmine tuo. Quos dediſti mihi egocuſtodiui ⁊ nemo ex eis perijt inſi filiꝰ ꝑdicōis ut ſcripturā impleatur. Nūc aūt ad te venio ⁊ hec loquor in mūdo ut habeāt gaudiūmeum impletum in ſemetipſis.Ego dedi eis ſermonem tuum etmundus eos odio habuit. quianō ſunt de mūdo ſicut ⁊ ego nō ſūde mūdo. Non rogo ut tollas eoſde mūdo. ſꝫ ut ſerues eos a malo.